ยมบาลตัดสินคดีชายเจ้าชู้

    ยมบาล:เบิกตัววิญญาณบาปเข้ามา

     เจ้าหน้าที่ :ได้นำตัววิญญาณบาปมาแล้วครับ

     ยมบาล:เจ้าเป็นคนที่ไหน ? แซ่อะไร ? ชื่อไม่ต้องบอกก็ได้

     วิญญาณบาป:ผมแซ่อู๋ บ้านเดิมอยู่ที่เมืองไทเปครับ

     ยมบาล:ตอนมีชีวิตอยู่ทำงานอะไร ? ได้ทำความผิดบาปอะไรบ้าง ? จงเล่ามาตามความจริง

     วิญญาณบาป:ตอนมีชีวิตผมทำงานเป็นหัวหน้าพนักงานในห้องอาหารที่หรูหราแห่งหนึ่ง เนื่องจากในห้องอาหารที่ผมทำงานอยู่มีพนักงานสาวสวยหลายคน ยามว่างจากงาน ผมก็จะหยอกล้อกับพวกเขาเป็นประจำ ด้วยผมเป็นทั้งหัวหน้าและเพื่อนร่วมงาน จึงถือว่าพนักงานสาวเหล่านั้นเป็นเสมือน “อาหารว่างประจำวัน” แม้ว่าผมจะมีภรรยาที่แสนดีอยู่แล้วก็ตาม แต่ก็ยังไม่พอแก่ความต้องการ ทุกวันผมมักจะเห็นลูกค้าประเภท “โคแก่หญ้าอ่อน” เป็นประจำก็เลยอยากจะลองบ้าง จึงได้ลงมือกับสาวน้อยแซ่เฉินคนหนึ่งโดยในวันหยุด ผมได้นัดเธอไปเที่ยวที่ “เป่ยโถว” ขณะที่เรากำลังนั่งดื่มน้ำผลไม้อยู่ในร้านเครื่องดื่ม ผมได้แอบใส่ยานอนกหลับลงในแก้ว แล้วถือโอกาสขณะที่เธอสะลึมสะลือ พาไปข่มขืนที่โรงแรม เมื่อเธอรู้ว่าได้เสียตัวแก่ผมแล้ว ก็ร้องไห้ด้วยความเสียใจ พร้อมกับบอกว่าชีวิตเธอแสนอาภัพ ไหน ๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้ ผมก็เลยเช่าบ้านหลังหนึ่งเพื่ออยู่ด้วยกัน เนื่องจากผมเป็นคนเจ้าชู้ มีความต้องการสูง ต่อมาผมได้หลอกลวงสาวน้อยที่เป็นเพื่อนร่วมงานอีกสองคนไปข่มขืนจนตั้งท้อง ด้วยเกรงว่าจะเกิดเรื่องฉาวโฉ่ ผมจึงยุยงให้ไปทำแท้งรวมทั้งหมดที่ได้ทำแท้งมี 4 รายด้วยดกัน ตอนผมอายุ 42 ปีเนื่องจากสุรานารีเสพมากเกินไปและติดการพนันด้วย นอนหลับไม่เพียงพอ คืนวันหนึ่ง เมื่อผมกลับจากเล่นการพนัน ได้เกิดมีปากเสียงกับภรรยา เนื่องจากเกิดโมโหสุดขีด เลยทำให้ความดันโลหิตขึ้นสูง จนเส้นโลหิตในสมองแตกตาย

     ยมบาล:ขณะมีชีวิต เจ้าเป็นหัวหน้าพนักงาน ตามหลักแล้วควรที่จะดูแลลูกน้องให้ดี แต่เจ้ากลับใช้อำนาจหน้าที่หลอกพร่าความสาว การประพฤติผิดในกามเป็นยอดแห่งความชั่วทั้งปวง เจ้าชั่วช้ายิ่งนัก จงเล่าเหตุการณ์หลังจากที่เจ้าตายแล้ว ว่าอยู่ในขุมนรกได้รับความทุกข์ทรมานอย่างไร ? เพื่อให้ชาวโลกได้รู้

     วิญญาณบาป:วิญญาณผมได้ถูกยมทูตขาวดำนำไปที่เมืองนรก ขั้นแรกได้ไปที่หอกระจกส่องกรรม เพื่อดูการกระทำชั่วต่าง ๆ ของผม เสร็จแล้วก็พาไปมอบให้ตำหนักที่ 2 ท่านยมบาลโมโหมาก ตัดสินให้ผมไปเสวยทุกข์ที่นรกทะเลโคลนเป็นเวลา 15 ปี เมื่อครบกำหนดก็นำผมไปมอบให้ตำหนักที่ 3 ตราบจนบัดนี้ได้เสวยทุกข์ทรมานมา 8 ปีแล้ว ทุกวันต้องเจ็บปวดแสนสาหัสเหลือจะทน พวกนิรยบาลในเมืองนรกช่างไร้น้ำใจสิ้นดี เอาแต่ทรมานท่าเดียว เวลาโบยตีผมก็ยังยิ้มแยกเขี้ยวยิงฟัน ผมรู้สึกแค้นใจมาก แล้วมาบัดนี้ใต้เท้ายังนำผมมาประจานอีก เจ้าหน้าที่เมืองนรกไม่ว่าระดับใหญ่เหรือเล็กล้วนแต่แล้งน้ำใจทั้งนั้น

     ยมบาล:เจ้าอย่าปากพล่อย เจ้าต้องรู้ว่า สมัยเป็นมนุษย์ เจ้าหยอกล้อผู้หญิงตามใจชอบ กฏนรกเคร่งครัด ต้องชำระอย่างยุติธรรม ในเมื่อเจ้าประพฤติผิดศีลธรรมข้าก็ไม่เกรงใจ ตลอดชีวิตเจ้าสร้างกรรมทำชั่ว ข่มขืนผู้หญิง เล่นการพนันทุกวัน ไม่สนใจครอบครัว เป็นความผิดใหญ่หลวงยากจะอภัย แต่เห็นว่าเจ้ายังให้ความร่วมมือ ยอมสารภาพผิดตามความจริง เพื่อเป็นข้อมูลในการเตือนใจชาวโลก จึงลดโทษให้ 30 เปอร์เซ็นต์ ตัดสินให้ตกนรกงูทองแดงเป็นเวลา 10 ปี ครบกำหนดแล้วจึงจะส่งตัวไปให้ตำหนักที่ 10 ตัดสินไปจุติเจ้าจะยอมไหม ?

     วิญญาณบาป:ใต้เท้า โปรดลดโทษให้เบาอีกหน่อยได้ไหมครับ ?

     ยมบาล:เจ้าสร้างบาปไว้มาก ลดไม่ได้อีกแล้ว

     วิญญาณบาป:ก็ได้ แต่เมื่อถึงเวลาส่งตัวผมไปตำหนักที่ 10 ขอให้ใต้เท้าช่วยพูดกับท่านยมบาลตำหนักที่ 10 ให้ผมได้ไปเกิดในที่ดี ๆ หน่อยก็แล้วกัน

     ยมบาล:นั่นให้ถึงเวลาค่อยว่ากัน ขึ้นอยู่กับว่า ในระหว่างที่เจ้าต้องโทษ ได้สำนึกผิดหรือทำตัวดีขึ้นหรือไม่ ?

     ขอเตือนชาวโลก โบราณว่า “การประพฤติผิดในกามเป็นยอดแห่งความชั่วทั้งปวง อย่าได้เดินทางตาย” สังคมทุกวันนี้ มีการประพฤติผิดในกามกันมาก หากไม่กลับตัวกลับใจใหม่ เมื่อมาถึงยมโลกก็ไม่อาจหนีพ้นจากการลงทัณฑ์ไปได้ เอาละ...เจ้าหน้าที่...ใส่โซ่ตรวนนักโทษ แล้วนำกลับไปยมโลก เลิกศาล !