พุทธะจี้กง ประทับทิพย์ญาณ
พ่อลูกแท้แล้วคือสายเลือดเดียวกัน
คุณสัมพันธ์ ธรรมสามัญ*เคร่งครัดไว้
หากใช้ความป่าเถื่อน ย่อมวุ่นวาย
ความเป็นคนสิ้นไป จมในอเวจี
(*หลักคุณสัมพันธ์-คุณธรรมสามัญ อ่านข้อมูลเพิ่มเติมท้ายเล่ม)
พุทธะจี้กง : พ่อกับลูกมีความสัมพันธ์กันตามหลักคุณสัมพันธ์ ทั้งยังมีความเกี่ยวข้องกันโดยตรงทางสายเลือดมากที่สุด คนที่เป็นพ่อควรใช้จิตใจที่มีความรักความเมตตาปฏิบัติต่อลูกน้อยถึงจะถูกต้อง แต่โบราณมาคนที่เป็นพ่อนั้น บางคนต้องเป็นทั้งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกัน ต่อลูกๆก็ยิ่งดูแลเอาใจใส่อย่างพิถีพิถัน คอยเอาอกเอาใจไปหมดซะทุกอย่าง อะไรที่ลูกต้องการก็ยินยอมที่จะทำให้โดยที่ไม่มีข้อยกเว้น กลัวเพียงแต่ว่าลูกจะไม่พอใจหรืออาจจะได้รับอันตราย ด้วยเหตุนี้จึงคอยปกป้องคุ้มครองทุกวิถีทางโดยที่ไม่มีความหวั่นกลัวเลยแม้แต่น้อย ถ้าหากลูกได้รับความลำบากใจแม้แต่เพียงนิดเดียว ตัวเองก็ไม่มีหน้าที่จะไปพบกับภรรยาเฒ่าที่อยู่ในปรโลก แต่ในยุคปัจจุบัน มองดูโศกนาฏกรรมต่างๆที่เกิดขึ้นบนโลกโลกีย์นี้แล้วช่างน่าทอดถอนใจ การร่วมเพศกับคนในสายเลือดเดียวกัน เหตุการณ์ต่างๆเหล่านี้เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องครั้งแล้วครั้งเล่า และที่ยิ่งน่าโมโหเป็นอย่างยิ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าคนที่เป็นพ่อจะทำร้ายร่างกายข่มขืนลูกสาวของตัวเอง บังคับให้เด็กยอมจำนนเพียงเพื่อสนองตัณหาของตัวเองโดยไม่สนใจหลักคุณสัมพันธ์ คนที่เป็นพ่อใช้อำนาจอันมิชอบบังคับขืนใจลูกแสดงความป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน เมื่อเรื่องที่ทำไว้ถูกเปิดเผย เรื่องอื้อฉาวเผยแพร่ออกไป ไม่เพียงแต่ชื่อเสียงของตัวเองจะถูกเหยียบย่ำ ยังทำให้ลูกสาวของตนไม่มีหน้าที่จะไปพบเจอกับผู้คนในภาคภายหน้า คนที่ทำเรื่องชั่วช้าเลวทรามเช่นนี้ ไหนเลยฟ้าดินจะสามารถทนนิ่งดูดายได้ แต่ทว่าแต่ละคนต่างก็มีเหตุต้นผลกรรมของแต่ละคน ทุกคนต่างต้องรับผลกรรมที่ตนก่อไว้ ไม่มีอะไรที่สามารถนำติดตัวไปได้ มีเพียงผลกรรมที่จะตามติดตัวไป ต้องรู้ว่าคนที่ทำเรื่องชั่วช้าเหล่านี้ นรกอเวจีเปิดรอรับแล้ว อยากจะหนีก็หนีไม่พ้น อยากจะออกมาให้ห่างก็ออกห่างไปไม่ได้ บาปกรรมนั้นตนเป็นคนสร้างเอง เทพเซียน พุทธะ ยากที่จะให้อภัย ศิษย์เราวิญญาณเจ้าจงออกมา!
ชิวเซิง : ศิษย์คารวะพระอาจารย์
พุทธะจี้กง : ศิษย์เราไม่ต้องมากพิธี รีบขึ้นบัลลังก์บัวเถอะ
ชิวเซิง : พระอาจารย์ครับ ตลอดทางมืดมนไม่มีท้องฟ้าและตะวัน ทั้งยังมีสายลมเศร้าๆของยมโลกพัดโชยมาเป็นระยะๆพาให้ใจหดหู่ บางครั้งเห็นจุดแสงสีเขียวระยิบระยับคล้ายกับเหยี่ยวราตรี บางครั้งเสียงดังกุกกักน่ากลัวจริงๆ
พุทธะจี้กง : ศิษย์เรา เจ้าจงสงบจิตลงมาก่อน ตั้งใจรวบรวมพลัง รวบรวมสมาธิ
ชิวเซิง : (ทันใดนั้นก็บังเกิดแสงสว่างขึ้นตรงหน้า ราวกับว่าเป็นตอนกลางวัน) พระอาจารย์ครับ ใช่หรือไม่ว่า เพราะคนเรามีตาเนื้อ ดังนั้นเมื่อเริ่มเข้าสู่ดินแดนต่างภพจึงรู้สึกว่าปรับตัวไม่ได้?
พุทธะจี้กง : ถูกต้อง ผู้บำเพ็ญธรรม หากไม่ใช้ “ใจ” มามองดูโลก ก็เหมือนกับชาวโลกที่ใช้ตาเนื้อเข้าไปมองความมืด ไม่เพียงไม่สามารถปรับตัวได้ ยังเกิดจิตที่หวาดกลัวขึ้นอีกด้วย ในทางตรงกันข้ามถ้าหากคนเรายอมใช้ “ใจ” มามองโลกใบนี้ ถึงแม้ว่าคนๆนั้นจะเป็นคนตาบอดที่มองอะไรไม่เห็น แต่กลับเป็นคนที่มีจิตใจดีงามสะอาดบริสุทธิ์ หนทางชีวิตถึงแม้จะขรุขระและคดเคี้ยวแต่ก็ไม่สามารถขัดขวางไม่ให้เขาเดินสู่หนทางที่ถูกต้องได้ คนตาบอดยังทำได้เช่นนี้ ถ้าหากคนตาดีสามารถใช้ “ใจ” มามองดูโลก ชะตาชีวิตไม่เพียงแต่จะราบรื่นเท่านั้น ต่อไปยังจะดีขึ้นเรื่อยๆ
ชิวเซิง : ขอบคุณพระอาจารย์ที่ชี้แนะ ที่นี่มีเปลวไฟที่ร้อนแรงแผ่กระจายออกไปรอบด้านไกลสุดลูกหูลูกตา ในที่ราบอันกว้างใหญ่นี้เต็มไปด้วยเปลวไฟอันคุโชนที่พวยพุ่งจากด้านบนลงมาด้านล่าง จากด้านล่างขึ้นไปด้านบน ทั้งซ้ายขวาหน้าหลังก็เป็นเช่นนี้ด้วย สภาพเหตุการณ์เช่นนี้ใครเล่าจะสามารถทนทุกข์ทรมานได้ สามารถมองเห็นได้อย่างรำไรว่ามีคนกลุ่มหนึ่งถูกเปลวไฟโจมตี ยังมีหมาทองแดงไล่กัด มีอินทรีเหล็กจิกกินลูกตาของพวกเขาเป็นอาหาร และมีวิหคเพลิงโอบกอดร่างของพวกเขา ทำให้ร่างถูกไฟเผาจนไหม้เกรียม เป็นสิ่งที่น่าหวาดกลัวนัก! ส่วนไหนของร่างกายที่โดนกรงเล็บไฟเข้า ก็จะเกิดตุ่มพุพองขึ้น เมื่อตุ่มนั้นแตกก็จะมีหนองไหลออกมา ส่งกลิ่นเหม็นจนหาที่เปรียบไม่ได้ เชื้อเชิญให้แมลงวันมาตอมกินน้ำหนองในทันที ไม่ว่าคนเหล่านั้นจะใช้สารพัดวิธี ทั้งตบตี จับขว้างทิ้ง แต่แมลงวันเหล่านั้นก็ไม่ยอมจากไปไหน กลับยิ่งดูดติดแน่น ยิ่งกินลึก ยิ่งคันเข้าไปถึงกระดูก ทุกข์ทรมานจนร่ำไห้โศกเศร้า แต่ละคนต่างร้องไห้ออกมาเองโดยไม่ได้ตั้งใจ ทิ้งตัวลงกระแทกพื้นอย่างแรง บางคนก็กลิ้งอยู่กับพื้น ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด ร่ำไห้ไม่หยุด สภาพเหตุการณ์เหล่านี้ช่างน่าเวทนา! น่าสงสาร!
พุทธะจี้กง : ศิษย์เรา เจ้าอย่าได้ทุกข์ใจเลย วิญญาณบาปเหล่านี้ก่อกรรมทำชั่วเอาไว้ ก็ต้องรับผลกรรมนี้ด้วยตัวเอง ไม่ต้องเวทนาสงสารเขาหรอก
ชิวเซิง : คนเหล่านี้ที่จริงแล้วมีเหตุต้นผลกรรมอย่างไรถึงได้มาอยู่ที่นี่?
พุทธะจี้กง : วิญญาณบาปเหล่านี้ตอนสมัยที่มีชีวิตอยู่ล้วนแต่เป็นคนที่เสพสังวาสกับคนในสายเลือดใกล้ชิด คนที่เป็นพ่อไม่เพียงไม่มีความรักความเมตตาต่อลูก กลับใจดำอำมหิตใช้ความป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์เดรัจฉานทำร้ายลูกในไส้ เด็กน้อยจะต่อต้านขัดขืนอำนาจของพ่อได้อย่างไร คนที่เป็นพ่อสั่งให้ลูกเสพสังวาสกับตัวเอง บังคับข่มขู่ ทำให้จิตใจของเด็กน้อยบอบช้ำ ร่างกายแปดเปื้อนมีมลทิน พฤติกรรมที่ชั่วช้าเช่นนี้ฟ้าดินจะไม่ให้อภัย บาปกรรมนี้ตัวเองเป็นคนสร้างเอง จะต้องตกนรกอเวจี ตลอดทั้งวันทั้งคืนเกิดๆตายๆอยู่ในนี้นับครั้งไม่ถ้วน อยากจะหลุดพ้นออกจากความทุกข์แม้เพียงชั่วขณะก็ไม่สามารถเป็นไปได้ เจ้าเรียกวิญญาณบาปมาสอบถามดูเถอะ
ชิวเซิง : ตำแหน่งต่างๆของอวัยวะบนใบหน้าดูผิดเพี้ยนไปหมด มืองอ ขาเป๋ ร่างกายดูคล้ายป้อมปืน คนเช่นนี้มีบาปหนัก (เกิดลมขึ้นวูบหนึ่ง เปลวไฟที่คุโชนอยู่ก็มลายหายไป เห็นหมาทองแดงกำลังกัดวิญญาณบาปอยู่ตรงหน้าพอดี จึงถามวิญญาณบาปตนนี้ว่าตอนที่มีชีวิตอยู่ได้ทำกรรมใดไว้? ทำไมถึงตกนรกอเวจีรับทุกข์ทรมานต่างๆเช่นนี้?)
วิญญาณบาป : ฉันแซ่โจว บาปกรรมที่ทำในชาติที่แล้ว เพียงเพราะเรื่องนี้เรื่องเดียว ทำให้ฉันตกต่ำเช่นนี้ ในขณะที่ลูกสาวแท้ๆของฉันกำลังเริ่มโตเป็นสาว มีความบริสุทธิ์สดใสงดงาม ฉันบังเกิดจิตที่ชั่วร้ายขึ้น ในใจของฉันเต็มไปด้วยตัณหาราคะอันเร่าร้อนที่คอยแผดเผาจนยากที่จะทนได้ ก็ฉันเป็นพ่อของเขา จะพูดอะไร จะทำอะไร ลูกสาวของฉันก็ยากที่จะต่อต้านขัดขืน ได้แต่ยอมคล้อยตาม เมื่อเป็นเช่นนี้ฉันจึงใช้ความป่าเถื่อนเยี่ยงสัตว์เดรัจฉาน ร่วมเพศกับลูกในไส้ของตัวเอง แค่ครั้งเดียวในชีวิต ฉันถูกพญายมประณามว่า เป็นพ่อคน คิดไม่ถึงเลยว่าจะเสพสังวาสกับเลือดเนื้อเชื้อไขของตัวเอง ตัดสินให้ฉันรับโทษในนรกภูเขามีด นรกกระทะทองแดง นรกเจาะใจ นรกกินตา นรกบดยอด นรกทุบเท้า นรกสับมือ และนรกขุมต่างๆ เกิดๆตายๆอยู่ในนรกนับครั้งไม่ถ้วน รับการลงทัณฑ์ไม่ได้หยุดพัก ยิ่งตอนนี้ยิ่งทุกข์ทรมานมากขึ้นอีก อยู่ในนรกอเวจีนี้ถูกไฟที่ร้อนแรงเผาไหม้ร่างกาย เหมือนกับไฟแห่งตัณหาราคะที่คอยแผดเผาร่างกาย แล้วยังมีอินทรีเหล็กกินตา หมาทองแดงไล่กัด มีวิหคเพลิงใช้กรงเล็บข่วน มีงูพิษ มีแมลงวันดูดเกาะตามตัว คันจนสุดที่จะทนได้
ชิวเซิง : นรกอเวจี บาปกรรมตามสนองจากการร่วมเพศกับคนในสายเลือดใกล้ชิด การลงโทษนั้นโหดเหี้ยมทารุณอย่างที่สุด ไม่รู้ว่าจะสลายบาปกรรมนี้ได้อย่างไร?
พุทธะจี้กง : ปรารถนาจะหลีกห่างจากความทุกข์นี้ มีเพียงตอนที่มีชีวิตอยู่จะต้องปฏิบัติตามหลักคุณสัมพันธ์ห้าอย่างเคร่งครัด โดยเฉพาะอย่างยิ่งพ่อกับลูกนั้นมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันทางสายเลือดมากที่สุด เกี่ยวข้องกันทางสายเลือดโดยตรง ยิ่งต้องระมัดระวังอย่างเคร่งครัด ต้องปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี มีความรักความเมตตาต่อลูก นี่จึงเป็นหลักปฏิบัติของผู้เป็นพ่อ หลักธรรมของฟ้าดิน ผู้ใหญ่กับเด็กมีลำดับขั้น ความรักไม่ควรแปรเป็นอื่น หากมีการล่วงละเมิดฝ่าฝืน จะต้องมีจิตที่สำนึกเสียใจในความผิดอย่างสุดซึ้ง สารภาพบาปต่อหน้าองค์พระพุทธะและตั้งสัตย์ปฏิญาณว่าจะไม่เกิดความคิดที่ชั่วช้าเช่นนี้อีกต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องปฏิบัติอย่างจริงจัง วอนขอให้พระพุทธะเมตตาสงสารให้อภัยในความไม่รู้ เอาล่ะ! วันนี้เที่ยวชมเพียงเท่านี้ พวกเรากลับกันเถอะ ถึงก่งเหิงถังแล้ว ศิษย์เราจงกลับเข้าร่าง
ชิวเซิง : ศิษย์น้อมส่งพระอาจารย์