พุทธธรรมโปรดเวไนย์ไม่เป็นสอง
พระกรัณฑ์* ถ่ายทอดธรรมเหล่าภิกขุ
ตามที่ได้ฟังมาแก่ชุลีบุตร
มาฟังโศลกบรรลุญาณเพิ่มปัญญา
โลกียะสับสน โลกียชนมากมาย โลภในชื่อผลประโยชน์พิษทั้งสามขจัดยาก วุ่นวายทุกสารทิศ ภัยพิบัติทุกหย่อมหญ้าเลือดตานองหน้า เต็มไปด้วยบาดแผล หารู้ไม่ว่าชื่อทรัพย์เป็นอนิจจัง ร่ำรวยสูงศักดิ์เหมือนเมฆหมอก อยู่ไม่กี่สิบปีดุจแมลงชายน้ำ เมื่อหลุดมือก็ว่างเปล่า ร่ำรวย สูงศักดิ์อยู่ตรงไหนชื่อทรัยพ์เหลือที่ไหน
ทำไมจึงไม่บำเพ็ญกุศลมีการุณยธรรม ให้ความสะดวกเสมอ ฉุดช่วยเวไนยสัตว์พ้นทุกข์ยาก ช่วยปุถุชนที่จมปรัก เป็นการสั่งสมผลบุญในชาตินี้บำเพ็ญเหตุแห่งชาติหน้า จิตใจใสลดความใคร่บำเพ็ญจิตญาณให้สงบ ถึงแม้จะไม่สำเร็จเป็นเซียนเป็นพุทธะก็สามารถเป็นคนได้สมบูรณ์ในชาติหนึ่ง
เพราะการอัญเชิญของกุลบุตรด้วยความศรัทธาของพวกเธอดังนั้นจึงลงประทับฝากวจีโปรดโลก จงพากเพียร!
*กรัณฑ์ : ว.อันพึงกระทำ น.กิจ