คืนวันผันผ่าน...หวังแต่ให้ลูกเติบใหญ่

คืนวันผันผ่าน...หวังแต่ให้ลูกเติบใหญ่

           เผื่อจะได้ฝากผีฝากไข้ในภายหน้า

           ลูกที่แต่งงานไป แล้วไม่กตัญญูต่อพ่อแม่

           ก็เหมือนไม่คารวะต่อฟ้า

           ใส่ใจรักแต่ลูกเมีย แล้วทอดทิ้งบิดามารดา

           จะถูกครหานินทาอยู่ร่ำไป

           เปรียบเหมือนต้นไม้ใหญ่แยกกิ่งก้าน

           ข้างหนึ่งสุขสมอารมณ์หมาย อีกข้างหนึ่งต้องตรอมตรมระทมทุกข์

           ลูกแพะนั้นยังรู้จักปัอนนมตอบแทนแม่

           แม้อีกายังรู้ซึ้งถึงการสนองบุญคุณ

           ผู้ใดมีใจกตัญญู ย่อมได้ลูกกตัญญูด้วย

           คนใจอำมะหิตก็จะได้ลูกชั่วสาระเลว

           ปลูกถั่วได้ถั่ว ปลูกงาได้งา

           กรรมสนองกรรมนั้นไม่เคยผิดพลาด.