ภรรยาผู้ซื่อสัตย์

    บุรุษสำคัญที่มีจิตใจซื่อสัตย์ภักดี สตรีสำคัญที่ความบริสุทธิ์หมดจด หากสตรีใดสามารถรักษาความบริสุทธิ์หมดจดไว้ได้ ชื่อเสียงจักหอมหวนขจรขจายชั่วฟ้าดิน

     ในสมัยราชวงศ์ถัง มีขุนนางตงฉิน (ซื่อสัตย์) ผู้หนึ่งชื่อจือเยน เนื่องจากได้ทักท้วงงานราชการบางอย่าง จึงถูกย้ายไปชายแดนภาคใต้ (ปัจจุบันคือเมืองกวางเจา) ก่อนจะไปได้ร่ำลานางตุ่งผู้เป็นภรรยาว่า “ฉันไปครั้งนี้เป็นตายร้ายดีอย่างไรก็มิอาจทราบได้เมื่อฉันไปแล้ว ถ้าเธอจะแต่งงานใหม่ ฉันก็ไม่ว่า” ภรรยาไม่ตอบว่ากระไร แต่เดินไปหยิบผ้าแพรมาหุ้มผมบนศีรษะ และเอาเชือกผูกอีกที เสร็จแล้วให้จือเยนเอาพู่กันเขียนหนังสือไว้บนผ้าแพรมีความว่า “ไร้จือเยนจักไม่แก้” จือเยนถูกย้ายไปอยู่ชายแดนนาน 20 ปิึงได้กลัย่างไรก็มิอาจมือเยน เนื่องจากไ้ลหลู่เทพเทวดาเป็นอย่างมาก ชาวดลกถ้าหากจิตใจดีงาม มีความซื่อีถึงได้กลับมา ผ้าแพรที่หุ้มผมของภรรยาก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม จึงจัดการแก้ออกเพื่อจะได้สระผมเสียที ปรากฏว่าผมร่วงหลุดหมดไม่มีเหลือ

     การที่นางตุ่งใช้ผ้าแพรหุ้มผมนี้ ก็เพื่อแสดงความซื่อสัตย์บริสุทธิ์นั่นเอง อนิจจา ปัจจุบันจิตใจผู้คนผิดไปจากแต่ก่อนสตรีที่สามารถรักษาความซื่อสัตย์บริสุทธิ์จริง ๆ จะมีสักกี่คน