สถานกัปผัน มีเนื้อที่กว้าง 700 โยชน์ ทั้งหมดถูกครอบคลุมด้วยกรงเหล็กหนาแน่น ภายในสถานกัปผันแบ่งออกเป็น81 แห่ง แต่ละแห่งจะมีหอและศาลา มีตุลาการพิพากษาตั้งโต๊ะปฏิบัติงาน นอกกรงเหล็กมีถนนเล็กๆ หนึ่งแสนแปดพันสาย วกวนคดเคี้ยวมุ่งสู่ 4 ทวีป ภายในมืดมิด เป็นเส้นทางเข้าออก ดับเกิดของวิถีเปรต แต่ดูจากภายนอกแล้วสว่างสุกใสดั่งแก้วผลึก มองทะลุปรุโปร่งไม่มีอะไรปิดบัง จัดเจ้าหน้าที่ทหารผลัดเปลี่ยนเวรยาม เฝ้ารักษาการอยู่ตลอดเวลา การเข้าออกต้องเปรียบเทียบหน้าตาดั่งเดิมไม่ให้ผิดพลาด เจ้าหน้าที่ตุลาการพิพากษาในสถานกัปผันนี้ล้วนคัดเลือกจากคนดีที่กตัญญูกตเวที รักพี่น้องเพื่อนพ้องยามเป็นมนุษย์ไม่ฆ่าสัตว์ตัดชีวิตแถมเป็นคนใจบุญปล่อยสัตว์ รับคนเหล่านี้มาปฏิบัติหน้าที่ไต่สวน ตรวจตรางานวัฎฏะกัปผัน เจ้าหน้าที่ใดปฏิบัติงาน 5 ปี โดยไม่มีข้อบกพร่องก็จะได้รับการเลื่อนยศเลื่อนขั้น เจ้าหน้าที่ใดเกียจคร้านหรือตัดสินความโดยพลการ ไม่ผ่านการปรึกษาหารือกับคณะตุลาการพิพากษา หรือทำงานบกพร่องทำให้วิญญาณผีเล็ดลอดหลบหนี จะถูกทูลเกล้าลดตำแหน่ง
บรรดามนุษย์ยามมีชีวิตอยู่ ชอบฆ่าสัตว์ตัดชีวิต หรือไม่กตัญญูกตเวที เมื่อตายแล้วนอกจากรับโทษรับทุกข์ทรมานตามขุมนรกต่างๆ แล้ว จัดส่งมาถึงสถานกัปผันนี้ ต้องถูกลงโทษเฆี่ยนด้วยไม้เรียว ที่ทำจากต้นท้อจนตายกลายเป็นเปรตเปลี่ยนรูปร่างหน้าตา จำหน่ายไปยังสายทางเล็กคดเคี้ยวให้เกิดเป็นสัตว์
สัตว์ทั้งหลาย ไม่ว่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่เกิดจากครรภ์ นาค นก งู เต่าที่เกิดจากไข่ แมลง ผึ้ง ผีเสื้อ ตัวหนอนที่เกิดจากที่ชื้นแฉะ รับกรรมสิบ ร้อย พัน หมื่นกัป ผ่านการผันเปลี่ยนของวัฏฏะ จะกลับไปเกิดเป็นสัตว์ครรภ์อีก เมื่อครบกำหนดเคราะห์กรรมแล้ว ถ้าสามารถรักษา 3 ชาติไม่ทำลายชีวิตผู้อื่น จะอนุญาตให้กลับไปเกิดในวิถีมนุษย์ ระบุบันทึกลงในสมุดทะเบียนสูติมรณะ ทูลแจ้งไปยังตำหนักที่ 1พิจารณาจัดส่งมอบให้หอลืมชาติ จำหน่ายไปเกิด ณ อุตรกุรุ บุพวิเทหชมพู อมรโคยาน ที่ใดที่หนึ่งของ 4 ทวีป