กล่าวคือกงอี้ได้รับการใส่ร้ายจากคนแซ่เฮ้ง เขามีนิสัยแข็งกร้าวชอบเขียนโจมตีให้ร้ายผู้อื่น เขาเขียนโจมตีงานกุศลของกงอี้ว่าเป็นคนที่เลวร้าย เขียนโจมตีทำลายชื่อเสียงไปทั่วทั้งสี่ทิศ กล่าวหากงอี้ว่าเป็นผู้ไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี กระทำการชมเชยและกล่าวโทษตามอำเภอใจเสียหายต่อราชา เสื่อมเสียประเพณี ก็ให้มีข้าราชการผ่านมาพบข้อความเข้า ก็เห็นว่ามีชื่อของกงอี้ แต่ไม่มีชื่อของผู้กล่าวหา ทางการต้องการทราบว่าผู้ใดเป็นผู้กล่าวหา จึงมีประกาศแจ้งว่า ใครเป็นเจ้าของข้อความนี้ให้มารับรางวัล 500 ตำลึง นายเฮ้งจึงนำหลักฐานไปอำเภอแจ้งว่าตนเป็นผู้เขียน ทางการจึงให้นายเฮ้งเขียนอักษรเพื่อพิสูจน์ลายมือดู จึงเห็นว่าเป็นผู้เขียนจริง ทางการจึงนำตัวนายเฮ้งไปขังไว้ก่อน อีกด้านหนึ่งก็ใช้ให้คนไปตามกงอี้มา กงอี้ถูกเรียกตัวมาที่อำเภอโดยไม่รู้ว่าเรื่องอะไร นายอำเภอถามว่านายจางกงอี้เจ้าทำงานชมเชยให้รางวัลและกล่าวโทษใช่ไหมให้รีบรายงานมา กงอี้ว่า กรุณาสอบสวนให้ชัดเจน ข้ามีงานมากมายเกินไปจึงลืมว่าให้รางวัลใครและลงโทษใครบ้าง โปรดมีคำสั่งให้ทางการส่งคนไปที่หมู่บ้านของข้าแล้วก็เรียกใครก็ได้ในหมู่บ้านมาสอบถามหาความจริง ทางการจึงให้กลับไปก่อนแล้วก็ส่งคนไปที่หมู่บ้านมาให้ปากคำ จึงรู้ว่ากงอี้ถูกใส่ความ เพียงวันเดียวก็มีผู้มายื่นเอกสารกว่า 120 ฉบับ ล้วนกล่าวว่ากงอี้เป็นผู้มีคุณธรรมสูง ในที่สุดทางการจึงมอบใบประกาศเกียรติคุณให้แก่กงอี้ ใบเกียรติคุณเขียนว่า “จริยธรรม ผ่อนปรน” ให้นำไปติดไว้ที่บ้านส่วนนายเฮ้งก็ให้สักนิ้วเป็นอักษรสามนิ้วเป็นการลงโทษ กงอี้ก็ร้องขอทางการ ลงวโทษแค่โบยตีก็พอส่วนสักนิ้วขอวให้งดเว้น โดยบอกว่าบ้านเขามีพ่อที่ชรา ทางการจึงยอมลดโทษสักนิ้ว นายเฮ้งถึงกับขอบคุณกงอี้วว่าเป็นผู้มีเมตตาผ่อนปรน นี่เพราะกงอี้เมตตาไม่อยากให้รับโทษ เป็นขันติที่ 44 คนภายหลังแต่งกลอนว่า
เรื่องยุ่งยากแก้กล่าวหายากสุด คนดีแก้หลุดหยาบช้าอันธพาล
กงอี้ผ่อนปรนปรองดองชาวบ้าน ร้องขอทางการงดสักนิ้วมือ