หลักการบำเพ็ญธรรม

พระโพธิสัตว์กวนอิม

    1. การอยู่ร่วมกับคนหมู่มากในสังคม จะต้องมีน้ำใจเอื้อเฟื้อต่อผู้อื่น พบผู้ตกทุกข์ต้องช่วยเหลือ พบผู้หิวโหยต้องสงเคราะห์ อย่าเอาแต่ใส่ใจเฉพาะตน แล้งน้ำใจต่อผู้อื่นแม้แต่น้อย ถ้าได้แสดงออกซึ่งความมีน้ำใจ ก็จักลุถึง “เมตตาธรรม” หากได้สงเคราะห์ผู้อื่นด้วยความเมตตา แสดงว่าจิตโพธิสัตว์ได้บังเกิดขึ้นแล้ว หน้าตาจะอิ่มเอิบมีสง่าราศี เสมือนได้ปรากฏรูปพุทธะผู้เมตตาขึ้นแล้ว นั่นก็คือพระโพธิสัตว์     

     2. คนรวยก็อย่าได้เอาแต่หาความสุขสบายจนเกินไป ให้รู้จักประหยัดเงินทอง เพื่อนำไปบำเพ็ญสาธารณกุศลช่วยสังคม เช่น พิมพ์หนังสือธรรมะ สงเคราะห์คนยากไร้ เป็นต้น คนรวยหากมีคุณธรรมก็จักเข้าถึงธรรมได้ คนจนก็อย่าได้น้อยเนื้อต่ำใจ หรือประพฤติเป็นคนพาล หรือประกอบอาชีพหญิงบริการเพื่อหวังร่ำรวย หากเป็นโสเภณีจนรวย สายเลือดของบรรพบุรุษผู้นี้ก็จะแปดเปื้อน แม้จะรวยแต่ก็ต่ำช้า ยากที่จะเข้าถึงธรรม     

     3. มนุษย์อยู่ท่ามกลางเหล่ากิเลสตัณหาในสังคม ส่วนใหญ่หลงมัวเมาจนไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ควรพยายามหลีกเลี่ยงเสียงเพลงที่เร่งเร้าอารมณ์ ฟังพวกเพลงธรรมะที่เหนี่ยวรั้งจิตใจผู้คนให้ตื่นจากความหลงแทน จะได้ไม่หลงมัวเมายิ่งขึ้น     

     ข้างต้นสามข้อนี้ หากผู้บำเพ็ญธรรมสามารถปฏิบัติได้ ก็จักบรรลุเป็นเทพ พรหม แห่งยุค