คนเราเมื่อยังเป็นเด็ก เปรียบเหมือนกระดาษขาวแผ่นหนึ่ง เมื่อใดเปื้อนเป็นจุดด่าง ผู้เป็นพ่อแม่ควรที่จะรีบเช็ดออกหรือแก้ไขโดยเร็ว มีพ่อแม่บางคน นอกจากจะไม่อบรมสั่งสอนแล้ว ยังกลับปกป้องและให้ท้ายลูก จนทำให้พวกเขาถูกปลูกฝังด้วยเชื้อแห่งความชั่วร้าย
ในสมัยราชวงศ์ชิง มีขุนโจรคนหนึ่งถูกตัดสินประหารชีวิตขณะที่เพชฌฆาตกำลังจะลงดาบ เขาได้ร้องขออย่างหนึ่ง คือจะขอกินนมจากเต้าของแม่ตนสักคำหนึ่ง ซึ่งเจ้าหน้าที่ก็ยินยอมตามที่เขาขอร้อง ทว่าไม่มีใครคาดถึง ขุนโจรคนนี้ได้กัดเอาหัวนมของแม่ตนจนขาด ทำให้กลุ่มคนดูฮือฮากันใหญ่ จากการสอบถามของเจ้าหน้าที่คุมการประหาร ขุนโจรได้ก้มหน้าพูดว่า “เมื่อตอนที่ผมยังเป็นเด็ก มีอยู่ครั้งหนึ่งผมได้ไปขโมยสิ่งของของคนอื่น เมื่อแม่รู้เข้านอกจากจะไม่อบรมสั่งสอนผมแล้วยังกลับดีใจ ทั้งยังเอาสิ่งของที่ขโมยมานำไปเก็บไว้ให้อีกด้วย จึงทำให้ติดเป็นนิสัยเคยชิน ยิ่งถลำก็ยิ่งลึก วันนี้ผมจึงต้องตกอยู่ในสภาพของขุนโจรเช่นนี้” เมื่อขุนโจรพูดจบ แม่ลูกต่างร้องห่มร้องไห้ ชาวบ้านใกล้ไกลเมื่อทราบข่าวต่างพากันสลดใจขอให้ผู้เป็นพ่อแม่ทั้งหลาย จงจำเรื่องนี้ไว้เป็นอุทาหรณ์สอนใจ