มนุษยธรรมไม่บรรลุ ต้องขัดเกลาอยู่ที่จิ่วหยังกวน

เลี่ยวอี๋ซินเจี่ยงซือ

มนุษยธรรมไม่บรรลุ  ต้องขัดเกลาอยู่ที่จิ่วหยังกวน

             ข้าพเจ้า “เลี่ยวอี๋ชิน” เป็นเจี่ยงซือวิ่งเต้นช่วยงานธรรมอยู่ 15 ปีได้รับวิถีธรรมเมื่ออายุ 25 ปี  ข้าพเจ้าเป็นผู้บำเพ็ญพรหมจรรย์คนหนึ่งละกายสังขารตอนอายุได้ 40 ปี ได้วิ่งเต้นอยู่ในอาณาจักรธรรมอยู่ 15 ปีนักธรรมอาวุโสได้บ่มเพาะข้าพเจ้า ให้โอกาสข้าพเจ้า ให้การอบรมสั่งสอนข้าพเจ้า แต่เป็นเพราะจิตใจของข้าพเจ้าสับสนวุ่นวาย จิตใจของข้าพเจ้าเปลี่ยนแปลงไป ไม่ได้จงรักภักดีและกตัญญอย่างเต็มที่ จึงไม่ผ่านการทดสอบเกี่ยวกับ “คุณสัมพันธ์ห้า-คุณธรรมแปด” จึงต้องไปอยู่ที่ “ด่านจิ่วหยังกวน” ถูกทดสอบเรื่องคุณธรรมแปด ข้าพเจ้าจะบรรยายธรรมตลอดทั้งวันประกาศธรรมแทนฟ้าไปทุกที่ สักกี่คนที่เข้าใจว่า อนุตตรธรรม (ธรรมของฟ้า) ก็คือต้องปฎิบัติมนุษยธรรม (ธรรมของคน) ด้วย ข้าพเจ้าวิ่งช่วยงานธรรมอยู่ภายนอกทุกๆวัน ทอดทิ้งบิดามารดาไว้เพียงลำพังไม่ได้ถามไถ่ถึงความเป็นอยู่ทุกข์สุขของพวกท่าน ไม่ได้ส่งเงินให้พวกท่านได้ใช้ ในช่วง 15 ปีที่ได้ไปทั่วสารทิศโดยไม่เคยถดถอย ได้ฉุดช่วยพี่น้องชายหญิงและผู้มีบุญสัมพันธ์ให้ขึ้นเรือธรรม ทุกขณะมีแต่จิตใจที่ประกาศธรรมแทนฟ้า ถึงแม้ว่าข้าพเจ้าจะได้บรรยายธรรมะ แต่สิ่งที่บรรยายไปกลับเป็นแค่หลักว่างเปล่า มนุษยธรรมไม่ได้ปฏิบัติให้สมบูรณ์ ต่อบิดามารดา

             ข้าพเจ้าก็ไม่ได้ส่งข่าวคราวให้พวกท่านได้รับรู้ต่อเพื่อนฝูง ข้าพเจ้าก็ได้แต่ปฏิบัติแพร่ธรรม จึงขาดการติดต่อส่งข่าวกัน  ดังนั้นเรื่องมนุษยธรรมจึงยังไม่สมบูรณ์ จึงต้องฝึกหัดคุณธรรมที่ด่านจิ่วหยัง เบื้องบนตัดสินว่าข้าพเจ้าปฏิบัติคุณธรรมแปดได้ไม่สมบูรณ์ ถึงแม้จะสมบูรณ์ทางอนุตตรธรรม แต่มนุษยธรรมกลับไม่สมบูรณ์ดีงาม

             ในวันนี้ได้มาถึงพุทธสถาน เบื้องบนเมตตา ตอนที่อายุได้ 40 ปี ข้าพเจ้าได้รับพิษจากยาที่รับประทาน ซึ่งไม่ได้เป็นการตั้งใจฆ่าตัวตายเบื้องบนตรวจสอบแล้วว่าข้าพเจ้าไม่มีชื่อในนรกภูมิ จึงได้นำข้าพเจ้าไปยังสามด่านเก้าทวาร จะต้องไปทุกๆ ด่าน ยังดีที่ได้บำเพ็ญปฏิบัติมาแต่ว่ามนุษยธรรมยังไม่สมบูรณ์ ที่สามด่านเก้าทวาร จึงทดสอบข้าพเจ้าประเมินคะแนนในข้อกตัญญู-พี่น้องปรองดอง-จงรักภักดี-มีสัจจะ เพียงมีชื่อว่าเป็นเจี่ยงซือ ดำเนินงานธรรมไปทั่ว แต่ไม่ได้ฉุดช่วยบิดามารดาเมื่ออยู่ต่อหน้าพระอาจารย์ ข้าพเจ้ากล่าวว่า ในชาตินี้จะขอกตัญญูต่อพระแม่องค์ธรรม พระอาจารย์เคยกล่าวกับข้าพเจ้าว่า “หลักมนุษยธรรมควรทำให้สมบูรณ์ พ่อแม่พี่น้องก็ควรต้องฉุดช่วยนำพา” ข้าพเจ้าได้กล่าวว่า บิดามารดายึดมั่นถือมั่นมากเกินไป พวกพี่น้องก็ไม่เข้าใจพวกเขาไม่มีรากบุญและปัจจัยหนุนนำ ในช่วง 15 ปีของข้าพเจ้า ก็ได้นักธรรมอาวุโสอบรมสอนสั่ง ข้าพเจ้ามีนักธรรมอาวุโส มีอาณาจักรธรรมข้าพเจ้าจึงละทิ้งครอบครัวไป และยังคงคิดว่า ที่ทำเช่นนี้จะสามารถสร้างบุญกุศลที่มากมายได้ และจะมีมรรคผลที่ใหญ่ขึ้น เป็นเพราะข้าพเจ้าทุ่มเทใจทั้งหมดให้กับอาณาจักรธรรม ถึงบิดามารดาจะไม่ได้รับวิถีธรรมก็ไม่เป็นไร ทั้งบรรพบุรุษเจ็ดชั่วชั้นและลูกหลานเก้าชั่วคน ขอเพียงแค่ข้าพเจ้าบรรลุธรรม ทุกข์คนก็จะได้กลับคืนเบื้องบนแน่นอน ใครจะรู้ว่าต้องไปถูกทดสอบคุณธรรมแปดอยู่ที่ด่านจิ่วหยัง ต้องมาวิเคราะห์ตัดสินเรื่องความหมายของคุณธรรมแปด ท่านขุนพลได้กล่าวกับข้าพเจ้าว่า“กตัญญู-พี่น้องปรองดอง-จงรักภักดี-มีสัจจะ นั้น เจ้าทำไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ เจ้าจะต้องไปบำเพ็ญเคี่ยวกรำอยู่ที่สถานบำเพ็ญขัดเกลา ถึงแม้ว่าเจ้าจะมีบุญกุศลอยู่แต่ก่อน แต่เจ้าก็ควรจะรู้ถึงบุญคุณของพ่อแม่ที่ฟูมฟักเลี้ยงดูเจ้ามา เจ้าด่าว่าว่าพ่อแม่ยึดมั่นถือมั่นเกินไป เจ้าด่าว่าว่าพี่น้องของเจ้าไม่มีรากบุญและปัจจัยหนุนนำเจ้าไม่มีความเชื่อมั่น ไม่กล้าทำสิ่งใดๆ จึงผิดพลาดต่องานของฟ้าและยังผิดพลาดต่อกาลเวลาของฟ้าอีกด้วย”

             ขณะยังมีชีวิตอยู่ในช่วง 15 ปีนั้น ข้าพเจ้าไปบรรยายธรรมทุกหนแห่ง ได้รับพระมหากรุณาธิคุณของเบื้องบน ได้รับความรักใคร่เอ็นดูจากนักธรรมอาวุโสทั้งหลาย พวกท่านทะนุถนอมรักใคร่ข้าพเจ้าเป็นเกียรติเป็นศรีของข้าพเจ้า และด้วยความที่เป็นผู้บำเพ็ญพรหมจรรย์จึงวางตัวสูงส่งกว่าใครๆ มีความยโสโอหังอยู่บ้าง หลักมนุษยธรรมก็ไม่ได้ทำอย่างสมบูรณ์

             ดังนั้น จึงถูกทดสอบเรื่องคุณธรรมแปดอยู่ที่สามด่านเก้าทวารข้าพเจ้าจึงขอเตือนศิษย์พี่น้องชายหญิงทั้งหลายว่า การบำเพ็ญธรรมนั้นอยู่ในชีวิตประจำวันของเรา  ควรปฏิบัติตามหลักมนุษยธรรมให้สมบูรณ์ไม่เช่นนั้นเมื่อกลับคืนไปแล้ว ทุกๆ คน ทุกๆ ที่ก็จะวิพากษ์วิจารณ์  หากบำเพ็ญธรรมแล้ว แต่ไม่ได้ก้าวย่างกระทำจริง ไม่ได้ปรนนิบัติเลี้ยงดูบิดามารดา ไม่ได้ฉุดช่วยพวกท่านให้ขึ้นเรือธรรม ถ้าไม่เคารพบิดามารดา แล้วจะไปเคารพใคร? ด้วยเหตุที่ความคิดของข้าพเจ้าเอนเอียงผิดพลาด จึงเป็นเหตุให้ต้องรับทุกข์อยู่ที่สถานบำเพ็ญขัดเกลา  เมธีทั้งหลาย ถ้าพวกท่านมีความตั้งใจ อาจใช้ความศรัทธาฉุดช่วยนำพาบิดามารดาได้ อย่าได้ด่าว่าว่าบิดามารดายึดติดเกินไป ถึงบิดามารดาจะไม่กระจ่างแจ้งต่อหลักธรรม แต่ผู้ที่เป็นลูกก็ไม่ควรที่จะมีความคิดอย่างที่กล่าวมานี้ ไม่เช่นนั้นก็จะนำมาซึ่งกรรมปาก ถ้าผิดพลาดต่อกาลเวลาของฟ้า ก็จะเป็นเช่นเดียวกับข้าพเจ้า