รูปธรรม นามธรรม

หลือต้งปิน

    สิ่งที่มองเห็นได้ด้วยตาเนื้อ คือของมีรูปที่เรียกว่า “รูปธรรม” จิตใจผู้คนส่วนใหญ่ล้วนแต่ถูกกิเลสตัณหาครอบงำ ดังนั้นต่างจึงพยายามแสวงหาการเสพสุขจากสิ่งที่มีรูป จนต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในห้วงแห่งวัฏฏะ เป็นเพราะความหลงในกิเลสทางโลก หารู้ไม่ว่าสิ่งที่มีรูปล้วนแต่เสื่อมสลายได้ง่าย เช่น ร่างกายของคนเราก็เป็นรูปธรรมอย่างหนึ่งผ่านไปไม่กี่สิบปีก็ต้องเสื่อมสลายตายไป บ้านเรือนและต้นไม้ ไม่นานก็ต้องเสื่อมสลายเช่นกัน สิ่งที่มีรูปทั้งหลาย่อมมีวันเสื่อมสลายทั้งสิ้น กายทิพย์หรือจิตวิญญาณซึ่งไร้รูปที่เรียกว่ า”นามธรรม” ถึงจะเป็นอมตะ ไม่มีวันเสื่อมสลาย หากรู้แจ้งสัจธรรมข้อนี้ก็จงรีบบำเพ็ญธรรม เพื่อจะได้สำเร็จเป็นกายทิพย์แห่งพุทธะที่ไม่มีวันเสื่อมสลายชั่วนิรันดร์