ผิดต่อปณิธานให้ร้ายธรรม ยากกลับคืนบ้านเดิมแดนนิพพาน

หลี่หมิงเอี๋ยนซันไฉ

ผิดต่อปณิธานให้ร้ายธรรม ยากกลับคืนบ้านเดิมแดนนิพพาน

          ข้าพเจ้าเป็นผู้บำเพ็ญจากเมืองเทียนจิน (เทียนสิน ) ชื่อ “หลี่หมิงเอี๋ยน” ข้าพเจ้าเป็นหนึ่งในสามคุณร่างทรง ข้าพเจ้าผิดต่อปณิธานและให้ร้ายธรรมะ ดูถูกดูแคลนพระโองการสวรรค์ และข้าพเจ้ายังแต่งงานถึงสองครั้ง ในขณะที่ยังไม่ได้ละกายสังขารนั้น จิตเดิมแท้ของข้าพเจ้าก็ได้ถูกกักขังแล้ว ตอนนั้นข้าพเจ้ามีอายุ 46 ปี เพราะในอดีตข้าพเจ้าเป็นเซียนน้อยบนพระนิพพาน ตั้งปณิธานว่าจะลงมาช่วยงานธรรมครั้งใหญ่ รับหน้าที่เป็นสามคุณร่างทรง ตั้งใจที่จะช่วยงานปรกโปรดสามโลก  ใครจะคาดคิดว่า หลังจากที่พระอาจารย์ชายกลับคืนเบื้องบนไปแล้ว ข้าพเจ้าก็ให้ร้ายธรรมะ ได้พูดกับใครต่อใครว่าพระโองการสวรรค์และสามคุณร่างทรงนั้นเป็นของปลอม

          จากนั้นจึงแต่งงานมีภรรยาสองคน ไม่มีสิ่งใดที่ไม่ทำ คิดว่าทุกอย่างล้วนเป็นของปลอม มีเพียงการเสพสุขเท่านั้นที่เป็นของจริง คิดว่าถ้าไม่รักษาโอกาสตอนยังมีกายสังขารอยู่ แล้วเสพสุขสักหน่อย จะให้รอถึงตอนไหน  ดังนั้นข้าพเจ้าจึงไม่ฟังและไม่เชื่อคำตักเตือนของนักธรรมอาวุโส ยังคงทำทุกอย่างที่อยากทำ

          ข้าพเจ้าเองรับภาระหน้าที่เป็นสามคุณร่างทรง (ในสมัยที่พระอาจารย์ชายยังมีชีวิตอยู่นั้น สามคุณร่างทรงจะเป็นผู้ชาย) เมื่อข้าพเจ้าผิดต่อปณิธานแล้ว ก็รู้สึกว่ามึนๆ งงๆ ความคิดความอ่านไม่แจ่มชัด และรู้สึกว่าทั้งร่างกายนั้นแข็งๆ ชาๆ เหมือนกับผีดิบ แต่เนื่องจากข้าพเจ้าไม่เชื่อเรื่องแปลกๆ ที่เกิดขึ้นเหล่านั้น จึงยิ่งเปลี่ยนเป็นร้ายแรงมากขึ้น  แถมยังได้ภรรยาอีกคน รวมเป็นมีภรรยาสองคน ในตอนนั้นอาณาจักรธรรมวุ่นวายมาก มีผู้คนมากมายหากำลังแก่งแย่งอำนาจกันอยู่ ในวันนี้ที่ข้าพเจ้าได้มาปรากฏกายยังพุทธสถานแห่งนี้ นั่นก็เป็นเพราะเบื้องบนเมตตาประทานอนุญาต พระอาจารย์ไม่อาจอดใจรอได้อีก พระองค์เห็นว่าโอกาสไม่ควรที่จะลากออกไปอีกแล้ว จึงได้ให้ข้าพเจ้ารับบัญชาติดตามศิษย์พี่เม่าเถียน (องค์ประธานคุมสอบสามโลก) มาปรากฏกายยังพุทธสถานแห่งนี้ เพื่อบอกเล่าถึงเหตุต้นที่ได้ก่อและผลกรรมที่ได้รับจะได้เป็นข้อเตือนใจให้แก่ศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลายด้วย

          มีผู้ที่บำเพ็ญพรหมจรรย์มากมายบนโลกที่ได้ผิดต่อปณิธาน ดังนั้นจิตญาณเดิมจึงถูกกักขัง ในตอนนั้นข้าพเจ้าก็เริ่มเจ็บป่วยและยังต้องปวดจี๊ดเป็นพักๆ เมื่อละกายสังขารแล้วจึงทุกข์ทรมานมากตอนนี้ข้าพเจ้าถูกกักขังอยู่ที่ขุมที่ 7 เป็นเพราะพระอาจารย์เมตตาสงสารได้กล่าวว่าข้าพเจ้าช่างโง่งมเหลือเกิน จึงได้ให้ศิษย์พี่เม่าเถียนนำพาข้าพเจ้ามาปรากฏกายยังพุทธสถานแห่งนี้ เพื่อบอกเตือนให้ศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลายได้ทราบว่า ในวาระท้ายปลายกัปนี้ เกณฑ์ของฟ้าได้กำหนดเอาไว้แล้ว  มีผู้ที่ผิดต่อปณิธานมากมาย จิตเดิมได้ถูกกักขังแล้ว มีผู้ที่ไม่เชื่อในพระโองการสวรรค์มากมาย  จึงชักนำให้มารมาทำการทดสอบ นี่ก็เป็นความเกี่ยวพันจากเหตุต้นผลกรรมของหลายๆภพชาติก่อน

          ข้าพเจ้าทำเองก็ต้องรับผลด้วยตัวเอง  เดิมทีเป็นถึงเซียนน้อยอยู่ที่พระนิพพาน ได้ตั้งปณิธานไว้ว่าจะลงมาช่วยเหลือปฏิบัติงานใหญ่ของสามโลก แต่หลังจากที่พระอาจารย์ชายได้กลับคืนเบื้องบนไป ก็เกิดการทดสอบครั้งใหญ่ในอาณาจักรธรรม เป็นเพราะตนเองไม่ได้ในสิ่งที่ใจคิดหวัง ไม่ได้รับความชื่นชมสรรเสริญจากผู้อื่น ในใจจึงกลวงโบ๋ว่างเปล่า จึงได้ให้ร้ายธรรมและผิดต่อปณิธานที่ได้ตั้งเอาไว้

          มีเฉียนเหยินที่แบกรับพระโองการสวรรค์มากมายหลายท่าน ที่ถูกกักขังอยู่ที่คุกสวรรค์เช่นกัน  ข้าพเจ้าเองก็ได้แต่สำนึกขมา  ขอให้พระอาจารย์เมตตา แต่พระอาจารย์ได้บอกว่า ข้าพเจ้าไม่อาจหลุดพ้นได้จึงขอให้เตี่ยนฉวนชือในพระโองการสวรรค์ได้ช่วยเหลือข้าพเจ้าด้วย ให้ข้าพเจ้าได้พ้นออกไปเกิดกายใหม่อีกครั้ง ข้าพเจ้าจะกระทำและบำเพ็ญให้ได้ดีอย่างแน่นอน  หวังว่าสิ่งที่ได้พูดกับศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลายผู้คนบนโลกและผู้บำเพ็ญในครั้งนี้จะเป็นข้อเตือนสติว่า ไม่ว่าจะผิดต่อปณิธานบำเพ็ญพรหมจรรย์หรือกินเจที่ได้ตั้งเอาไว้ ผลลงเอยย่อมเหมือนกัน เมื่อผิดต่อปณิธานแล้ว จิตเดิมก็ย่อมถูกกักขังแน่ๆ แสงของจิตญาณย่อมไม่สามารถเปล่งออกมาได้ และจะยิ่งทำให้ลุ่มหลงถลำลึกลงไปอีก

          จิตญาณทั้งสามส่วนนั้น หนึ่งในสามจะถูกกักขังไว้ที่เบื้องบนอีกสองในสามจะถูกกำหนดให้อยู่ในนรกภูมิ เดิมทีไม่อาจเปิดเผยได้แต่เป็นเพราะกาลเวลาคับขันกระชั้นชิด และผู้บำเพ็ญก็ไม่ได้ตั้งอกตั้งใจบำเพ็ญปฎิบัติ ดังนั้นข้าพเจ้าจึงหวังว่าศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลายหากได้ผิดต่อปณิธานไป จงเร่งรีบกลับต้วกลับใจเสียใหม่ รู้สำนึกขมาจริงต่อหน้าเบื้องพระแท่นบูชาแห่งพระแม่องค์ธรรมเสีย เร่งรีบโปะเหิมปณิธานที่ขาดพร่องไปให้สมบูรณ์และสร้างบุญสร้างกุศล  เป็นเพราะเบื้องบนเมตตา หรือพอจะมีความหวังอยู่บ้าง ไม่เช่นนั้นแล้วละก็ จิตญาณย่อมถูกกักขัง จิตญาณหกส่วนก็จะถูกนำพาไปยังนรกภูมิ รอคอยจนกว่าร่างกายของเขาจะอ่อนแอแล้ว พลังอินอับทึบก็จะค่อยๆ สะสมมากขึ้น เมื่อเวลามาถึงก็จะตีให้เป็นเศษวิญญาณ ไม่ว่าเราจะโศกเศร้าร่ำร้องอย่างไร ไม่ว่าเราจะสำนึกขมาอย่างไร ก็ไม่อาจชดเชยโปะเสริมกันได้อีก ทุกอย่างมันสายเกินไปเสียแล้ว

          ดังนั้น ทุกท่านจะต้องไปนำพาศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลายกลับมา บอกกล่าวกับพวกเขาว่า อย่าได้ผิดต่อปณิธานบำเพ็ญพรหมจรรย์หรือปณิธานกินเจเป็นอันขาด รวมทั้งอย่าได้ส่งผลกระทบต่อผู้อื่นไม่เช่นนั้นผิดบาปของเราก็จะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว ตัวเราเองต้องเร่งรีบบำเพ็ญชดเชยเจริญปณิธาน รีบเร่งควบคุมให้หยุด ไม่อย่างนั้นกาลเวลาของฟ้าได้กำหนดเอาไว้ ห้ามารจักมาก่อความวุ่นวายในโลก