เป่ยเทียนอวี้หมอต้าซื่อเจี่ยง ประทับทิพย์ญาณ

เป่ยเทียนอวี้หมอต้าซื่อเจี่ยง ประทับทิพย์ญาณ

หนังสือเสร็จ พลังกล่อมเกลา แผ่ขยาย

ยินดีด้วย ได้หนังสือสอนความดี เพิ่มขึ้นใหม่

เวลานี้ เสร็จสมบูรณ์ แสนสบายใจ

ภายหน้าไซร้ ได้ต้อนรับ คนละชั่วใฝ่ความดี

บทส่งท้าย

ขอแสดงความยินดีด้วย อาณาจักรธรรมก่งเหิงถังประพันธ์หนังสือ “ท่องนรกอเวจีใหม่” สำเร็จแล้ว หนังสือเล่มนี้แพร่งพรายความลับสภาพเหตุการณ์ความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสจากไฟชำระในนรกอเวจีจนหมดสิ้น หวังเพียงว่าชาวโลกจะนำมาเป็นศีล เกิดความระมัดระวัง เพราะความไม่รู้จึงทำผิด ทำให้ตัวเองต้องตกอับนานนับหมื่นกัปไม่ได้ออกมา

ความทุกข์ทรมานในนรกนั้นทุกข์ทรมานจนยากที่จะสามารถใช้ชีวิตให้ผ่านพ้นไปได้ แล้วนับประสาอะไรกับความทุกข์ทรมานในนรกอเวจีที่ขึ้นชื่อว่า “ปราศจากคลื่น” การลงโทษทุกอย่างไม่มีช่วงเวลาที่จะหยุดพัก ไม่มีช่องว่างของเวลาที่ขาดช่วง ปรารถนาอยากจะได้หยุดพักแม้เพียงแค่ครึ่งเสี้ยววินาทีก็ยังเป็นไปไม่ได้เลย ไฟลุกโหมไหม้ตลอดเวลา ไฟจากด้านบนลงมาถึงด้านล่าง ไฟจากด้านล่างขึ้นไปถึงด้านบน ดังนั้นจึงเรียกว่า “ปราศจากคลื่น” หวังว่าชาวโลกจะคิดดีทำดีตลอดทุกเวลาทุกนาที ความคิดอกุศลและการกระทำที่ไม่ถูกต้องทั้งปวงจะต้องปฏิเสธต่อต้านและขุดรากถอนโคนทำลายให้สิ้น

คนที่ทำชั่วอย่าได้คิดว่าตัวเองไม่ได้รับผลกรรมตอบสนองแล้วจะไม่ยอมเปลี่ยนแปลงแก้ไข อย่าได้คิดว่าชั่วมากชั่วน้อยก็คือความชั่วเหมือนกัน ทำผิดครั้งแล้วครั้งเล่า ฝ่าฝืนครั้งแล้วครั้งเล่า ส่วนคนที่ทำความดีก็อย่าได้คิดว่าทำดีแล้วไม่ได้ดี และอย่าได้คิดว่ากรรมดีตอบสนองเพียงน้อยนิดแล้วจะไม่ทำความดี จะต้องรู้ว่าที่ทำชั่วแล้วไม่ได้รับผลกรรมตอบสนอง นั่นเป็นเพราะในอดีตชาติอีกทั้งบรรพชนในชาตินี้มีบุญกุศลหลงเหลือเอาไว้ให้ ส่วนที่ทำดีแล้วไม่ได้ดี นั่นก็เพราะว่าในอดีตชาติรวมทั้งบรรพชนในชาตินี้ได้หลงเหลือบาปกรรมทิ้งเอาไว้ บุญบาปทั้งหมดถึงที่สุดแล้วก็จะต้องรับผลตอบสนอง ดังนั้นคนที่ทำความดี ถึงที่สุดแล้วจะต้องเจริญรุ่งเรือง คนที่ทำชั่ว สุดท้ายก็จะต้องพบกับหายนะ

“ท่องนรกอเวจีใหม่” ได้นำสภาพที่น่าเวทนาของคนบาปหนักที่ถูกคุมขังอยู่ในนรกอเวจีบรรยายออกมา ไม่เพียงบอกอย่างชัดเจนว่าคนที่ทำความชั่วตอนสมัยที่มีชีวิตอยู่จะต้องได้รับการลงโทษตามกฎของยมโลก ยากที่จะหลบหนี แต่ยังบอกอย่างชัดเจนด้วยว่า บาปน้อยผลกรรมตอบสนองก็น้อย บาปหนักผลกรรมตอบสนองก็หนัก บาปหนักมากผลกรรมตอบสนองก็ยิ่งรุนแรงมาก สุดท้ายก็ไม่มีวันได้หลุดพ้นจากความทุกข์ยาก ทุกข์ทรมานหมื่นกัปไม่ได้ออกมา ที่นี่เต็มไปด้วยเครื่องมือทรมานนักโทษ และไม่มีการกล่อมเกลาสั่งสอนอีกต่อไปแล้ว มีเพียงแค่การชำระล้าง แล้วจะชำระล้างอย่างไร? ก็คือชำระล้างด้วยการลงโทษ และเป็นการลงโทษขั้นรุนแรงสูงสุด ดังนั้นหลังจากที่ชาวโลกได้อ่านหนังสือเล่มนี้แล้วจะต้องตั้งความมุ่งมั่นที่จะละบาป มีความกระตือรือร้นที่จะบำเพ็ญบุญ ขจัดความผิดบาปในครั้งอดีต

ในระหว่างที่หนังสือกำลังใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ เราเห็นความปรารถนาของคนบนโลกนี้ช่างเอ่อล้น ทำชั่วกันไม่หยุดหย่อน ความจงเกลียดจงชังมากมายท่วมท้นจนไม่อาจที่จะกล่าวสรรเสริญชื่นชมต่อไปได้ มีเพียงคำว่า “ละบาป” สองพยางค์นี้ จะต้องมีความระมัดระวัง นี่คือบทส่งท้าย!

เป่ยเทียนอวี้หมอต้าซื่อเจี่ยง ประทานบทส่งท้าย ณ อาณาจักรธรรมก่งเหิง

ปีจี๋เหมา เดือน 6 วันที่ 18 ยามไห่ (ค.ศ.1999)