การบำเพ็ญโพธิสัตว์ธรรม

ชาวโลกมักจะพูดว่าตนเองกำลังบำเพ็ญธรรม ท่านสามารถบำเพ็ญถึงขั้นไม่เห็นแก่ตัว ไร้เขาไร้เราได้หรือไม่ ?

การบำเพ็ญธรรมอย่างน้อยที่สุด จะต้องตั้งปณิธานที่จะบำเพ็ญโพธิสัตว์ธรรม ได้ยินเสียงคนตกทุกข์ต้องช่วย โปรดตนโปรดผู้อื่น แต่เท่าที่เห็น ส่วนมากเอาแต่ใส่ใจตนเอง ไม่เหลียวแลผู้อื่นเช่นนี้จะรียกว่าเป็นการบำเพ็ญธรรมที่แท้จริงได้อย่างไร ? น้ำใจกว้างขวางสามารถรองรับปวงชน หากจะโปรดคนเหลือ ที่จะทำได้ผู้ประสบความสำเร็จในอดีตขณะบำเพ็ญธรรมล้วนแต่ได้ทำคุณประโยชน์ต่อผู้อื่นก่อน จากนั้นถึงจะสามารถบรรลุธรรมได้ แต่โบราณกาลมายังไม่เคยปรากฏมีเทพ พรหม หรือพระโพธิสัตว์ที่เห็นแก่ตัว หรือไร้ปณิธานเลย ขอให้ชาวโลกที่ใฝ่ใจบำเพ็ญธรรมจงเแสดงออกถึงจิตโพธิอย่าได้บำเพ็ญตนเป็นปัจเจกบุคคล ที่ไม่เหลียวแลผู้อื่นเลย