การเกิดแก่เจ็บตาย ไม่ว่าใครก็ตามก็ไม่สามารถเป็นแทนกันได้ เมื่อท้องหิวก็ต้องรับประทานเอง คนอื่นจะรับประทานแทนไม่ได้ ร่างกายเจ็บป่วยคนอื่นก็เจ็บป่วยแทนไม่ได้ คนกับคนมาอยู่ด้วยกันมีเพียงระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น ช่วงกรรมสัมพันธ์นี้ต่างช่วยเหลือกันจนสำเร็จ เหตุนี้ปัจจัยนั้นเกื้อกูลกันจนเจริญเติบโต แต่ไม่ว่าจะเป็นพ่อแม่ สามีภรรยา พี่น้อง เพื่อนฝูง ที่สุดก็ต้องเผชิญหน้ากับการเกิด การพลัดพราก การตายจาก ทั้งนี้เพราะช่วงเวลาแห่งการพบปะกันบนโลกนี้สั้นนัก แม้แต่วัตถุต่างๆ ตลอดจนถึงดวงดาวในจักรวาลก็ล้วนต้องผ่านขั้นตอนของการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ สูญสลาย และว่างเปล่าสมมุติว่าเป็นเหล็กกล้าก็ยังเกิดสนิม ผุกร่อนได้ แล้วนับประสาอะไรกับร่างกายเนื้อหนังมังสา ก็ย่อมจะแก่ชรา เจ็บป่วย และตายลง
เมื่อมีการเกิดก็ย่อมมีการดับ สามีภรรยาแม้จะแต่งงานอยู่ด้วยกันแต่เมื่ออนิจจังมาถึง ต่างก็ต้องหนีหายตายจาก เพราะว่า “เหตุปัจจัยสิ้นสุดย่อมสลาย” ดังนั้น การเกิดแก่เจ็บตาย ไม่ว่าใครก็ตามหนีไม่พ้นทั้งนั้นเพราะฉะนั้นเราจึงต้องรู้จักใช้เวลาทองให้ดี เพราะช่วงที่มนุษย์เจริญที่สุด เป็นช่วงที่มนุษย์มีเลือดลมพลังแข็งแรงที่สุด เอาช่วงเวลาที่ร่างกายแข็งแรงที่สุดไปทำงานให้ดีๆ ทำงานเพื่อส่วนรวม อุทิศตนให้มวลชน ไม่หยุดที่จะก้าวพ้นหลุดพ้นไปสู่เส้นทางแข็งแกร่งแห่งมหาธรรม