ในสมัยตงฮั่น มีลูกกตัญญูคนหนึ่งชื่อเจ้าหลี่ วันหนึ่งเจ้าหลี่ถูกพวกโจรจับเอาตัวไป พวกโจรจะฆ่าเจ้าหลี่ เจ้าหลี่ได้อ้อนวอนกับพวกโจรว่า “แม่ผมกำลังหิวโหย ยังไม่ได้กินอะไรเลย ไว้ชีวิตผมชั่วคราวก่อนเถิด เมื่อผมกลับไปบ้านปรนนิบัติคุณแม่เสร็จแล้ว จะรีบมาให้ท่านฆ่า” ซึ่งพวกโจรก็อนุญาต พี่ชายของเจ้าหลี่ชื่อเจ้าเสี้ยว ครั้นทราบเรื่องนี้เข้าก็มัดมือตัวเองแล้วไปที่รังโจรบอกว่า “น้องชายผมร่างกายอ่อนแอ ผมแข็งแรงกว่า ยินดีที่จะตายแทนน้องชาย” เจ้าหลี่ผู้น้องกล่าวว่า “บัดนี้น้องเป็นผู้เจอะเจอพวกโจรเป็นคราวเคราะห์ของน้องเอง ไฉนต้องให้พี่ต้องพลอยรับเคราะห์ด้วยเล่า?” พวกโจรเห็นพี่น้องคู่นี้มีน้ำใจรักใคร่กันปานนี้ เกิดความประทับใจตื้นตันใจไม่อาจฆ่าได้ลงคอ จึงปล่อยตัวพี่น้องทั้งสองไป
อนิจจา สังคมยุคปัจจุบันนี้ จิตใจผู้คนแปรเปลี่ยนไม่ยอมฟื้นฟูคุณธรรมพี่น้อง ตามที่กล่าวข้างต้น ขอให้ชาวโลกจงเอาเป็นแบบอย่างและปฏิบัติตามเถิด