เผยแผ่ของลู่ชิงซิวแห่งอำเภออู๋เจียง
กราบเรียนทุกท่าน
ข้าพเจ้าสืบทอดเป็นนายอำเภอ จากบรรพบุรุษในสมัยราชวงศ์ชิง มีอุปนิสัยเถรตรง และเคารพนับถือเทพเจ้ามาตั้งแต่ต้น หลังเปลี่ยนแปลงการปกครองปีซินไห้ (ค.ศ.1911)ข้าพเจ้าเปลี่ยนอาชีพมาทำการค้า
เหตุเกิดเมื่อเดือน 7 ของสาธารณรัฐจีนปีที่ 10 (ค.ศ.1921) เน่อื งจากขา้ พเจา้ ไปงานสง่ ศพของญาตติ ระกูลโจวเจอฝนตกต่อเนื่อง ถนนลื่นข้าพเจ้าหกล้มจนได้แผลฉกรรจ์ที่ขา รักษาเป็นแรมปี ไม่เพียงแต่ไม่หาย บาดแผลกลับขยายกว้างจนข้าพเจ้าไม่สามารถลุกเดินไปไหน ทั้งวันนอนอยู่กับเตียงดั่งเช่นคนพิการ
ต่อมาข้าพเจ้าได้ยินว่าคนข้างบ้าน หยางซื่อ มีหนังสือธรรมะแจก ข้าพเจ้าให้คนในบ้านไปขอมาอ่าน เป็นหนังสือเทวราชโองการในหนังสือบันทึกเรื่องกฎแห่งกรรม กงกรรมกงเกวียน เวียนว่ายตายเกิดทำดีก็จากเคราะห์ร้ายกลายเป็นดี ทำชั่วก็จากดวงดีกลายเป็นเคราะห์ร้าย เป็นต้น ข้าพเจ้ามาตรึกตรองเรื่องของตัวเอง ช่วงเป็นนายอำเภอตัดสินคดีถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะระมัดระวังเรื่องการตัดสิน แต่คงหลีกหนีไม่พ้นมีการตัดสินคดีผิดพลาด เวรกรรมสั่งสม ทำให้ทุกวันนี้มีโรคภัยไข้เจ็บติดตัว แรมปีรักษาไม่หาย เมื่อข้าพเจ้าคิดได้ รีบปฏิญาณต่อหน้าเทพเจ้าเตา ยินดีพิมพ์หนังสือเทวราชโองการออกแจกจ่ายเผยแผ่ เพื่อชดเชยบาปที่เคยก่อจากนั้นรีบส่งจดหมายสั่งโรงพิมพ์พิมพ์หนังสือ แปลกมากเมื่อหนังสือธรรมะส่งมาถึงบ้าน ข้าพเจ้าก็สามารถลุกขึ้นนั่งได้ เมื่อหนังสือแจกจ่ายหมด ข้าพเจ้าก็สามารถลงจากเตียงค่อยๆ เดิน เวลาผ่านไปไม่นานร่างกาย ก็แข็งแรงเป็นปกติ ทั้งหมดนี้แสดงถึงประสิทธิผลของการพิมพ์หนังสือเทวราชโองการออกแจกจ่าย เพื่อตอบแทนคุณเทพเจ้า ข้าพเจ้าจึงลงบทความฉบับนี้ แนะชาวโลกว่าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริงไม่เชื่อไม่ได้
ผู้ประกาศ ลู่ชิงซิว คนอำเภออู๋เจียงแห่งมณฑลเจียงซู