- ในบทการดูแลร่างกายก็มีเคล็ดลับแฝงอยู่ พวกเราจำต้องไปศึกษาวิเคราะห์ บวกกับนำไปปฏิบัติจริง จึงจะได้รับประโยชน์จากบทนั้น
- อาหารในชีวิตประจำวันพึงระวังในเรื่องของน้ำมันอิ่มหมีพีมันทำลายจิตใจ หิวโหยไซร้ทำลายกระเพาะ
- เมามายแล้วยังฝืนดื่ม อิ่มหนำแล้วยังขืนกินย่อมบังเกิดโรคภัย
- ดื่มสุราให้เบิกบาน ดื่มนาน ๆ มากมายทำให้เกิดโรค
- ปล่อยให้กระหายทำลายเลือด ดื่มมาก ๆ ทำลายลมปราณ ละเว้นแอลกอฮอล์ที่ทำลายปอด
- หลังอาหารจะต้องเดินหนึ่งร้อยก้าวขึ้นไป ใช้มือลูบนวดหน้าท้องให้อาหารย่อยสลาย
- หมั่นหวีผมฝึกลมปราณ หมั่นขบฟัน และหมั่นกลืนน้ำลาย
- หากใจเหนื่อยล้าเกินไป ใจจะหมดแรง หากร่างกายตรากตรำจนเกินไป ร่างกายจะอ่อนล้า
- หากจิตใจบอบช้ำจนชิน ใจจะว่างเปล่า หากลมปราณสูญเสีย ลมปราณจะสิ้นสุด
- หากชาวโลกต้องรู้จักหลักธรรมแห่งสุขอนามัย จะต้องมีความปิติ ละความโกรธให้น้อยลง
- มีความจริงใจ ความคิดเที่ยงตรง ไม่ครุ่นคิดจนปวดหัวเป็นไปตามหลักการบำเพ็ญตนขจัดความกลัดกลุ้ม
- ความโลภกิเลสไร้ขอบเขต ลืมเลือนไปบ้างเป็นดีที่สุดรู้จักใช้จิตใจความคิดให้เหมาะสม
- หากต้องการมีอายุยืนยาว จะต้องรู้จักสงบจิตญาณคนสามารถสงบจิตญาณได้จะเป็นการต่ออายุ
- ฤดูใบไม้ผลิ รับประทานรสเปรี้ยวให้น้อย ควรรับประทานของหวาน ฤดูร้อนควรเพิ่มรสเผ็ดลดรสขม
- ฤดูใบไม้ร่วง ลดรสเผ็ดเพิ่มรสเปรี้ยว ฤดูหนาวควรทานรสขม ไม่ควรทานรสเค็ม
- การดูแลร่างกาย ควรละลดรสเผ็ดทั้งห้า หากไม่ละลด รสเผ็ด จะทำลายธาตุเดิม
- อาหารพวกแตงและท้อเป็นธาตุเย็น ควรทานแต่น้อยเพื่อจะได้ไม่เป็นโรคบิด โรคมาลาเรีย ในฤดูใบไม้ร่วงที่จะมาถึง
- ความแข็งแรงของร่างกายจะลดน้อยลง ถ้ารับประทานรสจัด ซึ่งจะก่อให้เกิดโรค
- ในช่วงปลายเดือน ควรทานรสเค็ม ลดรสหวานอวัยวะภายในทั้งห้าจะเป็นปกติดี
- ฤดูใบไม้ผลิ ฤดูหนาว อย่าใสเสื้อผ้าบาง เมื่อเหงื่อออกมาจะต้องเปลี่ยนชุด
- ฤดูใบไม้ร่วง ฤดูหนาวควรสวมเสื้อผ้าให้หนาขึ้นอย่ารอให้เกิดโรคแล้วกินยา