กลับตัวได้คือคนดี

ม่าโจ้ว

   ในสมัยราชวงศ์ชิง ที่ตำบลเมิ่งเสีย มณฑลไต้หวันมีชายคนหนึ่งชื่อหวงม่งเหิน เป็นผู้มีวิชาความแต่เป็นคนมักมากในกาม ชอบหลอกลวงทำลายหญิงชาวบ้าน อายุ 35 ปีแล้วยังไม่ประสบความสำเร็จอะไรสักอย่าง ครั้งหนึ่งได้ไปเที่ยวหญิงบริการในหอนางโลมจนติดกามโรคร้ายแรง แม้ได้หาหมอรักษาแต่ก็ไร้ผล ทุกวันได้แต่นอนร้องครวญครางอยู่บนเตียงคืนวันหนึ่งเขาได้ฝันว่า ได้ไปที่วัดหลงซันอ้อนวอนขอให้เจ้าแม่กวนอิมช่วย เจ้าแม่กล่าวว่า กรรมทางเพศของเจ้าหนักหนามาก จนถูกตัดทอนอายุขัยแล้ว หากสำนึกผิดก็จงไปที่ศาลเจ้าหลักเมืองไหว้วอนให้เจ้าหลักเมืองช่วยก็อาจมีทางรอด ม่งเหินสะดุ้งตื่น จึงรู้ว่าเป็นความฝัน รู้สึกสำนึกผิดในความประพฤติของตน จึงตั้งใจจะกลับตัวใหม่ พยายามพยุงตัวลุกขึ้นแต่งตัวแล้วไปที่ศาลเจ้าหลักเมือง จุดธูปคุกเขาสาบานต่อเจ้าหลักเมืองจะพิมพ์หนังสือธรรมะไถ่โทษความผิด แต่นั้นมาม่งเหินรักษาคำสาบานอย่างเคร่งครัด ไม่กลับไปยุ่งเกี่ยวกับหญิงใดอีก ตั้งหน้าตั้งตาสร้างความดีและได้พิมพ์หนังสือธรรมะแจกหลายหมื่นเล่ม ไม่ช้าเขาก็หายป่วยโดยไม่ต้องรักษา เขาตายอย่างสงบเมื่ออายุ 75 ปี

    คัมภีร์กล่าวว่า มนุษย์หาใช่เทวดา ใครเล่าไม่เคยทำผิดเมื่อทำผิดกลับตัวได้คือคนดี ชาวโลกที่ได้สร้างบาปกรรม หากสำนึกผิดจะกลับตัวใหม่ ขอให้ร่วมงานธรรม “ตี่จั่งอ๊วง” และร่วมสมทบพิมพ์หนังสือธรรมะ กุศลผลบุญนั้นจักสามารถแก้บาปกรรม ได้