“รักหลงพาหกคะเมนตีลังกา”อย่าคิดว่าไม่จริง คนเราลองตกหลุมรักเขาเป็นอย่างไร หินที่อยู่ข้างนอกก้อนใหญ่ก็มองไม่เห็น รักมากเกินไปก็กลายเป็นหลง นอกจากรัก หลง ยังมีความโกรธ ความโลภอีก กลายเป็นคนเจ้าอารมณ์ เป็นคนอารมณ์ร้อนทุกคนเลย ทำไมเราไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ของเรา อารมณ์นั้นเกิดเมื่อเราใช้อายตนะของเราไปมอง ไปฟังไปดู และไปคิด ว่ามันต้องเป็นอย่างนี้ เราก็เลยเข้าใจของเราใส่เข้าไปนานๆ ไปเราก็จะไม่สามารถหักห้ามอารมณ์ของเราได้ อารมณ์ที่มีมากเกินไปก็เหมือนกับเข็ม คนสมัยนี้ชอบฝังเข็ม เข็มทิ่มเข้าไป ทิ่มถูกก็รักษาโรคได้ถ้าทิ่มผิดก็อาจจะเกิดโรคได้ฉะนั้นถ้าเราสามารถจะหักห้ามอารมณ์ได้ ก็ให้รู้จักห้าม หากหักห้ามไม่ได้ต้องรู้จักควบคุมให้มีอยู่ในสิ่งที่พอเหมาะพอควรไม่เช่นนั้นแล้วเราเองก็จะเตลิดไปไกลหรือว่าชีวิตนี้เป็นทุกข์โลกนี้เป็นทุกข์ ก็เลยหาทุกข์มาใส่ตัว แล้วเราจะพ้นทุกข์ได้อย่างไร
พระอาจารย์จี้กง
พุทธสถานอิ๋งเซียน ดอนเมือง กรุงเทพฯ
3 พฤษภาคม 2542