แต่ปางก่อน
... หากผู้ใดเคยเป็นลูกที่ดื้อดึงเกเร กล้าที่จะต่อว่าพ่อ
แม่ได้อย่างตามแต่ใจตน บางคราวก็ตวาดกราดเกรียว บาง
คราวก็ด่าทอพ่อแม่จนท่านบังเกิดความเสียใจ หรือบางคราวก็
ใช้ถ้อยคำจาบจ้วงเสียดสีอย่างไม่สมควร บางคราวก็พูดจา
หยาบคายต่อผู้เป็นพ่อเป็นแม่ของตน
ในชาตินี้
. .. ผู้นั้นจึงต้องตกอยู่สภาพของคนที่พิกลพิการ เป็น
ใบ้ หูหนวก ไม่สามารถพูดจาเอื้อนเอ่ยอย่างคนปกติธรรมดา
ทั่วไปได้ อีกทั้งยังไม่สามารถที่จะได้ยินได้ฟังสรรพเสียงนานา
ในโลกก็ได้อีก เสียงของตนที่เปล่งออกมาก็น่าเกลียดเป็นยิ่งนัก
จึงมักมีแต่ความทุกข์อยู่ในใจไม่สร่างคลายไปชั่วชีวิต