กงอี้เป็นคนที่รักตัวอักษร ก็ให้บังเอิญไปถึงบ้านของนายลิ้มเคี้ยวเห็นผนังบ้านในห้องรับแขกมีตัวหนังสือเก่าปิดอยู่ พอดีลิ้มเคี้ยวไม่อยู่บ้านจึงพูดกับภรรยาว่า ขอเก็บตัวอักษรเก่าได้ไหม ภรรยาลิ้มเคี้ยวว่า เก็บไปให้หมดเลย กงอี้จึงเก็บหนังสือเก่า ๆ และอักษรเก่าบนผนัง แล้วนำกลับบ้านไปโดยไม่คาดคิดเมื่อนายลิ้มเคี้ยงกลับมาถึงบ้าน ภรรยาก็เล่าเรื่องไปตามความจริง ลิ้มเคี้ยวฟังจบก็คิดวางแผนแล้วตามไปที่บ้านกงอี้ กล่าวหากงอี้ว่าขโมยหนังสือ กงอี้จะพูดความจริงเท่าไรลิ้มเคี้ยวก็ไม่สนใจทั้งนั้นพูดจาหยาบคายมาก กงอี้รู้สึกอารมณ์ไม่ดีจึงหยิบเงิน 500 อีแปะให้แก่ลิ้มเคี้ยวเพื่อยุติเรื่อง ก็ให้บังเอิญคืนนั้นภรรยากงอี้ให้กำเนิดบุตรอีกหนึ่งคน กงอี้จึงตั้งชื่อให้ว่า ตงหงี ทั้งครอบครัวมีความปีติยินดี วันรุ่งขึ้นนายลิ้มเคี้ยวก็มาหาอีก กงอี้ถามว่ามีเรื่องอะไร ลิ้มเคี้ยวตอบว่า เมื่อคืนฝนตกหนักมาก เขื่อนที่หลังบ้านเกิดพังลง น้ำทะลักเข้ามา ทำให้ผนังบ้านจมน้ำ ในที่สุดผนังก็พังลง ทำให้วัวตายไป 2 ตัว กำแพงดินหนามาก จึงอยากจะมาขอยืมจอบหลายอัน กงอี้ได้ฟังก็เกิดสงสาร จึงเรียกคนงานให้ไปช่วยเหลือ นี่คือความไม่ถือสาคนเขลาของกงอี้เป็นขันติที่ 62 ต่อมาคนก็แต่งกลอนให้
ผู้ศรัทธาความดีฟ้าเพิ่มให้ หากผู้ใดเป็นปราชญ์ฟ้ายกย่อง
รสแห่งธรรมลิ้มได้สุดผุดผ่อง คุณธรรมทองซาบซึ้งฟ้าสวรรค์