ชีวประวัตินางฟ้าไต้สือ

    ฉันเป็นคนสมัยรัชกาลกวงสูแห่งราชวงศ์ชิง บ้านเดิมอยู่ตำบล

หนานโถว ฉันเกิดในครอบครัวชาวนาธรรมดา ๆ มีพี่ชายหนึ่งคนและน้องชายสองคน เราอยู่กันอย่างรักใคร่สามัคคีภาษิตว่า “ขยันมีผล เที่ยวเตร่ไร้ประโยชน์” ฉันจึงไม่คิดจะไปเที่ยวที่ไหน ได้แต่ช่วยพ่อแม่ทำงานบ้านทุกวัน ตั้งแต่พี่ชายแต่งพี่สะใภ้มา พี่สะใภ้ถือว่าเป็นพี่สะใภ้ใหญ่ จึงไม่เห็นน้องสามีอยู่ในสายตา ชอบปั้นน้ำเป็นตัว ข่มเหงฉันและน้องชายทั้งสองทำให้ครอบครัวเริ่มไม่สงบ แม้ว่าฉันจะอึดอัดใจ แต่ก็ยอมอดกลั้นอดทน ไม่ปริปากแม้สักคำ ตามความคิดของฉัน คนเราเกิดมาในโลก มีแต่การสั่งสมความดีเท่านั้น ถึงจะเป็นที่พึ่งของชีวิตอย่างแท้จริง ฉันจึงตัดสินใจเด็ดเดี่ยว ที่จะบำเพ็ญธรรมขัดเกลาตน ถือศีลกินเจ สวดมนต์ไหว้พระทุกวัน ต่อมาฉันได้ขอร้องพ่อแม่สร้างบ้านให้ฉันแยกไปอยู่ต่างหาก เพื่อให้ฉันได้บำเพ็ญอย่างสงบ โชคดีที่พ่อแม่อนุญาตตามที่ฉันขอ โดยได้สร้างบ้านหลังเล็ก ๆ ที่นอกหมู่บ้าน ให้ทำนาหาเลี้ยงชีพเอง ฉันตั้งหน้าตั้งตาหัดนั่งฌานสมาธิทุกวัน ฉันมักจะเตือนแม่ให้ปล่อยวางภาระทางโลก รีบ ๆ บำเพ็ญธรรม จะได้ไม่พลาดโอกาสขัดเกลาตน

     กาลเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว  เผลอเดี๋ยวเดียวฉันอายุ 45 ปีแล้ว  เนื่องจากฉันทำนาอ่อนเพลียมาก  ขณะที่ฉันเข้าไปนอนพักผ่อนในห้องพระ  บัดดลก็เห็นกุมารหยกกุมารทองมารับฉันจึงละสังขารจากโลกแต่บัดนั้น  เนื่องจากฉันได้ปล่อยว่างปลงทางโลกอย่างเด็ดเดี่ยว  จึงมีวันนี้ได้เสวยสุขสำราญอย่างอิสรเสรี  ฉันขอเตือนชาวโลกให้รับบำเพ็ญธรรมขัดเกลาตนสร้างกุศลโดยเร็ว  โดยผู้ชายปฎิบัติตาม “สายสัมพันธ์หลัก 3” และ “คุณธรรม 8” ส่วนผู้หญิงให้ปฎิบัติตาม “คุณธรรมแม่บ้าน 4” (ปกหลังใน)  แล้วก็จะหลุดพ้นจากวังวนแห่งทะเลทุกข์  อย่าได้เห็นทะเลทุกข์ (โลกมนุษย์) เป็นสวนสนุกถึงจะเป็นคนฉลาดมีปัญญาอย่างแม้จริง