นิสัยอารมณ์ไม่ได้แก้ไข จึงเกิดไฟเผาผลาญบุญกุศล

หลินชิงเหอเจี่ยงซือ

นิสัยอารมณ์ไม่ได้แก้ไข จึงเกิดไฟเผาผลาญบุญกุศล

          ข้าพเจ้าคือ “หลินชิงเหอ” ผู้ฝึกหัดบำเพ็ญอยู่ที่ “ด่านสงบวิสุทธิ์” ในสามด่านเก้าทวาร ขอบพระคุณมหาปณิธานของพระบรรพจารย์ ขอบพระคุณบารมีธรรมอันยิ่งใหญ่ของพระอาจารย์ชาย และพระอาจารย์หญิง ที่ได้ปรกโปรดอย่างยิ่งใหญ่ทั้งสามโลก ธรรมะลงสู่ครัวเรือน พุทธบุตรที่มีวาสนาได้รับหนึ่งจุดชี้จากพระวิสุทธิ์อาจารย์ เมื่อบำเพ็ญได้ดีจึงสามารถกลับคืนสู่รากฐานต้นกำเนิดเดิมได้  สามารถอาศัยกายปลอมบำเพ็ญให้กายจริงปรากฏ เผยแพร่ประกาศธรรมแทน ฟ้า สามารถฉุดช่วยนำพาพุทธบุตรคนเดิมให้ได้ขึ้นเรือธรรม ล้วนแต่ได้รับพระมหากรุณาธิคุณเบื้องบนและพระคุณพระบรรพจารย์ จึงอาจหลีกพ้นความทุกข์ของชาติกำเนิดสี่และภูมิวิถีหกได้  สามารถข้ามพ้นจากพันธนาการของธาตุทั้งห้า จิตใจราบเรียบสงบวิสุทธิ์  ต้องร่วม บำเพ็ญให้ดีๆ ทำสุขาวดีให้สะอาด ร่วมกันสร้างสวรรค์บนแดนดินสร้างสะพานเชื่อมไปยังเบื้องบน สามารถอยู่บนหนทางกลับคืนสวรรค์ต้องมานะพยายาม บำเพ็ญจริง ขัดเกลาจริง หลังจากที่ตายไปแล้วเบื้องบนจะได้ให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์มารับพวกเรากลับคืนไป

          เมื่อพูดมาถึงตรงนี้ ข้าพเจ้ารู้สึกละอายแก่ใจเป็นอย่างยิ่ง ในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ได้รับการชักนำจากอาจารย์แนะนำและอาจารย์รับรอง หลังจากได้รับวิถีธรรมแล้ว จึงค่อยๆใกล้ชิดอาณาจักรธรรม ศึกษาอริยธรรม หลังจากจบชั้นประชุมธรรมใหญ่แล้ว ได้รับความเมตตาจากเตี่ยนฉวนซือและนักธรรมอาวุโสยกระดับแต่งตั้งให้เป็นเจี่ยงชือ คนอื่นๆบอกว่า ข้าพเจ้าเป็นคนวัยกลางคน เวลาพูดก็จะมีพลัง และมีประสบการณ์มากมายในชีวิต ดังนั้นนักธรรมอาวุโสมากมายจึงรักใคร่และเสริมส่งยกระดับข้าพเจ้า ให้ข้าพเจ้ามีความกล้าหาญที่จะทำเพื่ออาณาจักรธรรม ที่จะทำเพื่อเวไนยสัตว์ ที่จะให้บริการแก่ศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลาย ได้อาศัยโอกาสนี้มาตอบแทนพระคุณของเบื้องบน เพื่อบรรลุปณิธานจากหลายๆ ชาติก่อน ข้าพเจ้าจึงมุมานะเป็นอย่างยิ่งเพียงแค่นักธรรมอาวุโสมอบหมายให้ไปบรรยายธรรมที่ไหน ข้าพเจ้าก็จะปฏิบัติตามคำสั่งนั้นๆ ข้าพเจ้าพากเพียรในการศึกษาฝึกฝน ได้ทำความเข้าใจต่อจตุรปกรณ์และเบญจคัมภีร์ จะได้แก้ข้อสงสัยของเวไนยสัตว์ได้ ซึ่งเป็นการฉุดช่วยนำพาพวกเขาให้ขึ้นสู่เรือธรรมอย่างแท้จริงให้พวกเขาได้พบเจอตัวจริงแท้ของตนเอง จึงไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในโลกโลกีย์แห่งนี้อีก สามารถข้ามพ้นจากกำแพงขวางกั้นทั้งสี่ คือสุรา กามราคะ ทรัพย์ และอารมณ์ ไม่ต้องลุ่มหลงอยู่บนหนทางสี่แพร่งอีก จึงจะไม่ต้องตกลงสู่นรกภูมิในท้ายที่สุด

          เพื่อตอบแทนพระคุณของพระอาจารย์ชายที่ได้ฉุดช่วยชีวิต จึงเพิ่มความพยายามมากขึ้น สิ่งที่แย่ที่สุดก็คือ ข้าพเจ้ามีนิสัยอารมณ์ที่ไม่ดี เมื่อจะมีการประชุมของเจี่ยงซือและถันจู่ ถ้าหากได้ยินว่าใครจะไม่ไปร่วมการประชุมแล้วละก็ ข้าพเจ้าจะตำหนิด่าว่าเสียงดัง เมื่อเจี่ยงซือและถันจู่หลายคนเห็นอย่างนี้แล้ว ต่างก็ไม่กล้าพูดอะไร และพวกเขายิ่งไม่กล้าบอกเตือนข้อบกพร่องของข้าพเจ้าอีกด้วย ในขณะนั้นข้าพเจ้าเป็นบุคลากรที่ยอดเยี่ยมคนหนึ่ง ดังนั้นจึงไม่มีใครกล้าล่วงเกิน นักธรรมอาวุโสก็ยังให้อภัยในความผิดพลาดทุกสิ่งทุกอย่างของข้าพเจ้า บางครั้งเมื่อเห็นข้าพเจ้าอารมณ์ดี จึงค่อยมาบอกเตือนข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเองก็ยอมรับ และยิ่งขอบคุณในความเมตตาของนักธรรมอาวุโส แต่ก็ด้วยมีนิสัยอารมณ์ที่ไม่ดีนี้ จึงเป็นการเตะถ่วงหน่วงเหนี่ยวช่วงครึ่งหลังของชีวิตข้าพเจ้าไป

          ตอนที่อายุ 69 ปี รู้สึกกว่าหัวใจไม่ค่อยดี ร่างกายจึงไร้เรี่ยวแรงจึงบริจาคเงินให้กับอาณาจักรธรรมหกแสนเหรียญ เพื่อจัดตั้งเป็นมูลนิธิแต่ทุกสิ่งทุกอย่างยังต้องปรึกษาหารือกับลูกชายของข้าพเจ้าก่อน เมื่อบริจาคเงินหกแสนเหรียญให้แก่อาณาจักรธรรมไปแล้ว สุภาพร่างกายก็ไม่ได้ขึ้นเลย ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะไม่เคืองแค้นกล่าวโทษเบื้องบนเนื่องจากเข้าใจว่าเป็นกรรมเวรของชาติก่อนๆ มาของตนเอง ด้วยเหตุนี้จึงอดทน แต่ไม่สามารถประกาศธรรมแทนฟ้าได้อีก ต้องนอนป่วยอยู่บนเตียง รู้สึกละอายแก่ใจเป็นอย่างยิ่ง เฉียนเหยิน เตี่ยนฉวนซือและถันจู่ ต่างมีความเป็นห่วงเป็นใย ทุกท่านได้มาเยี่ยมอาการของข้าพเจ้าถึงที่บ้าน ทุกท่านต้องการให้ข้าพเจ้ารักษาตัวอย่างสงบ พวกท่านได้ให้กำลังใจว่า เบื้องบนรับรู้ และขอให้ข้าพเจ้าอย่าได้เศร้าโศกเสียใจ ตัวข้าพเจ้าเองก็จดจำเป็นแม่นมั่น อยู่ที่บ้านทั้งภรรยา ลูกชายและลูกสาวล้วนพูดไม่ดีกับข้าพเจ้า แต่ข้าพเจ้ายังจำคำตักเตือนของนักธรรมอาวุโสได้ จึงไม่กล้าระเบิดอารมณ์ และยังอยากให้ภรรยาพยายามบริจาคทรัพย์เสมอๆ ในครั้งที่สอง จึงให้ภรรยานำเงินห้าแสนเหรียญไปช่วยนักธรรมอาวุโสสร้างตำหนักพระใหญ่ ดังนั้นการบริจาคเงินทั้งสองครั้งรวมเป็นหนึ่งล้านหนึ่งแสนเหรียญ

          จนเมื่อข้าพเจ้าอายุ 75 ปี หัวใจล้มเหลว จึงทิ้งกายสังขารจากโลกไป ได้รับการนำพาจากเบื้องบน ไม่คาดว่าข้าพเจ้าต้องไปอยู่ที่ด่านสงบวิสุทธิ์ในสามด่านเก้าทวาร จะต้องบำเพ็ญขัดเกลาให้สงบวิสุทธิ์ก่อนบำเพ็ญขัดเกลาอยู่หนึ่งร้อยวัน เดิมทีสามารถกลับคืนสู่พระนิพพานเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่อิสรเสรี ใครจะไปรู้ว่า ในหนึ่งร้อยวันนั้นจะมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เกิดขึ้น คือลูกชายของข้าพเจ้าไปพูดคุยกับเฉียนเหยิน เพื่อต้องการให้ท่านคืนเงินทั้งหมดมา เฉียนเหยินเองก็ไม่อยากทดสอบให้ลูกชายของข้าพเจ้าต้องร่วงหล่นไป จึงคืนเงินจำนวนนั้นให้แต่ลูกชายของข้าพเจ้ายังไปพูดกับคนอื่นๆ ทั่วไปว่า เฉียนเหยินหลอกลวงเงินทองของผู้อื่น ภรรยาของข้าพเจ้าเตือนลูกแล้ว แต่ลูกก็ไม่ฟังเพราะเฉียนเหยินเห็นแก่ส่วนรวม จึงคืนเงินจำนวนนั้นให้ไป หลังจากลูกชายของข้าพเจ้าได้เงินคืนไปแล้ว ก็ใช้จ่ายอย่างสุรุ่ยสร่าย ดื่มสุรายาเมาและขับรถประสบอุบัติเหตุ ต้องชดใช้เงินให้แก่คู่กรณี เงินจำนวนนั้นที่ได้คืนไป จึงหมดไปด้วยสาเหตุเหล่านี้ เมื่อญาติธรรมมากมายเห็นครอบครัวของข้าพเจ้าเป็นเช่นนี้ ต่างจึงค่อยๆ ถดถอยจากธรรมะไปข้าพเจ้าเองไม่อาจเป็นสุขใจได้ นั่นเป็นเพราะขณะมีชีวิตอยู่บำเพ็ญได้ไม่ดี นิสัยอารมณ์ไม่ได้เปลี่ยนแปลง จึงส่งผลกระทบมาถึงลูกชาย และเกิดเหตุการณ์เหล่านี้ขึ้น

          ตอนที่ข้าพเจ้านอนป่วยรักษาตัวอยู่หลายปี จึงได้ตระหนักถึงความเหนื่อยยากของนักธรรมอาวุโส หลังจากที่ข้าพเจ้ากลับคืนเบื้องบนใจจึงยังไม่สงบ จึงต้องมาบำเพ็ญขัดเกลาที่ด่านสงบวิสุทธิ์ อาจจะกล่าวได้ว่า ความเกี่ยวโยงระหว่างพ่อกับลูกนั้นมีมาก ถึงแม้จะกล่าวว่าสามีบำเพ็ญสามีก็ได้รับ ภรรยาบำเพ็ญภรรยาก็ได้รับ แต่เนื่องจากลูกชายก่อความวุ่นวายในอาณาจักรธรรมอยู่ช่วงหนึ่ง ข้าพเจ้าซึ่งเป็นพ่อจึงต้องแบกรับความผิดบาปนี้ด้วย และไม่สามารถกลับคืนสู่พระนิพพานอย่างสงบวิสุทธิ์ได้  จึงต้องมาบำเพ็ญขัดเกลาอยู่ที่ด่านสงบวิสุทธิ์นี้

          พระอาจารย์เมตตาเป็นอย่างยิ่ง ในวันนี้จึงได้นำพาข้าพเจ้ามาข้าพเจ้าขอบอกเตือนศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลาย ต่อให้ทุกคนบริจาคทรัพย์สินเงินทองทั้งหมดให้กับอาณาจักรธรรม ก็จะต้องจริงใจศรัทธาอย่าได้ก่อให้เกิดความไม่พออกไม่พอใจขึ้นในอาณาจักรธรรม  เบื้องบนบันทึกเอาไว้อย่างชัดเจน สิ่งที่สละอุทิศออกมาจะต้องกำชับสั่งความให้ชัดเจน และนักธรรมอาวุโสก็ต้องจัดการตามอย่างถูกต้อง เงินทั้งหมดที่ถูกลูกชายของข้าพเจ้านำกลับไป จึงทำให้ความดีของข้าพเจ้าก่อนหน้านี้หมดสิ้นไป ต่ออาณาจักรธรรมก็ไม่อาจมอบหมายได้ และยังส่งผลกระทบต่องานธรรมกิจด้วย รู้สึกละอายเป็นอย่างยิ่ง ขอบพระคุณที่พระอาจารย์เมตตาประทานอภัยให้และได้เตือนสติ  ขอบคุณนักธรรมอาวุโสที่ลำบากเหนื่อยยากส่งเสริมลูกหลานในครอบครัวของข้าพเจ้า ซึ่งจะทำให้ข้าพเจ้ากลับคืนสู่พระนิพพานได้อย่างสงบวิสุทธิ์

          การปรกโปรดสามโลกอย่างกว้างขวาง พระแม่องค์ธรรมทรงมีมหาเมตตา ถ้าลูกหลานมีใจก็สามารถฉุดช่วยวิญญาณบรรพบุรุษให้กลับคืนเบื้องบนได้ บรรพบุรุษย่อมดีใจ แต่ถ้าหากลูกหลานมากมายต่างบำเพ็ญกันครึ่งๆ กลางๆ บรรพบุรุษก็จะถูกลดระดับลงทุกวันๆ ใจย่อมไม่อาจสงบได้ จะให้พวกเราทำอย่างไรจึงจะดี ลูกหลานไม่เป็นสุขบรรพบุรุษก็ไม่เป็นสุขไปด้วย ความเกี่ยวโยงนั้นมากมาย ทุกๆวันเฝ้าคอยให้ลูกหลานอุทิศบุญูกุศลมาให้ จึงจะมีหน้ายืนเคียงข้างอยู่กับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้

          ถ้าลูกหลานถดถอยต่อธรรมะ ก็ต้องรับทุกข์และการลงโทษเป็นเพราะข้าพเจ้ามีผิดบาป จึงต้องมารับการลงโทษอยู่ที่สามด่านเก้าทวาร ไม่ใช่ว่ากลับไปยังสามด่านเก้าทวารแล้วจะไม่มีอะไร ถ้าลูกหลานไม่ได้อุทิศบุญกุศลมาให้ บรรพบุรุษที่ได้รับการฉุดช่วย ดวงวิญญาณก็ย่อมมีบุญกุศลไม่เพียงพอ บาปเวรเหล่านั้นก็จะทำให้อยู่ที่สามด้านเก้าทวารเช่นกัน ต้องบำเพ็ญขัดเกลาอีก แต่จะนานหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับบาปกรรมที่มี เศร้าใจเป็นอย่างยิ่ง เดิมทีที่ได้เข้าสู่สามด่านเก้าทวารก็ รู้สึกโชคดีเป็นอย่างมากแล้ว สามารถบำเพ็ญขัดเกลาได้ เบื้องบนอาศัย บาปบุญมาตัดสินพิจารณา แต่ว่าวิญญาณเจ้ากรรมมากมายไม่ยินยอมจึงต้องบำเพ็ญฝึกฝนขัดเกลาอยู่ที่ทวารด่านทั้งหลายอีกครั้ง ยังต้องดูที่ความประพฤติและความผิดบาปของแต่ละคน ล้วนแต่ต้องขัดฝนให้กระจ่างใสที่ทวารด่าน เมื่อฝึกฝนขัดเกลาจนสำเร็จแล้ว เพียงแค่ลูกหลานส่งข่าวที่ไม่ดีมาให้ (คือลูกหลานทำไม่ดี) ก็ต้องคุกเข่ารอคอยอยู่ที่นั่น ทุกสิ่งทุกอย่างจำต้องขอให้เฉียนเหยินและเตี่ยนฉวนซือฉุดจูงนำพาเวไนยสัตว์ที่ลุ่มหลงให้ดีๆ