น่าโมโห น่าโมโห ผู้ที่ก่อกรรมทำเข็ญ ถึงแม้ฟ้าอโหสิแต่ข้าไม่ให้อภัย
อย่าหัวเราะ อย่าหัวเราะ ผู้ใดสร้างกุศล ถึงฟ้าไม่ให้คุณแต่ข้าจะสนองให้
บาปบุญคุณโทษสร้างไว้เท่าไร ถึงสุดท้ายก็จะรู้เองเคราะห์กรรมคนเรามิอาจคาด ดีที่สำนึกกลับใจได้ ฟ้าดิน
ย่อมรู้ให้อภัย
เทวราชโองการสุดดีเลิศ ปลุกให้มนุษย์ตื่นจากฝัน
พระอริยเทพกวนอู
เมา เมา เมา ถ้าจะถามพวกอัปลักษณ์เหล่านี้ แท้จริงแล้วควรใช้ไม้กวาด กวาดล้างชำระสิ่งโสโครกนี้ให้หมดสิ้นไป
โพธิญาณไม่น่ากลัว แต่วิบากกรรมที่สร้างไว้หลีกเลี่ยงไม่ได้ หลีกเลี่ยงไม่ได้ บาปกรรมปางก่อน และกรรมปัจจุบันควรคิดบัญชีรวมกันตรึกตรองให้ดี นอกเสียจากกลับตัวกลับใจด้วยจิตมุ่งมั่น หมั่นพกพาเทวราชโองการ นี่คือ
มหารัตนพิทักษ์กาย
เทวทูตเทพวิสุทธิ์
หวนดูจากรักสุดขอบฟ้า สิ้นวสันต์ดอกร่วงเศร้าอาดูร
ปฐพีไร้คลื่นกลายโอฆะ ลมหนาวพัดมาสู่บ้านใคร
เทพภูมิแสนไกลทวยเทพใกล้ โองการยืนยงประภาประกาย
ฝากถึงผู้เยือนสระหงส์ฟ้า พกพาโองการบาปกรรมละ
แปดเซียน
แสงจันทร์สายลมไม่ใช้อัฐ ยามตื่นร้องรำเมาใหลหลับ
มนุษย์ผ่านไปห้าร้อยขวบ โองการเทวราชยังอยู่ยั้ง
มหาเทพเว่ยต้าเซียน
เคารพน้อมจิตท่องโองการ ถามไถ่หงส์เหินดอกไม้บาน
ได้เสียมากน้อยอยู่ที่จิต พู่กันปลุกตื่นหลับใหลฝัน
เหอต้าเซียนดาบสแห่งวุ่นชวน
ใครคือผู้ดีชั่ว ตั้งจิตธูปก้านเดียว
โองการไม่กี่บท อ่านจบหมั่นตรึกตรอง
เทพหลี่เจ๋อเซียน
แลไกลเขาเขียวผ่านฮั่นหยาง ไล่กลอนหยอกล้อเทพเจ๋อเซียน
ใจมนุษย์ไหนสู้เมตตาฟ้า หมั่นแผ่โองการอย่าชักช้า
ลิ่วหยูถังต้าเซียน
โรคภัยทำให้ปัญญาเกิด บาปกรรมสร้างแล้วจิตมีทุกข์
โองการเทวโอสถทิพย์ จากฟ้าสู่ดินชั่วนิรันดร์
เทพเจ้าจังหวนโหว
เนตรฟ้าแม้สลัว แต่แจ่มแจ้งดั่งคันฉ่อง
ใจคนสุดเคี้ยวคด จริตจะก้านเยี่ยงของ้าว
สังเวชโลกมนุษย์ล้วนลุ่มหลง สุดท้ายไม่พ้นโอฆสงสาร
หวังสานุศิษย์ทั้งหลายรีบปรับปรุงแก้ไข อย่าไปเรียนแบบสิ่งชั่วร้าย หมั่นทำบุญสร้างกุศล ก็สามารถพ้นจากอันตรายน้ำ ไฟ ศาสตราวุธ หมั่นให้ความสะดวกแก่ผู้อื่นตนเองก็จะพ้นจากโรคาพยาธิ คบค้าสมาคมกับสาธุชนจะได้ร่วมก้าวสู่สรวงสวรรค์ ถ้าคลุกคลีอิงแอบกับเหล่ามิจฉาชีพ ต้องตกนรกโดยมิต้องสงสัย
ภาพนรก สิบตำหนัก ระทึกจิต
คำโอวาท อึกทึก ให้กลับใจ
เข้มงวด ปฏิบัติตาม ประสงค์นี้
สรวงสวรรค์ ป้องพ้น ภยันตราย
เทพเจ้าฝูอิ้ว