ฝน
พระพุทธจี้กง
ลมธรรมพัดเมฆให้โปรยฝน สาดฝนพรมทั่วมหาปฐพี
โปรยลงปฐพีหลิวรำสุนทรี หลิวขจีพลิ้วระบำไม่ค่อยมี
เจริญพร!
เมื่อครู่ฝนตกใหญ่ ภิกษุรู้สึกเลยแต่งกลอนให้ขับร้อง ฝนก็คือนทีฟ้า ฟ้าถือเป็นน้ำทิพย์ คุณสมบัติก็มาจากเมฆหมอก ลักษณะเป็นไอน้ำ ตามแต่ลมจะพัดไหว ล่องลอยไปทั่วท้องฟ้า พบกับความเย็นเข้าก็จับตัวเป็นหยดน้ำ มีน้ำหนักก็หยดเต็มฟ้า ที่สุดก็นองนิ่งทั่วมหาปฐพี
ยามฝนแล้ง ไม่เป็นที่ต้องการของสรรพสิ่ง ความอุดมของฟ้าดินมาจากลำธารภูเขา เมื่อขาดแคลนก็แห้งแล้ง กลายเป็นภัยธรรมชาติ จำนวนฝนที่ต้องการ พอเพียงก็หยุด จำนวนที่เปลี่ยนแปลงคือคุณสมบัติเปลี่ยนแปลง มหาสันติภาพทั่วโลกมีดินฟ้าอากาศเหมาะพอดี ลมดีฝนดีประชาก็อยู่ได้ เนื้อนาบุญปลูกไพศาล ควรที่จะชุ่มชื้น พื้นดินก็อุดมสมบูรณ์ ร่วมบารมีฝนคุ้มครอง ยังประโยชน์ทั้ง 4 ฤดูกาล เก็บเกี่ยวสมบูรณ์
เจริญพร!
ฝนใหญ่มาจากนอกฟ้า ช่วยกวาดล้างธุลีฝุ่น แม่น้ำกว้างหลากสี ลมพัดเรือใบขาวสู่ขอบฟ้า โคมประทีปไสวงดงามยามราตรี เป็นจุด ๆ คล้ายผลึกเรียงรายเมือง แรกลอยปลิวไหวตามต้องลม ทางช้างเผือกระยิบระยับบนเวทีสีม่วง
เจริญพร!
เวลาเก็บแตงสุก กิ่งก้านจะแห้ง ลมฤดูใบไม้ร่วงก็มาถึง น้ำไหลสู่ตะวันออก ล่องลอยไปตามนที มองทะเลถอนใจ มองจนตาจะทะลุ เวลาผ่านรวดเร็ว ห่านฟ้าส่งเสียงร้อง ใกล้จะหิมะตก วันเวลาไร้เยื่อใย บำเพ็ญต้องรีบเร่ง อย่าเสียเวลา สำเร็จในเร็ววัน ความปีติยิ่งใหญ่เอ๋ย
