จี้เตียงสงฆ์ยากไร้

   เหตุปัจจัยโลกขุ่นทั้งปวง กามารมณ์เป็นบาดบ่วงวันไหนสุข ธรณีสงฆ์ไม่บำเพ็ญสักภิกษุหนึ่ง ตัดกามารมณ์ลืมความใคร่อยากใจเบิกบาน

    เป็นภิกษุสงฆ์ปล่อยวางความสัมพันธ์ทั้งปวง ผู้บ่มจิตธรรมทั้งหลายล้วนว่าง ผู้มีปัญญาจะว่างพูดน้อย ไม่ผุดเกิดความคิด สัจกลไกดื่มด่ำ ดับดิ่งสบาย โลกทั้งสามว่างเปล่ามูลเดิมทั้งหลายได้รับการสะสาง อายตนะทั้งหกน้อยนิดหมดสิ้นทุกอย่าง หากยังไม่ศรัทธาแน่วแน่รู้ลุก็ต้องทำใจเงียบสงบ มีใจอยู่สันโดษสภาพทั้งหลายให้ใสสะอาด สัจจะไร้ไฟก็ไม่เกินเลย ภาพมายาที่สุดก็สูญสลาย เหน็ดเหนื่อยทางโลกควรปลดวางลง เพื่อฝึกฝนจิตลดมืดเพิ่มแจ้ง ว่าศรัทธาตั้งใจเป็นคำลวง การกินการฝึกก็ล้วนสูญ ขอเพียงเหตุปัจจัยทางโลกละทิ้งได้สิ่งของรูปกายล้วนว่างเปล่า เลือน ๆ ลาง ๆ ตัดรักขาดใคร่ ก็จะได้เสพสุขนิจนิรันดร์