การขัดเกลาจิต

การบำเพ็ญธรรมคือ การขัดเกลาจิต ถ้าห่างจิตก็ไร้ธรรมที่จะบำเพ็ญ ผู้บำเพ็ญธรรมถ้าไม่รู้จักขัดเกลาจิต ก็ไม่ใช่ผู้บำเพ็ญธรรมที่แท้จริง การขัดเกลาจิตเป็นการขัดเกลาจิตที่รักโลภ โกรธ หลง ผู้ที่สามารถละจิตที่ไม่ดี จุดที่ไร้ธรรมทิ้งไปก็จักปรากฏดวงจิตที่งดงามสว่างไสวออกมา ดวงจิตนี้ก็คือ จิตธรรม มนุษย์มีแปดหมื่นสี่พันจิต ซึ่งล้วนแต่ไม่ใช่จิตอันแท้จริง มีเพียงจิตนี้จิตเดียว ชื่อว่า “จิตพุทธะ” ถ้าใช้จิตนี้กระทำการใด การกระทำนั้นย่อมดี ย่อมถูกหลักธรรม บุคคลนั้นย่อมเป็นผู้มีธรรม ผู้บำเพ็ญธรรมถ้าสักแต่ชื่อว่า บำเพ็ญธรรมแต่ไม่ได้ขัดเกลาจิต แม้จะชื่อว่าบำเพ็ญธรรม แท้จริงไม่ได้บำเพ็ญ ธรรม