จริยธรรมนับวันเสื่อมศูนย์ เศร้าอาดูรเฝ้ามองชอกช้ำจิต
แสวงวาสนาให้สร้างบุญเนืองนิจ ชำระจิตมลายบาปให้ทำดี
คนชั่วไม่สมควรรับการคุ้มกัน คนเหลี่ยมจัดสะเดาะเคราะห์ได้อย่างไร
เรื่องทั้งหลายมีกุศลเกินเลยไว้ อย่าเอาบาปกรรมไปเป็นธรรมดา
ชาวโลกฟุ้งซ่านแสวงหาวาสนา กลับกลายเป็นหาทุกข์ การฆ่าสัตว์บาปเวรดังขุนเขา อย่าได้เอาเวรกรรมเป็นคู่ต่อสู้ ไม่บำเพ็ญกุศลเที่ยวฟุ้งซ่าน ภาวนาพระเจ้าจะสมความปรารถนาได้หรือ
ควรที่จะร่วมทางไปกับทางกุศลตั้งแต่เนิ่น ๆ การตอบสนองชัดเจนไม่คาดเคลื่อน หยุดสั่งสอนสร้างเวรเหมือนเนินเขา ถ้ากุศลมีเกินเลยก็ไม่เป็นไร ถ้าบาปน้อยบุญมากขึ้นสวรรค์ หากขาดกุศลไปสักสามส่วนก็คงต้องไปนั่งในคุกตะราง ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่เหนือไปจากบาปบุญ ปฏิบัติทำบุญให้เต็มแม้จะลำบากอย่างไร ตั้งใจบำเพ็ญทำไมต้องแสวงหา พากเพียรเถอะเธอพวกเดียวกัน!
อนิจจาคนชอบลองดี ใจคนนับวันเปลี่ยนแปลงไป
ควรรู้หาศาสน์ตรง หารู้ฝึกชั่วสัมพันธ์
จนให้พระเจ้าโกรธ ทิ้งทุกข์ไว้นิสัยทราม
แต่ไหนสอนกล่อมเกลา จึงรอดพ้นกิเลสรัด