ผลเสียของความโกรธ

        ความโกรธเคืองจะเป็นอุปสรรคต่อหนทางการบำเพ็ญอย่างใหญ่หลวง หากไม่ขจัดให้หมดไป ก็เกรงว่าจะทำให้การบำเพ็ญต้องถดถอยไป

          ปรารถนาให้ลมปราณราบรื่นไม่ติดขัด

          จะต้องอ่อนโยนไม่แข็งกระด้าง

          จะต้องมีสติไม่วุ่นวาย

          จะต้องรวบรวมไม่ให้กระเจิดกระเจิง

          เมื่อโมโหลมปราณติดขัดไม่ราบรื่น

          เมื่อแข็งกระด้างก็ไม่มีความอ่อนโยน

          เมื่อสับสนก็ไม่เป็นสมาธิ

          เมื่อแตกกระเจิงก็ไม่สามารถรวบรวมเป็นหนึ่งได้

          ฉะนั้นความโกรธจึงเป็นผลเสียอย่างมาก

          ต่อ กาย ใจ และดวงธรรมญาณ