ภัยของการแตกกระจายวุ่นวาย

       กาย วาจา ใจ เป็นต้วก่อกรรม

          จึงจำเป็นต้องคอยรักษาอย่างมีสติอยู่เสมอ จะได้ไม่ก่อกรรมชั่วขึ้นทั้งทางกายวาจาใจ เพราะกรรมชั่วจะเป็นตัวกีดขวางหนทางการบำเพ็ญในภายภาคหน้า

          ปากพูดมาก พูดเพ้อเจ้อ

          จะทำให้จิตใจและลมปราณอ่อนล้า

          ลิ้นขยับไร้สาระทั้งหลายจึงเกิดเรื่อง

          ใจสับสนก็ไม่กระจ่างในหลักการ

          คนวุ่นวายก็ไม่เป็นระเบียบ

          ปากไม่พูดเรื่องไร้สาระ

          กายไม่กระทำสิ่งผิด ใจไม่วอกแวก