ภัยของการแตกกระจายวุ่นวาย

กาย วาจา ใจ เป็นต้วก่อกรรม

จึงจำเป็นต้องคอยรักษาอย่างมีสติอยู่เสมอ จะได้ไม่ก่อกรรมชั่วขึ้นทั้งทางกายวาจาใจ เพราะกรรมชั่วจะเป็นตัวกีดขวางหนทางการบำเพ็ญในภายภาคหน้า

ปากพูดมาก พูดเพ้อเจ้อ

จะทำให้จิตใจและลมปราณอ่อนล้า

ลิ้นขยับไร้สาระทั้งหลายจึงเกิดเรื่อง

ใจสับสนก็ไม่กระจ่างในหลักการ

คนวุ่นวายก็ไม่เป็นระเบียบ

ปากไม่พูดเรื่องไร้สาระ

กายไม่กระทำสิ่งผิด ใจไม่วอกแวก