การทดสอบ ฝึกฝนพุทธะ
ยอมผ่านความทุกข์ ดวงปัญญาอยู่นิจนิรันดร์
อรหันต์จี้กงเสด็จลงประทับทรง วันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ.2525
กลอนนำเสด็จ
ฝนทั่งให้เป็นเข็ม อดทนฝึกธรรมา
นพเก้าปทุม ธรรมจักรเหนือเมฆา
ต้องลำเค็ญทุกข์คณา หวังบรรลุโสดา
มาศน์ผุดเหนือพสุธา พุทธภพสุทธิ์สดศรี
อรหันต์จี้กง : เส้นทางของชีวิตขรุขระ เส้นทางปฏิบัติธรรมยิ่งวิบาก มนุษย์มักบ่นว่า “สิ่งไม่ถูกใจมีร้อยแปด ส่วนผู้ปฏิบัติธรรมยาก มีมารผจญเยอะ” สาเหตุเหล่านี้คืออะไร อาตมาจะเรียนเชิญผู้อำรวยการ สำนักมารทดสอบ มายังสำนักเซี้ยเต็กตึ้ง เพื่อแก้ข้อสงสัย
สวัสดีท่านผู้อำนวยการ วันนี้เรียนเชิญท่านลงสู่โลกมนุษย์เพื่อช่วยปลดทุกข์ให้แก่สานุศิษย์แห่งสำนักนี้
ผู้อำนวยการ : ท่านพระจี้กงเชิญผมมาสำนักเซี้ยเต็กตึ้ง เพื่อทดสอบสานุศิษย์ ก็ขออธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับ มารทดสอบให้ทราบเสียก่อน
ข้อที่ 1 ผู้ปฏิบัติธรรมที่ต้องการใบสุทธิ เพื่อรับรองมาตรฐาน ย่อมต้องผ่านการทดสอบแบบต่าง ๆกัน เมื่อผ่านการทดสอบแล้ว จึงสามารถรับรองผลธรรมนั้นได้
ข้อที่ 2 จรรยาบรรณของมนุษย์ก็คือ จรรยาธรรมหากปราศจากจรรยาธรรม คิดจะสำเร็จเป็น เทพ พุทธเป็นการคิดฟุ้งซ่าน เพื่อเป็นแบบอย่างที่ดีของมนุษย์ผู้ปฏิบัติธรรมจำเป็นต้องได้รับการทดสอบ
ข้อที่ 3 การทดสอบทำให้เพิ่มพลังปัญญาของมนุษย์
ข้อที่ 4 การทดสอบเป็นการหล่อเลี้ยง ความอดทนของมนุษย์
ข้อที่ 5 การทดสอบ สามารถจางคลาย ดวงจิตที่เศร้าหมอง
ข้อที่ 6 การทดสอบ ลดน้อย เวรกรรมได้
ด้วยเหตุผล 6 ประการนี้ก็เหมือนนักเรียนจำเป็นต้องผ่านการทดสอบจึงจะได้ข้อเท็จจริง
อรหันต์จี้กง : ที่ว่า ไม่มีการทดสอบก็ไม่สำเร็จ การทดสอบน้ยก็สำเร็จน้อย การทดสอบขนาดปานกลางก็สำเร็จปานกลางการทดสอบใหญ่ก็สำเร็จผลมาก การทดสอบพิเศษก็ได้ผลพิเศษ ดุจเด็กอนุบาลก็ทดสอบ 1 2 3 ให้เขียนชื่อตน อย่างนี้เป็นการทดสอบน้อย นักเรียนชั้นประถม ก็ทดสอบ A B C ชั้นมหาวิทยาลัย ก็ทดสอบชนิดยากยิ่งขึ้น ซึ่งสำเร็จผลใหญ่แล้วผู้ปฏิบัติธรรม คิดจะทดสอบอะไรละ
ทดสอบการคารวะ ทดสอบการสวดมนต์ ทดสอบการบรรยายธรรม ซึ่งเป็นการทดสอบน้อย ทดสอบความเข้าใจในข้อธรรม พละกำลังในการรู้ปัญญา เหล่านี้เป็นการทดสอบระดับกลาง
ทดสอบสภาพครอบครัว ความเจ็บป่วย ธุรกิจการกล่าวร้าย พลังปัญญาในการตัดสินหลักธรรม สำนักธรรมน้ำใจ ชะตาธรรม ทั้งหมดเป็ฯการทดสอบระดับสูงคนที่ปฏิบัติธรรมย่อมได้รับการทดสอบ หากผ่านการทดสอบขนาดใหญ่ก็มีคุณวุฒิสูง ผ่านการทดสอบน้อยก็คุณวุฒิต่ำแล้วการทดสอบของพวกท่านเป็นอย่างไรกันบ้าง ขอท่านผู้อำนวยการให้การวิจารณ์ดูเถิด!
ผู้ดำนวยการ : ตอนนี้ขอให้ศิษย์แห่งสำนักเซี้ยเต็กตึ้ง รายงานการปฏิบัติธรรมและได้รับความทุกข์ยากอย่างไรบ้าง ข้าพเจ้าจะวิจารณ์ให้ฟัง
ศิษย์หน้ำ : หลายปีมานี้สุขภาพไม่สู้ดี ภายหลังได้เป็นศิษย์ที่นี่แล้ว แต่ละครั้งที่มาที่นี่ก็ขยันเรียนธรรมะ รู้สึกดีขึ้นมากแต่ธุรกิจ สภาพจิต มักไม่ได้ดั่งใจ ความสัมพันธ์กับบิดาก็ดูห่างเหิน บิดานั้นเอาใจยาก แต่ก็พยายามตามใจให้มากที่สุดทั้งหมดนี้ ศิษย์คิดว่าเป็นมารทดสอบ อีกต้านหนึ่งคิดว่าเป็นเวรกรรมที่มีอยู่ มีทราบว่าถูกต้องหรือไม่ ขอท่านผู้อำนวยการโปรดพิจารณาดูด้วย
ผู้อำนวยการ :
1. ครอบครัวเธอความสัมพันธ์ค่อนข้างซับซ้อน (เป็นบุตรเลี้ยง) ดังนั้น ความสัมพันธ์กับบิดาจึงมีอุปสรรค มีทั้งดีทั้งเสีย
2. ร่างกายไม่แข็งแรง เมื่อเป็นศิษย์สำนักนี้แล้ว มีความศรัทธา ฝึกฝน สะสมบุญไว้ไม่น้อย ทำให้เวรกรรมเบาบางลงจึงทำให้รู้สึกดีขึ้น
3.เพราะความสัมพันธ์ของครอบครัวซับซ้อน วิญญาณบรรพบุรุษไม่ค่อยมีสุขนัก ดังนั้น ความมีชีวิตชีวาถึงถูกรบกวนจิตใจไม่ผ่องใส
4. ถึงแม้พื้นชะตาจะมีทรัพย์มาก แต่ธุรกิจติดขัดเพราะบุญยังมาไม่ถึง ตอนนี้ให้อดทนไปก่อน เมื่อถึงโอกาสย่อมมั่งคั่งมีสุข เพราะฉะนั้น ยังต้องเพิ่มความขยันปฏิบัติธรรม โชคลาภเหลือคณานับ
ศิษย์โค้ว : ตั้งแต่ฝึกฝนธรรมมา ร่างกายผ่ายผอม คนเขาว่าเพราะผมไม่กินเนื้อสัตว์ แต่ผมว่าเกี่ยวกับเวรกรรม ถึงแม้ผมจะไม่ใส่ใจ แต่ทำให้พ่อ แม่เป็นห่วงจะทำอย่างไรดี
ผู้อำนวยการ :
1. กินได้แต่ผอม ร่างกายผอมเกี่ยวข้องกับความเป็นอยู่เมื่อก่อนนี้เธออ้วนเพราะไม่ได้ค่อยคิดอะไรมาก ตอนมีชีวิตความเป็นอยู่ไม่ปกติ กินอาหารก็ไม่ตรงเวลา ทำให้การย่อยไม่ดี ถึงกายจะผอมแต่ไอธาตุสมบูรณ์ มีความก้าวหน้าใช่หรือไม่ (คำตอบว่า ใช่)
2. ความมีชีวิตชีวาค่อนข้างสมบูรณ์ อันเป็นลักษณะของความแข็งแรง แต่บุญค่อนข้างน้อย ทำอะไรตรงทื่อเกินไปเหมือนหุ่นของเธอ หุ่นลำไผ่ หากสามารถหนักแน่นกว่านี่อีกหน่อย รับรองว่าจะอ้วนขึ้น ลักษณะเกิดจากใจ คอยพิจารณาดู
ศิษย์ลี้ :
1. เมื่อก่อนนี้มาสำนักทรง มักถูกภรรยาคัดค้าน ตอนนี้ก็ได้รับการสนับสนุนรู้สึกสบายใจขึ้นมาก
2. หมู่นี้เป็นไข้หวัดเสียนาน ทานยาก็ไม่มีผล จมูกก็แน่นหายใจไม่คล่อง ขอท่านผู้อำนวยการช่วยขจัดโรคภัยให้ด้วย
ผู้อำนวยการ :
1. เมื่อก่อนถูกภรรยาคัดค้าน ตอนนี้กลับสนับสนุนนับได้ว่ามีความก้าวหน้าขึ้น
2. ระยะหลังนี้ ร่างกายไม่ค่อยดี จมูกไม่โล่ง เวียนศีรษะตาลาย อันนี้เป็นผลกรรมในชาติปัจจุบันกำลังตามสนองฉะนั้น อย่าให้เกิดมีอารมณ์ (คนมีอารมณ์จะหายใจแรงออกทางจมูก) เข้าใจไหม ?
3. เมื่อก่อน คือภรรยาทดสอบ ตอนนี้ ภายนอกทดสอบ หมายถึง เวรกรรมที่เกิดจากการทำธุรกิจ (ลมร้ายเข้าตัวอารมณ์จังไม่แจ่มใส) ขอให้พิจารณาสองคำนี้ไห้ดี ยังต้องเพิ่มความขยัน ใช้จิตแท้ฝึกธรรมแท้ เมื่อถึงความว่างแท้จมูกก็จะโล่งเอง
ศิษย์เฮ้ง : สุขภาพไม่ค่อยดี ไม่ทราบว่าการปฏิบัติธรรมจะก้าวหน้าอย่างไร ?
ผู้อำนวยการ :
1.ศิษย์เฮ้งฝึกธรรมมานับสิบปี ขณะนี้เกิดเจ็บป่วยขึ้นแม้เธอจะมีรากธรรมลึก แต่โอกาสไม่สู้ดี เปมือนมีโอกาสแต่ไม่สมหวัง เหน็ดเหนื่อยไม่ได้พัก ดังนั้น ตับและถึงน้ำดีไม่ปกติ จึงเกิดการเจ็บป่วยขึ้น
2. การฝึกธรรม ต้องตั้งเจตจำนงแล้วปฏิบัติตามเจตจำนงจึงจะไม่ละอายต่อหน้าที่ เข้าใจไหม ?
ศิษย์ง้วง : ศิษย์มักมีจิตสัมผัส เหมือนกับพระเจ้าต้องการให้ผมกอบกู้โลก จิตใจเป็นทุกข์ ไม่ทราบเป็นเพราะมารผจญหรือ ?
ผู้อำนวยการ : มารผจญเจ้ามีมาก คิดจะกอบกู้โลก ต้องกอบกู้ตนเองก่อน เธอมีสุขภาพไม่กระปรี้กระเปร่า จึงต้องพักผ่อนให้สดชื่นเสียก่อน แล้วค่อยรอรับดวงจิตจากสมเด็จแม่ แล้วค่อยเพิ่มการฝึกฝน ต่อ ๆไปเมื่อมีอภิญญาทางจิต จึงสามารถกอบกู้โลกได้อย่างเร่งรับ เพื่อจะได้ไม่ตกอยู่ในทางมาร
ศิษย์โง้ว : ศิษย์มีจิตศรัทธาในธรรม แต่กลางคืน เวลานอนมักรู้สึกมีของหนักทับที่หน้าอก รู้สึกทุกข์ทรมาน มิทราบว่าเพราะเหตุใด?
ผู้อำนวยการ : เธอแม้มีจิตศรัทธาแต่กรรมชาติก่อนหนักโชคดีที่เธอเข้าเป็นศิษย์สำนักแล้ว ถ้าไม่เช่นนั้น น่ากลัวจะมีมารมาผจญแน่ ตอนนอนรู้สึกมีของหนักทับหน้าอก เป็นผลของกรรมหนัก จงหมั่นขยันฝึกฝนที่สำนักนี้ แล้วจะค่อย ๆเบาขึ้น เธอต้องหายา “บำรุงหัวใจ” มากินเป็นประจำ มิช้าก็จะหาย
ศิษย์บุ้น :
1. ภายหลังศิษย์เข้าสำนักนี้แล้ว มีภูมิปัญญาเพิ่มมากเสียดายที่ภรรยายังเข้าไม่ถึงหลักธรรม มักพูดเหน็บแนมทำให้ศิษย์ไม่สบายใจ มิทราบว่าเป็นเวรกรรมชาติก่อนหรือไม่
2. ปัจจุบันสภาพแวดล้อมบังคับ ก็กินเจ (เขี่ยเอาเนื้อออก) ไม่บริสุทธิ์ มิทราบว่ามีโทษบ้างไหม
ผู้อำนวยการ :
1. การขับรถถนนลูกรังในหมู่บ้าน มักมีก้อนหินมากควรเปลี่ยนล้อรถให้ใหญ่ขึ้น ก้อนกรวดหินก็ถูกบดไปเองขอให้อดทนไปอีกพัก เมื่อผ่านทางลูกรังถึงถนนในเมืองทุกอย่างก็ราบรื่น ภรรยาเจ้าก็มีบุญอยู่ แต่ยังไม่ถึงโอกาสภายหน้าก็ค่อย ๆ ปลอบเตือนเอา
2. กินเจเขี่ยเนื้อออกก็ได้บุญมากอยู่ ทีละก้าว ๆ ผ่านพ้นดงเนื้อสัตว์ก็จะแลเห็นสวนอันสะอาด เพราะเวรกรรมยังไม่หมดขอให้อดทนอีกระยะหนึ่ง ขอให้สร้างสาธารณกุศลให้มากขึ้น
ศิษย์โต๊ะ : พ่อ แม่ จากไปเร็ว ภาระครอบครัวจึงหนักมากบุตรทั้งห้ามักเจ็บป่วย พูดถึงหนทางปฏิบัติธรรม รู้สึกกินแรงมิใช่น้อย ขอให้ท่านผู้อำนวยการโปรดแนะนำด้วย
ผู้อำนวยการ : เรือน้อยโดดเดี่ยวในทะเลทุกข์ โชคดีที่ได้บรรทุก เทพ พุทธ ไว้ เป็นต่างเท้าแก่เทพ พุทธ จึงมีภาวะทุกข์ยิ่งหนักเหตุเพราะชาติก่อนเจ้าเป็นนักรบ ฆ่าฟันมามาก ปัจจุบันจึงโดดเดี่ยว เธอเป็นหนี้พ่อแม่มากนัก มีไอปิตุฆาต (พ่อแม่จึงตายเร็ว) บุตรมีโรคมาก (เป็นเสียงทุกข์) และเป็นเพราะชาติก่อนเจ้ามีจิตตรง ซึ่งยังไม่หมดไป ชาตินี้ยังคงมีความซื่อตรงอยู่ เจ้าเป็นขุนทหารมีม้าแถว (รถบรรทุก) ชาตินี้เจ้าก็ยังได้ขับขี่อยู่ ค่อยๆ ใช้หนี้อย่าท้อถอย รับใช้สำนักไปรับรองว่าคงมีสักวันหนึ่งที่ดี เข้าใจไหม (ศิษย์โต๊ะมีรถรับจ้างบรรทุกของ มักบริการส่งหนังสือธรรมะให้สำนักเป็นประจำ ดังนั้น เทพ พุทธ จึงยกเอามาเป็น ธรรมบรรยาย)
ศิษย์โต๊ะ :แต่กระผมภูมิปัญญาไม่ดี เมื่อไรจึงจะเข้าใจ
ผู้อำนวยการ : ปัญญาเจ้าไม่เลวหรอก เมื่อถึงเวลาก็จะเข้าใจ
ศิษย์ลิ้ม :
1. ในใจมักมีสิ่งคิดไม่ตก รู้สึกเป็นทุกข์ อันนี้เพราะเหตุใด
2. หนังสือธรรมว่า “เหนือนาบุญคือธรรม ใต้นาบุญคือกุศล” หมายถึงอะไร
ผุ้อำนวยการ :
1.สภาพจิตใจเธอไม่สงบ ควรตัดความสัมพันธ์ภายนอกบ้าง ยกทิ้งความถูกความผิด เมื่อซ้ายขวามั่นคงก็จะหลีกห่างจากไท้เก๊ก (ดำ-ขาว กลับกัน) โลกแห่ง หยิน –หยาง (หมายถึงโลกมนุษย์)
2.เหนือนาบุญคือธรรม หมายถึงหลักธรรมสวรรค์ใต้นาบุญคือกุศล หมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล
เหนือนาบุญ คือ จิตเดิม จึงเรียกว่า “ธรรม” ให้เฝ้ารักษาไว้อย่าปล่อยวาง ธรรมก็จะไม่เห็นเหินห่างจากใจเรา
ใต้นาบุญ คือ สะสมอสุจิ ชายไม่หลั่งอสุจิ ประพฤติพรมจรรย์ ซึ่งเป็นการปฏิบัติธรรมขั้นแรก อันเป็นบุญกุศลมหาศาล ผู้ชายในปัจจุบันมักมากในกามโลกีย์ หากผู้ชายงดเว้นกามได้ ก็จะเป็นคนดี จะมีบุญมหาศาล เข้าใจไหม
ศิษย์หลู :
1.ศิษย์ได้เข้าสำนักปฏิบัติธรรมมา 5 แล้ว ก็ผ่านอุปสรรคนานา อย่างเช่นถูกเขาพูดจาเสียดสี โดยเฉพาะในสำนักธรรมมีบ่อยๆ แต่ก็อาศัยสิ่งนี้ เป็นการทดสอบจิตตนเอง ผลที่ได้คือ สำเร็จน้อย ถึงแม้จะรู้สภาพแวดล้อมแต่สภาพจิตแยกไม่ออก เมื่อรั้งจิตไม่อยู่ก็ปล่อยวางไม่แยกแยะแต่พอนิสัยเดิมรั้งไม่อยู่ก็มักก่อความผิดที่ไม่น่าเกิด มันช่างกยากจริงๆ นะท่าน
2. เมื่อเร็วๆนี้ได้อ่านเรื่อง ธรรมทวารแห่งจิตดินแดนบริสุทธิ์ พิจารณาดูถึงเหตุผลว่าสมเหตุสมผปลไหม รู้สึกว่าไม่สามารถเข้าถึงธรรมนั้นได้สักทางหนึ่ง ขอให้ท่านอาจารย์ช่วยชี้แนะหนทางที่จะเข้า จึงจะเข้ากับจริตของศิษย์ได้
3. ครึ่งปีหลังมานี่ มักถูกภรรยาโกรธเอาบ่อย ๆ เพราะอะไร จักชักนำเธอเข้าปฏิบัติธรรมได้อย่างไร
ผู้อำนวยการ :
1.เมื่อเข้าสำนักศักดิ์สิทธิ์ ผ่านการมัวหมองหลายครั้งขณะเข้ายังสำนักเซี้ยเต็กตึ้งแล้ว นับว่าเหมือนเกิดใหม่ ภายหลังมัวหมอง แม้ใจจะไม่ติดยึด แต่ความสัมพันธ์กับเขายังมีอยู่ก็ยังไม่กลับเข้าสู่ความมัวหมองนั้นอีก ควรสงบกายใช้ชีวิตเถอะ
2. อาศัยดินแดนบริสุทธิ์นั้นพิจารณาร่วมกับคำสอนของสำนักทรง อาศัยสองทางร่วมกัน ร้อน - เย็น แค่ไหนตนรู้เอง
3. เรื่องภรรยา เจ้าต้องรับบารมีของภรรยามาคุ้มครองดังนั้น จึงต้องยอมรับอารมณ์เธอเป็นการขจัดเคราะห์ยิ้มเอาไว้! เมื่อลูกๆโตขึ้น พวกเขาจะช่วยเจ้าอีกแรง ช่วยจุงเธอเข้าวัด
ศิษย์หลู : เมื่อได้ฟังอาจารย์เช่นนี้ ทำให้เข้าใจถึงผลกรรมทันทีกราบขอบพระคุณมาก!
ศิษย์จี๊ : ศิษย์ศรัทธาทำงานในสำนักนี้มาตลอด แต่มักมีอารมณ์โกรธโดยไม่มีเหตุผล สุขภาพไม่สู้ดี ขออาจารย์ช่วยด้วยเถิด!
ผู้อำนวยการ :
1. ศิษย์จี๊รากธรรมเธอลึก แต่เพราะกุศลยังไม่เต็มเปี่ยมกรรมเก่าก็ยังไม่หมด จึงมีมารผจญ และมีเรื่องลูกๆให้วุ่นวายด้วย เบาใจเถอะๆ
2. หมู่นี้มีเคราะห์ร้าย ข้าฯ จะแก้ไขให้ เธอช่วยสำนักมาไม่น้อย ประทับใจข้าฯ ปฏิบัติธรรมไปเรื่อย ๆ เถอะ เออ เอ่อ! ธรรมสูงขึ้นมาขั้นหนึ่ง มารก็เก่งขึ้นมาขั้นหนึ่ง ศิษย์หยางเซิง แล้วข้อทดสอบของเจ้าเป็นอย่างไร
หยางเซิง : ครั้งนี้ ศิษย์ได้รับพระราชเสาวนีย์ แห่งสระทิพย์ให้สร้างสำนัก “บ่อเก๊กเซี้ยเต็กตึ้ง” ได้รับอุปสรรคมากอันเป็นเทวโองการ แล้วเหตุไฉนต้องมีมารทดสอบอีกเล่า!
ผู้อำนวยการ : เออ เอ่อ! สร้างสำนักเหมือนสร้างถนน ต้องมีวิญญาณแห่งการเสียสละ มีจิตเข้มแข็ง อุดมการณ์หนักแน่นมีน้ำใจกว้างขวาง ฝ่าขวากหนาม จึงสามารถผ่านอุปสรรคได้ การเบิกล้างถางพง ซึ่งเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายและสัตว์ป่าจะสร้างถนนสักสายหนึ่ง อาจถึงขั้นอุทิศชีวิต หรืออย่างน้อยๆ ก็ได้รับบาดเจ็บ ผ่านอุปสรรคต่าง ๆ จึงจะสามารถเบิกทางเส้นหนึ่ง “ทางมนุษย์” บัดนี้เซี้ยเต็กตึ้งได้โอกาสเบิกเส้นทางสู่สวรรค์ “ทางสวรรค์” อุปสรรคความเป็นมาคิดว่าทุกคนคงรู้แล้ว ดุจพระถังสัมจั๋งจารึกไปอินเดียเพื่อนำพระไตรปิฎกต้องผ่านความทุกข็ทรมาน และอุปสรรคนานัปการจึงได้กลับมา ทำไมพระเจ้าจึงไม่เหลียวแล ผู้ที่มีจิตที่จะเผยแผ่พุทธธรรม อย่างพระถังสัมจั๋งนี้เล่า มิใช่เช่นนั้น เพราะต้องการอาศัยอุปสรรคอันนี้เป็นการฝึกฝนธรรมจิต การที่หยางเซิงได้รับเทวโองการให้ติดตามพระจี้กง ท่องเที่ยวทั่วสามภพ เพื่อแต่งหนังสือ เที่ยวเมืองสวรรค์ เที่ยวเมืองนรกซึ่งได้รับความสำเร็จ
ทางสวรรค์แม้ไม่มีอุปสรรค แต่สวรรค์ก็ต้องอาศัยทางมนุษย์ให้มาทดสอบ ธรรมจิต ดังนั้นการสร้างสำนักใหม่ ก็ย่อมมีคนคัดค้าน คอยทำลาย กล่าวร้าย เมื่อลิ้มรสหวานแล้ว ก็ต้องชิมขมบ้าง เป็นการฝึกฝนความมั่นคงของจิต โชคดีที่หยางเซิงรู้ถึงกาลสวรรค์ จึงอดทนอย่างหนักทำตนให้ตรง ไม่ให้ภายนอกทำลายธรรมกิจได้ การออกหนังสือธรรมะใหม่ ๆ เป็นการกอบกู้โลกอย่างถูกกาลเวลาจิตคนไม่เก่าแก่ ทุกวันนี้วัดวาอารามต่างแก่งแย่งกัน ผู้ดำเนินการก็ไม่สามารถที่จะหยุดแย่ง เหมือนเดินทางเดียวกันแต่ก็โทษกันกล่าวหากันสร้างเรื่องราว
จนในที่สุดก็ตกลงสู่ทางมาร ฉะนั้นจึงต้องมีจิตแน่วแน่ ปฏิบัติตรงปฏิบัติชอบ เพื่อธรรมะที่แม้จริงทำธุระที่ซื่อตรง เช่นนั้น ผู้รู้จึงหยุดกล่าวร้าย สุภาษิตว่า “ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน” ผู้ปฏิบัติธรรมสมัยโบราณ ไม่กล่าวคติพจน์ให้แจ่มชัด ผู้ปฏิบัติธรรมไม่วิจารณ์ดีเลวของผู้อื่น เพื่อไม่ให้สะเทือนต่อคุณธรรม สำนักบ่อเก๊กเซี้ยเต็กตึ้งได้รับเทวโองการแห่งสระทิพย์ ให้ก่อสร้างเพื่อกอบกู้สรรพสัตว์ทั้งสามภพ ประดุจ ยานเมตตา ท่ามกลางพายุฝน กัปตันเรือต้องฟันฝ่าลมมรสุม โดย หนึ่ง ต้องสำรวจตนเอง สอง ทดสอบตนเอง อย่างระมัดระวัง ดุจยืนอยู่ริมห้วงน้ำลึก หรือเดินบนแผ่นน้ำแข็งที่เปราะบาง เผอเรอมิได้ ดังนั้น
ผู้อำนวยการ : คุณลิ้ม ซิงมุ้ยมาไกลจากไทเป มาเป็นศิษย์ที่นี่ทำไมจึงมาเสียไกลละ
ศิษย์ลิ้ม : มีเจตจำนงจะติดตามเทพ พุทธ
ผู้อำนวยการ : เธอคิดจะเกิดในความตายไหม สุขภาพเป็นอย่างไร
ศิษย์ลิ้ม : หมอบอกว่า ดิฉันมีโรคหนัก
ผู้อำนวยการ : เธอมีกุศลจิต เทพ พุทธ ย่อมช่วยเธออย่างลับ ๆ แต่เธอต้องมีความศรัทธาให้ตลอด
นายตี้ ซุ้ง : เวลามีเรื่องจิตไม่สงบ มักมีโทสะ อดทนไม่ได้พอโกรธก็ปวดหัว เจ็บไปทั้งตัว จะแก้ไขมารผจญได้อย่างไร
ผู้อำนวยการ : โกรธจนตาย! กับเจ็บปวด เจ้าเลือกอย่างไหน การโกรธเป็นโรคของประสาท เจ็บเป็นโรคของเนื้อ ผู้ปฏิบัติธรรมต้องสงบใจสงบอารมณ์ เมื่อสูญเสียของไปอย่างหนึ่งแม้จะเจ็บทุกข์ แต่เมื่อปลงตกก็สบายขึ้น ถ้าเธอเลือกอย่างหลังเป็นโรคเจ็บปวด โรคนี้เจ็บแล้วหายเร็ว ถ้าเจ็บจากอารมณ์ไม่รู้นานเท่าไรจึงจะหาย มันเหมือนลูกโป่งนะ เธอศรัทธาเรียนธรรม ลงแรงไปไม่น้อย แต่ความเถรตรงนี่ไม่รู้จักเลี่ยงบ้างเลยเดินชนฝาบ่อย ๆแก้ไขเสีย
ศิษย์เจียม : ตั้งแต่ผมเรียนธรรมะมา มีโอกาสได้เรียนธรรมะนี้ต้องขอขอบคุณที่ท่านเมตตาปราณี ทำให้ผมได้เห็นโอกาสกินเจ เพื่อแก้ไขเวรกรรมที่สะสมไว้ คิดจำไว้ในใจถึงความกรุณาของท่าน ทำให้ได้เงยหน้าไปข้างหน้า ได้หมุนธรรมจักร กระผมได้ปฏิบัติธรรมมาหลายปีแล้ว ทุกอย่างราบรื่น สมบูรณ์แต่ปีที่แล้วมีมารภายนอกมาทดสอบ แต่โชคดีที่กระผมมีจิตแน่วแน่ ไม่คาดคิดก็มีมารมาทดสอบอีกรอบ เป็นทดสอบครอบครัว กระผมคิดเองว่า จิตผมมีพุทธะ พุทธะของผมเป็นพุทธแท้ หากไม่มีพุธจิต แล้วจะหาพุทธแท้ ๆได้จากไหน? เอาปัญญามาแก้ไข เอาความแน่วแน่ของจิตฟันฝ่าคลื่นลมขอท่านผู้อำนวยการ ช่วยแนะหนทางที่ดีด้วยเถิด
ผู้อำนวยการ : ศิษย์เจียมมีเมตตา กุศลของเธอดี มีบุญมากที่บ้านจัดเป็นที่ทดสอบ มีกลุ่มเทพธิดาบุตรีจบปริญญา ขยันทดสอบเข้าเถอะ การปฏิบัติธรรมอยู่ที่เข้าใจในบุญกุศลอยู่ที่ความสนิทกับผู้คน ถึงที่สุดแห่งความดี อย่าท้อถอยผลธรรมที่ไม่มีรูปได้เกิดขึ้นบนยอดเขาแล้ว (จะย้ายไปอยู่บนเขาเร็ว ๆนี้ ) เมตตาธรรม อริยธรรม ล้วนเป็นธรรมที่ดีงาม ขยันเข้าเถิด วันหลังข้าฯ จะลดการออกข้อสอบแล้ว จึงเปรียบเป็นมารทดสอบ ความรุ่งโรจน์ของเซี้ยเต็กตึ้ง พุ่งสู่บ่อเก๊กยิ่งใหญ่ไม่น้อย ทั้งมนุษย์และเทพต่างสรรเสริญ คุณหยางจงมุ่งมั่นต่อไป (การทดสอบมารเป็นการขจัดเวรกรรมของเจ้าด้วย ขอบคุณฟ้าดิน ขอบคุณมนุษย์ด้วย)
ศิษย์ตั้ง :
1. ภายหลังกินเจ ร่างกายผ่ายผอมลง พ่อแม่เป็นห่วงจะทำอย่างไรดี
2. พ่อ – แม่ ขอให้กลับไปอยู่เป็นเพื่อนกับ พ่อ – แม่ มิทราบว่าจะทำงานอยู่ที่ไถ่ตงดี หรือกลับบ้านดี ลำบากใจจัง
ผู้อำนวยการ :
1. เจบริสุทธิ์เหมือนลมบริสุทธิ์ ร่องรอยดั่งเทพ ได้รับไออันเบาบริสุทธิ์ มีลมเทพกระดูก ธรรม ทำไมต้องสงสัยผู้กินเจมีทั้งอ้วนทั้งผอม ขึ้นอยู่กับสุขภาพของคน วันหลังก็จะอ้วนขึ้นหน่อย เบาใจได้
2. พ่อ – แม่ ให้กลับบ้าน ดีหรือจากบ้านดี? ลำบากใจทั้งสองทาง เออ เอ่อ! “ปฏิบัติธรรมกินเจอยู่กับบ้านจะดีพร้อม” จงกลับบ้านไปเป็นลูกกตัญญูเถิด
ศิษย์จาง : ศิษย์ไม่เข้าใจในหลักธรรมเลย มนุษย์สัมพันธ์ก็ไม่ดีเป็นเพราะอะไร ขอรับ
ผู้อำนวยการ : ก็เธอเถรตรง มีชีวิตชีวาหน่อยซิ จึงจะมีมนุษยสัมพันธ์ ธรรมสัมพันธ์ ฟังให้มาก ดูให้มากตรึกตรองให้มาก ก็จะเข้าใจเอง
ศิษย์คู : ศิษย์ไม่สบายใจที่กิจการของพ่อแม่ไม่เจริญ ทำไงดี
ผู้อำนวยการ : “อาหันต์” มีลักษณะคล้ายอะไร ค่อยๆคิด เออ เอ่อ! ชาติก่อนใช้เงินคนอื่นไปมาก ชาตินี้กระเป๋าจึงว่างเปล่าต้องเร่งรีบสร้างเนื้อนาบุญ ก็คงได้เก็บเกี่ยวบ้าง
ศิษย์อึ้ง :
1. ทดสอบครอบครัว (ปกติเวลาจะอ่านหนังสือธรรมะมักถูกรบกวน เลยต้องแอบอ่าน)
2. ร่างกายเจ็บป่วยประจำ เพราะเหตุใด
ผู้อำนวยการ : เป็นมารทดสอบที่แท้จริง อันนี้ข้าฯ เป็นผู้ทดสอบเอง แม้จะยากไปหน่อย แต่ก็แก้ไขได้ (แอบอ่านหนังสือธรรมะ) ได้คะแนนเต็มเลย ความเจ็บป่วยเกิดจาชาติก่อนฆ่าสัตว์มาก เธอก็มักพบกับวิญญาณผีมาแล้ว เป็นการพิสูจน์เรื่องนี้ ทำบุญให้มากหน่อย ก็จะค่อย ๆ หายไปอย่าท้อถอย
ศิษย์เอ้า : ความคิดเห็น สามี – ภรรยา ไม่ลงรอยกัน เพราะเหตุใด
ผู้อำนวยการ : สามี – ภรรยาที่ขัดใจกัน ต่างก็ร้องทุกข์ ต่อรองกันเรื่อย เพราะชาติก่อนเป็นคนค้าขาย หนี้สินไม่กระจ่างเพราะฉะนั้นเป็นหนี้ต้องชดใช้อดทนไว้
ศิษย์เจียม : ขอบคุณที่ท่านผู้อำนวยการสอนสั่ง
ผู้อำนวยการ : พวกท่านก็ได้ผ่านการทดสอบแล้ว ลำบากไม่น้อยที่สอบมานี่รู้สึกว่าไม่เลวนี่ ตอนนี้บนสวรรค์คงรับนักศึกษาได้อีกมาก ต้องไปลงชื่อสมัครด้วยตนเองนะ บนสวรรค์ก็จะลงทะเบียนชื่อไว้ ขยันเข้าไว้ เตรียมตัวเข้าสอบ ขอให้ยึดมั่นมีจิตศรัทธาเต็มอก มาถึงสนามสอบใหญ่ ต้องมีอุปสินัยดีก็จะได้ 60 คะแนนก่อน ที่เหลือก็เป็นปัญญา ความรู้ ค่อยๆเพิ่มคะแนน ฉะนั้นจึงถือโอกาสอันดี หวังว่าชาวโลกจะไม่สละสิทธิ์! สวรรค์เปิดให้โปรดสัตว์เป้นการใหญ่ เพื่อเลือกปราชญ์ดี ท่านที่อ่านนิตยสารของเซี้ยเต็กตึ้ง เล่มนี้เป็นหนังสือประกอบ พวกท่านสามารถนำเนื้อหาในนั้น มาใช้เป็นข้อมูลในการสอบ ผู้อำนวยการคงเขียนเครื่องหมาย ถูก (ü) ให้เพื่อเกี่ยวพวกท่านขึ้นสวรรค์
อรหันต์จี้กง : การทดสอบที่เซี้ยเต็กตึ้งนี้ เสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้วพวกเราระมัดระวังในการสอบ ก็จะได้รับผลอันดี ทำให้อาจารย์สบายใจ ก็จะช่วยเพิ่มคะแนนให้ ....ขอส่งท่านผู้อำนวยการสำนัก มารทดสอบกลับสวรรค์