ส่งเสริมงานมงคลสมรส

    ท่านกงอี้มีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง มีชื่อว่าชิงหวิน แซ่หยาง แต่ฐานะครอบครัวยากจนจึงไม่สามารถหาเมียได้ กงอี้จึงยื่นมือเข้าช่วยเหลือส่งเสริมจัดงานมงคลสมรสให้ใช้จ่ายเงินทองไปถึง 30 ตำลึง ต่อมาภายหลังเพื่อนของกงอี้ นายหยางชิงหวินหลงลืมบุญคุณ ไม่คำนึงถึงมิตรภาพ จึงพูดจาโอหังกับตนว่าการที่กงอี้ช่วยข้านั้นก็ด้วยชาติก่อนเขาเป็นหนี้ข้า เมื่อกงอี้ได้ยินเพื่อนพูดจาเช่นนี้ จึงเชิญเพื่อนนายหยางชิงหวินมาที่บ้าน ตามที่ท่านพูดจาว่าชาติก่อนข้าเป็นหนี้ท่าน ช่างไร้สาระอ้างอิงไม่ได้ ตามที่ข้าดูแลเพื่อนล้วนอ้างอิงได้ทั้งนั้น ข้าเองก็ไม่ว่างที่จะถกรายละเอียดกับเพื่อน กลัวว่าเมื่อคนได้ยินคำพูดของเพื่อน เขาจะตัดความช่วยเหลือเพื่อนได้ เพื่อนต้องตรึกตรองให้ดี ชิงหวินอับอายหน้าแดงที่ตนเองลืมบุญคุณคน ภายหลังเมื่อท่านกงอี้มีเรื่องงานต่าง ๆ เขาก็รีบเร่งทำงานทดแทนบุญคุณ นี่ก็คือความดีของกงอี้เป็นขันติที่ 22 ต่อมาภายหลังคนก็แต่งกลอนให้ 

แม้เพื่อนเปลี่ยนไม่ลืมมิตรภาพ                 ปิยะวาจาซึมซาบบังเกิดสัตย์

จัดสมรสให้เพื่อนเห็นประจักษ์                 เตือนตระหนักทำกุศลภักดีธรรม