กลอนธรรมเตือนโลก

บ้า ๆ บวม ๆ สู่วิหารทรง โล้น ๆ สงฆ์ ๆ ที่รู้จริงกล่าว

มา ๆ ไป ๆ นั่งเต็มวิหาร หมด ๆ ว่าง ๆ เฝ้าประทับทรง

เรื่องในโลกส่วนใหญ่ไม่พอดี มีคนยินดีได้พบมีคนจาก

มีคนดีใจต้อนรับขึ้นปีใหม่ มีคนกังวลกลัวถึงสิ้นปี

มีคนบำเพ็ญจริงได้จิตจริง มีคนเจ้าอารมณ์ใจดุจคันศร

มีคนปลงตกเรื่องในโลก มีคนแย่งชื่อชิงผลประโยชน์

มีคนลาตำแหน่งกลับบ้านนอก มีคนดั้นด้นสอบแข่งขัน

มีคนรู้จักพอสุขเสมอ มีคนใจโฉดใหญ่คับฟ้า

มีคนทำความดีวิริยะเสมอ มีคนทำบาปไม่ยอมหยุด

มีคนบินสูงเหนือเมฆฟ้า มีคนตกต่ำอยู่ข้างถนน

มีคนเศร้าตลอดแถมแค้นเคือง มีคนยินดีอยู่ทุกโมงยาม

มีสุรามีชาสุดจะดื่ม มีกลอนเป็นหลักฐานเผยความลับ

มีใจเข้าใจโอวาทเทพาจารย์ มีคนที่มีบุญสู่กาลดี

ภิกษุค่ำคืนนี้ประสพพบปีใหม่ ยินดีเหลือหลายร้องกลอนธรรมไม่หยุด