พลิ้วสายธาร ผ่านทิว หลิวแดดร่ม
แสงฟ้าพรม ผืนหญ้า หนาหนั่นยิ่ง
วัวดื่มน้ำ เล็มหญ้า ผาสุกจริง
หนุ่มหลับพิง อิงหิน สิ้นกังวล
บัดนี้พ่อหนุ่มก็วางมือในหน้าที่ของเขาได้แล้ว แม้จะงีบหลับไปบ้างก็ยังได้ บรรยากาศเต็มไปด้วยความสงบเยือกเย็น ตะวันบ่อยคล้อยลงแล้วเหมือนกับบนปลายแห่งอายุของคนเราเป็นเวลาที่ทุกคนควรจะเข้าถึงความสงบกระแสน้ำในลำธารส่งเสียงอันระรื่น ประหนึ่งเสียงของเหล่าเทพเจ้าที่แซ่ซ้องสาธุการในความสำเร็จของกุลบุตรผู้ถึงพร้อมด้วยความไม่ประมาท สายน้ำไหลเลาะฝั่งที่มีใบเฟื้อยปกคลุมอย่างสวยงาม เหมือนกระแสจิตที่ไหลไปตามกระแสธรรมโดยแท้ แสงส่องของท้องฟ้าในยามนี้ทำให้เห็นในท้องทุ่งดูงามสะพรั่งเหมือนความงามของพุทธเกษตร สมบูรณ์ไปด้วยอาหารใจ จะดื่มจะกินเมื่อใดก็สำเร็จได้ทันทีดุจเป็นของทิพย์ พ่อหนุ่มหลับเสียนาน คุ้มกับความเหน็ดเหนื่อยที่ปลุกปล้ำมาด้วยความเข็มแข็งเป็นเวลานาน หลับสนิทสิ้นห่วงใยในสิ่งทั้งปวง เพราะรู้ความที่จิตหมดกิเลสอันเป็นเหตุให้กังวล
ดูภาพพ่อหนุ่มนั้นสักหน่อยเถิด หลับอย่างไรกันนั่งตัวตรงอยู่นั่นคือหลับอย่างที่มีสติตื่นอยู่ทุกเมื่อ เช่นเดียวกับการหลับของพระอรหันต์ซึ่งมีสติทั้งหลับและตื่น ไม่มีการหลับของอวิชชาอีกต่อไป เรียกว่าพุทธะ คือผู้ตื่น