ในสมัยราชวงศ์ ซ้ง มีนักบวชท่านหนึ่งนามว่า หยง หมิง ต้าซือ เป็นผู้มีอายุยืนมาก เมื่อครั้งที่ท่านยังไม่ได้ออกบวช มีนามเดิมว่า เหยียน โซ่ว ได้รับราชการเป็นเจ้าหน้าที่กองคลังของท่านอ๋อง อู๋ เยี่ย หวัง แห่งมณฑลหังโจว นายกองคลัง เหยียน โซ่ว มักจะนำเอาเงินจากท้องพระคลังออกไปซื้อสัตว์ปล่อยเป็นประจำ ต่อมาจึงถูกกล่าวหาว่าประพฤติตัวมิชอบยักยอกทรัพย์สินของแผ่นดิน คือเป็นความผิดอย่างใหญ่หลวงมีโทษถึงประหารชีวิต
ท่านอ่อง อู๋ เยี่ย หวัง เป็นผู้ที่ทรงยึดมั่นในพระพุทธศาสนาแม้พระองค์จะทราบดีว่าเงินทองทุกบาททุกสตางค์ที่ท่านกองคลัง เหยียน โซ่ว นำไปใช้ ก็เพื่อซื้อสัตว์ปล่อยแต่กระนั้นก็ไม่อาจคัดค้านเสียงข้าราชการส่วนใหญ่ได้ พระองค์จึงมีพระดำรัสแก่ข้าราชบริพารทั้งหมดที่เกี่ยวข้องว่า “ขอให้พวกท่านทั้งหลาย จงคอยเฝ้าสังเกตกริยาอาการและสีหน้าของท่านกองคลัง เหยียน โซ่ว ขณะที่กำลังจะถูกประหารไว้ให้ดีก็แล้วกัน”
เมื่อถึงเวลาประหารชีวิตทุกคนเฝ้าดูเพชรฆาตนำตัวนักโทษแผ่นดินเข้าที่ประการอย้างใจจดใจจ่อ แต่สีหน้าของท่านนายกองคลัง เหยียน โซ่ว กลับสงบนิ่งไม่มีอาการหวาดหวั่นพรั่นพรึงเลยแม้แต่นิดเดียว สร้างความประหลาดใจให้แก่ทุกคนที่มาเฝ้าดูอย่างใกล้ชิดเป็นอันมาก เมื่อถูกเจ้าหน้าที่ผู้หนึ่งถามความรู้สึก เขาก็ตอบว่า
“ข้าพเจ้าไม่ได้ลักขโมยหรือยักยอกทรัพย์สมบัติของส่วนรวม ไปใช้เพื่อประโยชน์สุขส่วนตัวเลยแม้แต่น้อยเงินทองที่พ้าพเจ้าจัดสรรออกมาใช้ก็เพื่อนำไปช่วยชีวิตสัตว์ทั้งสิน ทำเช่นนี้มิใช่เป็นสิ่งที่ดีหรอกหรือ? บัดนี้ถึงคราวต้องตายไปก็นับว่าเป็นสุขอย่างยิ่งแล้ว” บรรดาข้าราชการขุนนางและผู้คนทั้งหลาย พอได้รู้ซึ้งถึงจิตใจอันแท้จริงของนายกองคลัง จึงต่างลงความเห็นให้เขาพ้นจากข้อกล่าวหาปราศจากมลทินใดๆ
เมื่อท่านอ๋อง อู่ เยี่ย หวัง มีพระบัญชาให้ปล่อยตัวเป็นอิสระแล้ว ท่าน เหยียน โซ่ว จึงขอทูลลาออกบวช ท่านได้จำศีลภาวนาศึกษาพระคัมภีร์จนแตกฉาน สามารถวิสัชชนาหลักธรรมคำสอนได้อย่างลึกซึ้ง ตลอดเวลาอันยืนนานท่านเป็นที่เคารพเลื่อมใสของสาธุชนทั้งหลายตราบจนสิ้นอายุขัย
หลังจากที่ท่านล่วงลับดับขันธ์ไปแล้วเป็นเวลานานหลายสิบปีได้มีพระภิกษุถหนุ่มรูปหนึ่งขณะที่นอนพักรักษาตัวอันเนื่องมาจากไม่สบาย จิตญาณก็ได้เคลิบเคลิ้มเห็นพญายมกำลังกราบไหว้รูประองค์หนึ่งอยู่ พระภิกษุหนุ่มรู้สึกแปลกใจจึงเอ่ยถามขึ้นว่า
“เหตุใดท่านจึงกราบไหว้รูประองค์นี้? ท่านคือผู้ใด?” พญายมได้ตอบว่า “เรากราบไหว้พระรูปของพระอริยะเจ้า หยง หมิง ต้าซือผู้มีอายุยืน พระอริยะเจ้าพระองค์นี้ยามเมื่อท่านมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์ สามารถปฏิบัติธรรมได้เป็นเลิศ ยากที่จะมีพระภิกษุรูปใดเสมอเหมือน บัดนี้พระองค์กลับสู่แดนนิพพานสูงสุดแล้ว เราจึงสร้างพระรูปจำลองของท่านขึ้นไว้เป็นที่สักการะบูชาตลอดไป”