พระสูตรและมงคลคาถา

การบริกรรมพระสูตรมีประโยชน์ที่มีขอบเขตจำกัด (การบริกรรมพระสูตรสามารถทำให้กายใจสงบได้ก็จริง แต่ก็ยังจัดอยู่ในยานระดับต่ำเท่านั้น)
ผู้ที่บริกรรมพระสูตรย่อมดำรงตนเป็นพุทธศาสนิกชนผู้ดำรงตนอยู่ในพุทธศาสนาย่อมไม่ก่อกรรมทำเข็ญ ในเมื่อเขามีความศรัทธาจริงใจ รู้จักสักการะบูชาสิ่งศักดิ์สิทธิ์และสวดภาวนาพระสูตร นอกจากทำให้จิตใจมีความสงบสุขแล้ว ยังทำให้รู้จักสร้างบุญสร้างกุศลอีก
ฉะนั้น การบริกรรมพระสูตรจึงมีประโยชน์ต่อวิถีการบำเพ็ญธรรมขั้นพื้นฐานเท่านั้น แต่ทว่าวิธีการบำเพ็ญที่จัดอยู่ในยานระดับสูงนั้นไม่อาศัยการบริกรรมพระสูตร เพราะการบริกรรมพระสูตรนั้นไม่เทียบเท่าการเทศนาพระสูตร และการเทศนาพระสูตรก็ไม่เทียบเท่าการปฎิบัติตามหลักธรรมคำสอนในพระสูตรจึงควรเอาเวลาที่ใช้บริกรรมพระสูตรมาศึกษาพระสูตรให้กระจ่าง และในที่สุดสามารถเป็นตัวแทนสิ่งศักดิ์สิทธิ์เทศนา
หลักธรรมในพระสูตรได้