นำบทข้อห้า
2026-02-11 12:03:09 - mindcyber
ชะตาฟ้า ดำเนินมา ถึงปลายยุค
เภทภัยทุกข์ ลำบากทั่ว หัวระแหง
เก้าเก้าภัย ใครรอดพ้น ความรุนแรง
ธรรมนาวาแล่น ช่วยชาวโลก โดยทั่วกัน </center>
ข้อห้า
- ขอเตือนลูก พุทธบุตรเดิม น้อมบำเพ็ญ
รู้กำหนดเกณฑ์ เจตนาฟ้า เป็นปราชญ์ได้
กัปล์สดท้าย เกิดคู่กัน ธรรมกับภัย*
เปลี่ยนหญิงชาย ทั้งฟ้าดิน สิ้นยุคกาล
- อันที่จริง องค์มารดา เมตตาจิต
แต่ใยลิขิต มหันตภัย ลงกวาดล้าง
เจ้าคิดดู ไม่เคยมี แต่บรรพกาล
ร่มเมืองบ้าน “เหยา”, “ซุ่น”, “อวี่”* ปกครองโดยธรรม
- ใจคนตรง ใจฟ้าเรียบ ภัยมีหรือ
ใจไม่ซื่อ คิดชั่วร้าย ภัยมหันต์
โลกโลกีย์ บัดนี้ทราม ต่ำสุดประมาณ
จารีตงาม อริยธรรม คนหมางเมิน
ธรรมกับภัย ครั้งนี้เบื้องบนได้โปรดประทานถ่ายทอดวิถีอนุตตรธรรมหนทางกลับคืนสู่นิพพานได้โดยง่าย เพราะเหตุที่มหันตภัยจะเกิดขึ้นเพื่อล้างโลกแล้ว จึงกล่าวว่า เป็นธรรมคู่กับภัย
เหยา ซุ่น อวี่ คือพระนามกษัตริย์จีนโบราณผู้ทรงคุณธรรม
ยิ่งใหญ่ ปกครองบ้านเมืองร่มเย็นเป็นสุขสมัยสี่พันปีก่อนตามลำดับ
บัดนี้พระองค์ทั้งสามได้รับพระอริยะฐานะเป็น“ ซันกวนต้าตี้” ตรีเทพฯ
พิทักษ์มหาราช
- เรียนโลภโกง เล่ห์เหลี่ยมร้าย อุบายหลอก
จริยะกรอบ คุณสัมพันธ์ พูดกันลำบาก
ผู้ให้ไร้ธรรม ผู้น้อยไม่ซื่อ ปรับปรุงยาก
พ่อลูกขัด ไม่เหมาะสมกัน นับวันต่ำลง
- ผัวไม่สัตย์ซื่อ เมียไม่ดีสม คุณธรรมเสื่อม
ต่างเอาเรื่อง พี่น้องกัน ฟาดฟันอาฆาต
คบเพื่อนฝูง ไร้สัจจะ ไม่ถือคำสัตย์
อู่หลุนฯ* ขาด “ปาเต๋อ”* สิ้น ไม่ยินดีกัน
- นักวิชาการ พูดทฤษฏีได้ แต่ไม่ทำ
ฝ่ายกสิกรรม ไม่ใฝ่ธรรม หวังแต่ผล
พวกกรรมกร ทำลวกหยาบ ขาดอดทน
ค้าฉ้อฉล เอาแต่ได้ ไม่สัตย์จริง
“อู่หลุน” คือ คุณสัมพันธ์อันดีงามต่อกันระหว่างผู้ใหญ่กับผู้น้อย
พ่อกับลูก สามีกับภรรยา พี่กับน้อง และเพื่อนกับเพื่อน
ปาเต๋อ คือ คุณธรรมแปดประการ คือ กตัญญุตา พี่น้องมี
คุณสัมพันธ์ ซื่อสัตย์จงรักฯ สัตยธรรม จริยธรรม มโนธรรมสำนึก
สุจริตธรรม และละอายต่อบาป
- สาวกเต๋า เอาแต่กระพี้ พิธีหลายหลาก
สาวกปราชญ์* อวดวิชา หารู้จริงไม่
สงฆ์สาวก ตกศีลห้า รัตนตรัย
แม่เศร้าใจ อดไม่ไหว ได้แต่ตรอม
- หากบัดนี้ ไม่มีภัย ลงเก็บกวาด
จะไม่เหลือปราชญ์ สักคนเห็น เป็นแก่นสาร
จึงให้เกิด น้ำลมไฟ มารอนราญ
แปดภัย* ผลาญ พร้อมทำลาย ภัยสงคราม
- กำหนดเก้าเก้า แปดสิบเอ็ดภัย กระจายทั่วโลก
ส่งรากษส* พญามารห้า มาก่อเรื่อง
หมื่นพันวิธี เก็บคนชั่ว อยู่เนืองเนือง
ดินฟ้าเสื่อม ครบกำหนด หมดสิ้นชะตากาล
สาวกปราชญ์ คือ ผู้เรียนรู้คุณธรรมคำสอนของท่านจอมปราชญ์
ขงจื้อ
แปดภัย คือ ภัยจากน้ำ ไฟ อาวุธ ทหาร แห้งแล้ง น้ำหลาก
อดอยาก ขาดแคลน
รากษส คือ ยักษ์ร้าย ในที่นี้ หมายถึงยักษ์ร้ายในคราบของคน
- อีกเพราะเหตุ คนก่อกรรม คร่ำอาฆาต
ถึงโอกาส งบบัญชี หกหมื่นปีแล้ว
หยกกับหิน ชั่วกับดี ถึงทีแบ่งแนว
แม่เห็นแล้ว เลือดน้ำตา พาพรั่งพรู
- เห็นบรรยากาศชั่ว ดังควันหมอก พลุ่งรอบจักรวาล
ทุกสถาน พล่านลมร้าย ไม่สงบสุข
สงครามโจรภัย เก้าในสิบคน ต้องทนทุกข์
โรคลามลุก ขาดแคลนอดอยาก น้ำหลากกันดารฯ
- พืชธัญญา ทั่วโลกตาย ไม่เหลือสักต้น
ทุกข์ภัยระคน เช่นดังว่า ยังไม่น่าตื่น
หวาดสยอง น้ำ ไฟ ลม จมโลกกลืน
วันเป็นคืน ไร้ตะวันเดือน มืดสนิทเจ็ดเจ็ดสี่สิบเก้าวัน
- ประตูนรกเปิด ปลดปล่อยผี ทวงหนี้ชีวิต
มืดสนิท น่าสะท้าน วิญญาณวาบวูบ
ใช้หนี้เคยทำ เวรกรรมเงินทอง เคยจองพันผูก
โลกจะถูกสูบ ด้วยลมมหันต์ ถอนรากถอนโคน
- ชำระหนี้ ทั้งสามโลก เปลี่ยนแกนกลาง
แม้กายร่าง จะแกร่งเป็น เช่นเหล็กไหล
ไม่พ้นไฟ ประลัยกัลป์ รอดไปได้
กำหนดภัย แม่สั่งความ แต่น้ำตาเป็นเลือดนอง
- มิอดใจ ทำลายหยก หมกกับหิน
จึงตัดสิน หย่อนสายทอง ล่องเรือกู้
ทุกหนทาง หมื่นพันสาย ไม่ชุบชู
ชีวิตอยู่ หนทางเดียว คือขอวิถีธรรมฯ
- นึกถึงลูก ทุกข์ผกผัน นานนักหนา
ส่งสาส์นมา นับไม่ถ้วน ชวนลูกกลับ
ด้วยเกรงภัย จะทำร้าย พุทธบุตรที่รัก
สู้เหนื่อยยาก ส่งจดหมาย ให้รู้กัน
- เรียกลูกรัก ปราชญ์เมธี ที่รู้คุณ
เร่งสร้างบุญ ขึ้นฝั่งเถิดหนา อย่ามัวเตร่
ได้วิถี อนุตตรฯ มา อย่าลังเล
ลาภยศทั้งเพ จงตัดใจ ได้ด้วยปัญญา
- หลงโลกีย์ ไม่รู้ที โลกสมมติ
มองทุกจุด ในโลกนี้ สิเศร้าไหม
ต่อให้ลูก มีหมื่นพัน แผนการใด
พอเกิดภัย ต้องไปตามกรรม ด้วยความจำใจ
- ตายเจ็ดส่วน อีกสามส่วน ทุกข์มหันต์
กระดูกถมกัน เลือดท่วมใหญ่ เป็นสายน้ำ
ลืมหลักอริยะ โลกีย์จิต คิดใฝ่ต่ำ
เก้าเก้า* จะนำ มหันต์ภัย นรกหมกเศษวิญญาณ
- อยากจะรอด ภัยทุกข์เข็ญ เร่งสร้างบุญ
พระจะหนุน ให้ลูกสำราญ ตามบัญชาแม่
คนตื่นใจ ตามแม่กลับ นิพพานแท้
ไม่ตื่นแน่ เจอพิบัติภัย ขังในโลกันตร์
- พุทธบุตรทั้งหลาย จงพร้อมใจ มากราบส่ง
ทุกพระองค์ แม่จะนำ เสด็จกลับ
ถึงเพียงนี้ ขอยุติ เป็นช่วงพัก
ต่อไปจัก ไว้โอวาท ดังหยกทอง*
เก้าเก้า เป็นกำหนดปริศนาวันเวลาที่จะเกิดมหันตภัยกวาดล้างโลก
ดังหยกทอง หมายถึงพระโอวาทของพระแม่องค์ธรรม ซึ่งมี
ค่ายิ่งกว่าหยกหรือทอง