นำบทข้อสิบ

ถึงเวลา เมืองเมฆา เปิดทางใหญ่       

สอบรัตนตรัย ใช่พุทธบุตร จึงให้ผ่าน       

     แปดพระวัชรฯ*       น่าเกรงขาม เฝ้ายืนยาม       

จะสอบถาม ตอบ     รหัส*     ผิด ส่งโลกันตร์       

     “แปดวัชร”       คือ พระวัชรเทพเจ้าแปดพระองค์     

     “รหัส”       คือ รหัสคาถาห้าคำทื่เบื้องบนได้โปรดถ่ายทอดให้รับ     

วิถีอนุตตรธรรมให้ผ่านทางไปสู่นิพพานเป็นการเฉพาะ           

     ข้อสิบ           

- เตือนลูกทั้งหมด จุดหมายนี้ แจงถี่ถ้วน     

อย่าเรรวน เรื่องเก็บธรรมญาณ เป็นงานใหญ่     

ทั้งสามโลก เบื้องบนโปรด ถ่ายทอดให้     

พุทธบุตรได้ รับสัจธรรม ขึ้นฝั่งกัน     

- ทั่วโลกหล้า จะปรากฏ บัวทองงาม     

ยานทั้งสาม อนุตตรฯ เป็นยานใหญ่     

ยานชั้นกลาง ชั้นเทวโลก เสวยสุขไป     

ที่เกิดกาย คือยานชั้นต่ำ รวมเป็นสามยาน     

- เหนือฟ้านี้ ยังมีฟ้า มิใช่ว่าเล่น     

อนุตตรฯ เป็น  แดนนิพพาน  อันวิมุติ     

เทวโลกเป็น ทิพย์สถาน สำราญสุข     

ส่วนโลกมนษย์ เป็นที่อยู่ ของหญิงชาย     

- บนนิพพานเป็น แดนวิสุทธิ  ที่สุดวิเศษ     

ส่วนเทวเขต ด่านเทวะ จะเวียนธรรมจักร     

แดนโลกีย์ รูปลักษณ์สามัญ ชีวิตสารพัด     

ต่างลำดับจัด จากผลเพียรธรรม สามระดับยาน     

- แม้หากบำเพ็ญ ธาตุของชีวิต เป็นจิตเดิมแท้     

ทางตรงแน่วแน่ ยานระดับสูง วิเศษไพศาล     

แต่หากบำเพ็ญ เวียนธรรมจักร กำหนดลมปราณ     

เป็นยานชั้นกลาง ได้ฌาณสติ สมาธิปัญญา     

- ยานระดับสาม ยึดในรูปลักษณ์ ติดพิธีกรรม     

สวดกันพึมพำ ตีเคาะประโคม ท่องบ่นอุบอิบ     

แต่มาบัดนี้ วิธีสุดท้าย ให้พ้นชีวิต     

ใครที่รู้จิต หลุดพ้นเวียนว่าย ได้ทางนิพพาน     

- มี     หนึ่งสิบแปด*     เด็กน้อยนั่งกลาง ระหว่างทวีป     

มีอิทธิฤทธิ์ ดังฟ้าแลบแปลบ แผ่นดินไหวตื่น     

ทั่วทั้งหญิงชาย ที่เคยหลับใหล พากันกลับฟื้น     

บ้านเมืองนับหมื่น จะถูกกอบกู้ ชูช่วยทั่วกัน     

- แล้วหมื่นพันพระ พุทธะอริยะ จะมาชุมนุม     

เข้าร่วมประชุม ณ ดินแดนกลาง ในระหว่างโลก     

เมื่อหักล้างหนี้ ไม่มีกรรมแล้ว ทั่วทั้งสามภพ     

จะเริ่มกำหนด ยุคขาวคงมั่น ตั้งแต่นั้นไป     

     “หนึ่งสิบแปดเด็กน้อย”       เป็นปริศนาธรรมตามลักษณะอักษรจีน

ชี้ให้เห็นจุดสถิตจิตเดิมแท้ของคนเราที่มีความบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเหมือนเด็กน้อย     

- จะกวาดให้พ้น คนเลวชั่วร้าย เหลือไว้คนดี     

แปรเปลี่ยนโลกนี้ จากทะเลทุกข์ ปลูกเป็น     กุมุท*           

ให้โลกโลกีย์ เป็นแดนพุทธะ สะอาดบริสุทธิ์     

ให้ได้ชื่นสุข อย่างพระพุทธะ ระยะสี่พันปี     

- ในระยะนั้น ไม่มีฆ่าฟัน ดีงามไปหมด     

เขาธารใสสด กิเลนหงษ์ฟ้า มีมาเกิดใหม่     

ทะเลราบเรียบ บ้านเมืองสงบ อบอุ่นชื่นใจ     

ต่างคนรักใคร่ ไม่แย่งยื้อยุด ฉุดช่วงชิงกัน     

- ห้าวันลมเย็น สิบวันฝนฉ่ำ นำสู่     โลกเหยา*           

พุทธะอริยเจ้า ฉุดช่วยหญิงชาย ได้สมใจหวัง     

พระศรีอริยะ ประทับทิพย์อาสน์ ประกาศประทาน     

ใครสร้างบุญบาร แต่งตั้งมอบหมาย เป็นไปตามบุญ     

- พุทธบุตรหลุดพ้น จากทะเลทุกข์ ร่วมขึ้นฝั่งกัน     

ลูกรักเทียนหยาน นำพาคนเดิม มากราบบาทแม่     

เมื่อถึงตรงนั้น แม่ค่อยโล่งใจ ไม่ชะเง้อแล     

บุญกุศลแท้ ใครทำใครได้ ดีใจรู้เอง     

     กุมุท     ดอกบัว หมายถึง บ้านเมืองที่สูงส่งดีงาม     

     โลกเหยา     คือ โลกในครั้งฮ่องเต้เหยาของจีน ที่มีแต่ความสงบร่มเย็น ลมฝนสม่ำเสมอ     

- คนนั้นเริ่มต้น บุกเบิกแพร่ธรรม นำมาเป็นหนื่ง     

คนนั้นรู้ซึ้ง สร้างบุญวิเศษ กุศลนำหน้า     

คนนั้นให้ทรัพย์ ธรรมะเป็นทาน มรรคผลเพิ่มพา     

คนนั้นสง่า สูงส่งเพราะรู้  อุทิศเพื่อธรรม     

- คนสร้างตำหนัก พุทธสถาน ตำแหน่ง     จินเซียน*           

ช่วยเบื้องบนเปลี่ยน แปรโลกโลกีย์ มีบัวเป็นูฐาน     

คนนั้นสู้เหนื่อย ได้อริยฐานะ ลำดับบัลลังก์     

คนที่จริงจัง โอบอ้อมศรัทธา จะให้ปานใด     

- ถึงเวลานั้น แบ่งยานทั้งสาม ผลบุญเก้าชั้น       

พุทธบุตรทั่วกัน ใครมีบุญมั่น สุขสันต์ทั่วหน้า     

แม้ยังมีกาย ไม่ตายก็สุข ใจกายสง่า     

เฟื่องฟูทั่วหน้า รื่นเริงสมบูรณ์ พูนสุขสำราญ     

- เมื่อไรทิ้งกาย จะได้กลับคืน ยังแดนนิพพาน     

พ้นกายสามัญ บรรลุโสดา เป็นพระอรหันต์     

เครื่องทรงเป็นทิพย์ อาภาพิไล ได้สวมใส่กัน     

นั่งบัวบัลลังก์ มาลาประดับ บาทาเกือกเซียน.     

     “จินเซียน”       คือ เซียนที่มีกายเป็นทอง ซึ่งจะเป็นที่เคารพบูชาของสาธุชนทั่วไปในวันหน้า           

- ได้เฝ้ากราบแม่ องค์ธรรมของเจ้า จะเข้าประคอง     

ลูกเอ๋ยขวัญอ่อน กลับมาจนได้ จากไปนานนัก     

นับจากนี้ไป แม่จะไม่ให้ สู่โลกลำบาก     

ไม่ต้องทุกข์ยาก เป็นปุถุชน ทนทุกข์เคี่ยวกรำ     

- แม่จะให้ลิ้ม ชิมผลท้อเซียน ดื่มน้ำอมฤต     

สดชื่นรื่นจิต ชมชิดสำราญ ไม่ประมาณว่า     

ให้เจ้าสำแดง บุญญาธิการ ไพศาลทั่วฟ้า     

ลองใช้บุญญาฯ เปลี่ยนผันโลกหล้า ฟ้าดินหญิงชาย     

- กายธรรมจริงแท้ แม้ตะวันเดือน ส่องไม่เห็นเงา     

ไฟไม่อาจเผา ตกน้ำไม่จม ยืนยงคงได้     

บรรยากาศดินฟ้า ไม่มีอิทธิพล ควบคุมต่อไป     

พ้นสรรพภัย ไม่กลัวบั่นทอน หนาวร้อนฝนลม     

- จะไปหนใด ไม่มีอุปสรรค ผ่านโลหะหินผา     

อิสระไปมา ไม่มีรอยร่อง ท่องทั่วสากล     

บรรพบุรุษเก้าชั้น ลูกหลานเจ็ดทอด ปลอดภัยได้พ้น     

สง่าทุกคน ต่างได้มรรคผล เทียบเท่าเหมือนกัน     

- เมื่อนั้นพุทธบุตร จะจัดงานเลี้ยง  ณ สุทธาวาส     

พุทธะอริยปราชญ์ ร่วมชุมนุมกัน ในงาน       “หลงฮว๋า”             

ผู้ได้บรรลุ  มาเฝ้ากราบแม่  ถ้วนทั่วพร้อมหน้า     

แม่คงปรีดา ไม่อาจสรรหา คำพูดบรรยาย     

- แม่จะรับขวัญ รินน้ำอมฤต โปรดให้ลูกดื่ม     

พุทธบุตรปลื้ม ลิ้มอาหารทิพย์ ชื่นจิตสุขสันต์     

ชุมนุมกลมกลืน ถ้วนทั่วธรรมญาณ ครั้งใหญ่สำคัญ     

ปรบมือสรวลสันต์ ยินดีปรีดา สุทธาวาสครื้นเครง     

- เมื่อนั้นจะได้เห็น บำเพ็ญอนุตตรฯ มีคุณสูงส่ง     

ที่เคยขื่นขม ยืนหยัดกันมา จะไม่เหนื่อยเปล่า     

เขียนถึงตรงนี้  เก็บพู่กันทอง  ครบถ้วนบอกเล่า     

หวังพุทธบุตรเจ้า ประทับจำคำ แม่พร่ำฝากมา     

- หนังสือเล่มนี้ มีชื่อไว้ว่า“ อนุตตรฯ มารดาสิบบัญญัติ”       

จะให้ผ่อนพัก สักครู่แล้วแม่ เพิ่มเติมบางคำ     

- โอวาทไว้ ให้ปรกแดน       “กลางวิจิตร”*           

ทั่วทุกทิศ ประกาศธรรม นำสาธุชน     

ปราชญ์คนดี ร่วมขึ้นฝั่ง สร้างกุศล     

ได้มรรคผล เสวยอาสน์ บัลลังก์บัว     

     “กลางวิจิตร”       คือ“จงฮว๋า” ดินแดนส่วนกลางของโลก มีทวีปเอเชียเป็นส่วนใหญ่ เป็นที่กำเนิดของผู้มีบุญญาธิการ จึงวิจิตรไปด้วยฉัพพรรณรังสี     

- หยิบพู่กัน เตือนย้ำมั่น กำชับกำชา     

ลูกพุทธา จงทำจริง นะลูกเฮ๋ย     

หวังลูกแม่ จริงใจจริง อย่าละเลย     

พุทธบุตรเอ๋ย ช่วยหนวกบอด ให้ตื่นกัน     

- สุขาวดี บัดนี้ซบเซา เงียบเหงาแสน     

เพื่อดินแดน เหล่าพุทธะ ลงมาโปรด     

     “สี่ร้อยล้าน”*     พร้อมกันกลับ เกิดในโลก     

ใครกำหนด รู้ว่าใคร บรรลุอะไรมา     

-       เปิดวิสูตร*     เห็นตัวจริง เจ้าชีวิต*     

แม้นพลาดผิด คงทุบอก กระทืบเท้า     

อย่าปล่อยให้ บุญวาระ เสียไปเปล่า     

พอถึงคราว        “ไก่ทองขัน”*       ทั่วโลกรับธรรม     

     “สี่ร้อยล้าน”       คือ จำนวนเหล่าพุทธะที่ได้รับการปกโปรดฉุดช่วยขึ้นไปในครั้งธรรมกาลยุคเขียวและยุคแดง     

     เปิดวิสูตร     คือ ได้รับถ่ายทอดวิถีธรรมเปิดจุดญาณทวาร     

     เจ้าชีวิต     คือ พุทธจิตธรรมญาณหรืออนุตตรสัมมาสัมโพธิญาณอันเป็นชีวิตจริงของตน     

     ไก่ทองขัน     หมายถึงพระศรีอาริย์ทรงโปรดชัดเจน     

- โอกาสนี้ ยังครึ่งมืด ครึ่งสว่าง     

ตามแม่สั่ง ทุกย่างก้าว ให้คงมั่น     

โอวาทนี้ คัดลอกเขียน มีผิดผัน     

ถอนทรงพลัน รีบแก้ไข ให้ได้ความ     

- คัดเขียนแล้ว รีบจัดพิมพ์ เป็นรูปเล่ม     

แม่ปรีดิ์เปรม พิมพ์มากหลาย ได้เผยแพร่     

สร้างกุศล เร่งตักเตือน ให้เปลี่ยนแปร     

เวไนยแท้ พร้อมพ้นภัย น้ำไฟลาญ     

- แม่เขียนจบ เพียงเท่านี้ ไม่ต่อความ     

แล้วจะนำ เหล่าพุทธะ คืนสุทธาวาส     

ต้องย้อนกลับ เพราะอาลัย ตัดไม่ขาด     

ลูกจะปฏิบัติ จริงใจไหม ถามอีกที     

- โอวาทนี้ เขียนด้วยหยด เลือดน้ำตา     

ทุกวาจา ลูกอย่าทำ ลมผ่านหู     

นรกสวรรค์ สองหนทาง ลูกก็รู้     

แม้นหดหู่ เกียจคร้านตก นรกหมื่นวา     

- ไม่เขียนอีก ลาจากแล้ว ลูกทั้งหลาย     

สุดอาลัย น้ำตาพราก จากลูกคืนกลับนิพพาน