ตะพาบน้ำช่วยรักษาโรค

     หวาง เต๋อ คุ่ย ได้สั่งให้ลูจ้างทำตะพาบน้ำอบให้กินเมื่อลูกจ้างนำขึ้นตั้งบนเตาไฟสักครู่หนึ่งก็เปิดฝาออกดูเขากลับพบว่าตะพาบน้ำได้ไต่ขึ้นไปเกาะแน่นอยู่บนฝาหม้อ แผ่นหลังของมันถูกไฟย่างจนสุก แต่แขนขาและหัวยังสามารถเคลื่อนไหวไปมาได้ ลูกจ้างทำครัวรู้สึกเวทนาสงสารเหลือเกินจึงแอบนำไปปล่อยให้หนีไปเสีย

         อยู่มาวันหนึ่ง ลูกจ้างคนนี้เกิดล้มป่วยเป็นไข้ตัวร้อนจัดจนหายใจไม่ออก หวาง เต๋อ คุ่ย ผู้เป็นนายจึงให้เขาไปนอนรักษาตัวอยู่ที่เรือนไม้ใกล้น้ำ

         ในคืนนั้นเองเขารู้สึกว่ามีตัวอะไรบางอย่างไต่ขึ้นมาบนร่างของเขา พอรุ่งเช้าเขาก็ตื่นขึ้นด้วยความสดชื่นสบายอาการไข้ที่มีอยู่ได้หายไปเป็นปลิดทิ้งโดยไม่ได้กินยาใดๆเลยแต่ที่หน้าอกของเขามีดินโคลนเปื้อนอยู่เต็มไปหมด

         ลูกจ้างคนครัวจึงก้มลงสำรวจดู ก็พบตะพาบน้ำตัวหนึ่งกำลังเดินไปมาอยู่บนพื้น แต่ที่ทำให้เข้ต้องแปลกประหลาดยิ่งขึ้นก็คือ บนกระดองหลังของมันมีรอยไหม้ดำเป็นวง เขาจำได้ทันทีว่ามันคือตะพาบน้ำตัวที่เขาแอบปล่อยให้หนีไปนั้นเอง ตะพาบน้ำตัวนั้นเงยหน้าขึ้นมองเขาแล้วค่อยๆคลานจากไป