การตกอยู่ในสภาวะใด ๆ ก็ตาม ไม่ว่าจะเป็นการเกิดการแก่ การเจ็บ การตาย ทุกข์หรือสุข ใจจะต้องสงบเป็นสมาธิใจจะต้องเปี่ยมด้วยความปิติสำนึกคุณ จะโอนเอนไปข้างใดข้างหนึ่งไม่ได้หรือเกิดความหวั่นวิตกหรือโมโห จะต้องทำตนให้มีความ อิสระเสรี สดใส
เกิดมาแล้วมีวิจารณญาณ
ก็จะสามารถแยกแยะผิดชอบชั่วดีได้
ตายอย่างมีวิจารณญาณ
ก็จะสามารถมีชีวิตที่สุขสมบูรณ์
ทุกข์อย่างมีวิจารณญาณ
ก็จะสามารถอดทนเข้มแข็งต่อสู้กับปัญหาในชีวิตได้
สุขอย่างมีวิจารณญาณ
ก็จะสามารถฟันฝ่าบุกเบิกทางชีวิตได้
จิตใจโอนเอน
ก็จะเสียความสมดุล
จิตใจมีความโกรธแค้น
ก็จะสามารถทำให้กล่าวหลักการเหตุผลผิดพลาดได้