นิพพานกับการพ้นเกิดดับ

พระพุทธจี้กง

         นิพพานคือการไม่เกิดไม่ดับ มีคนเข้าใจว่าเมื่อพุทธสาวกมรณภาพแล้วก็เรียกว่านิพพาน ที่จริงแล้วไม่ใช่ ที่ว่าไม่เกิดไม่ดับ ถ้าไม่มีบารมี บุญกุศลและเข้าใจถ่องแท้ในพุทธธรรมแล้วไม่อาจบรรลุถึงได้ โดยเฉพาะนิพพานก็ไม่ใช่จะสามารถกำหนดได้ ตอนเกิดมา จำเป็นต้องเป็นช่วงกลางของชีวิตโดยมีพลังสติและพลังปณิธานไปหยุดยั้งพลังกรรมที่เกี่ยวข้อง จึงสามารถปิดทวารแห่งครรภ์จึงสามารถบรรลุถึงได้ ดังนั้น นิพพานมิใช่พุทธบุตรธรรมดาก็จะไปถึงได้ แต่พุทธสาวกเริ่มแรกต้องเข้าถึงขั้น “พ้นเกิดดับ” เสียก่อน               

               การพ้นเกิดดับ ก็คือให้เข้าใจแจ่มแจ้งว่า เกิดมาจากไหน แล้วก็แจ่มแจ้งว่าตายแล้วไปสู่ที่ไหน ชาวโลกมักเข้าใจผิดว่า พ้นเกิดดับคือหมดการเกิดดับ ไม่เกิดไม่ดับ เช่นนี้เข้าใจผิด มันต่างจากนิพพาน               

               เกิดมาจากไหน เกิดมาจากความใคร่ มนุษย์สำเร็จได้ ด้วยกายที่มีความใคร่ ดังนั้นที่พูดว่าไม่มีความใคร่ก็ไม่เป็นปุถุชน ตลอดการตายแล้วไปที่ไหน แน่นอนตนเองต้องเป็นผู้กำหนด ถึงแม้ไม่สามารถจะหลบหลีกจากทวารแห่งครรภ์ได้ ก็ต้องมีโอกาสให้ตนเองได้เลือกสวรรค์ โดยเฉพาะการเกิดเป็นคน ควรจะมีกรรมสิทธิ์ในการเลือกสรรพ่อแม่มาเกิด นี้แหละจึงเรียกว่า การเกิดการตาย               

               แล้วจะพ้นการเกิดดับได้อย่างไร ก็คือต้องมีวันที่พ้นการเกิด โดยให้ศึกษาค้นคว้าพุทธธรรม บำเพ็ญวิริยะ ทะลุปรุโปร่งในพุทธธรรม คือจิตมีสติ ใจก็สว่างรอจนกว่าหมดอายุขัย ก็จะสามารถกำหนดด้วยตนเอง แล้วก็จะได้รับการหลุดพ้น