อย่าโกรธ

ชีวิตเหมือนละครฉากหนึ่ง เพราะมีกรรมสัมพันธ์

จึงมาอยู่ร่วมกัน,รักกันถึงแก่ไม่ใช่ง่ายดายนัก

ใช่หรือไม่ที่ต้องช่วยกันถนอมน้ำใจ, เรื่องเล็กน้อย

ทำให้เกิดอารมณ์โกรธ หวนกลับคิดคิดทำไมจึงต้องโกรธ,

คนอื่นเกิดอารมณ์ฉันไม่โกรธ เกิดอารมณ์ขึ้นก็เจ็บป่วย

มีคนดูแล,หากฉันโกรธจนตายไปใครสมหวัง

ทำให้ทำลายจิตทั้งเปลืองแรง, เพื่อนมิตรข้างบ้าน

อย่าเอามาเปรียบเรื่องของลูกหลานปล่อยเขาไป,

ทุกข์ยากเสวยสุขอยู่ด้วยกัน เทพเซียนอิจฉาว่า คู่ครองดี!