เป็นคนที่คอยรับใช้ผู้อื่นไปตลอด

แต่ปางก่อน

           ... หากผู้ใดเคยเป็นคนอกตัญญูต่อผู้มีคุณ คือผู้ที่เคย

มีบุญคุณต่อตนนั้นมีเรื่องทุกข์ร้อนมาขอความช่วยเหลือ ซึ่งตน

ควรจะเป็นฝ่ายช่วยเหลือเขาบ้างเพื่อทดแทนคุณ แต่ตนกลับ

ปฏิเสธ  ไม่ใส่ใจจะตอบแทนและไม่มีความเห็นอกเห็นใจที่จะคิด

ช่วยเหลือใครแม้แต่น้อยทั้งๆ ที่สามารถพอจะช่วยได้เป็นอย่างดี

ในชาตินี้

           ..... ผู้นั้นจึงต้องกลายเป็นคนที่คอยรับใช้ผู้อื่นไปตลอด

กล่าวได้ว่าตลอดชีวิตส่วนใหญ่ของคนผู้นี้ตกอยู่ในฐานะของบ่าว

ไพร่ที่ต้องคอยก้มหน้ารับใช้ตามแต่คนอื่นจะบงการ ชีวิตส่วน

ใหญ่ต้องทนทุกข์และขมขื่นใจ ถึงแม้ว่าตนเองจะเป็นผู้มีฐานะ

ความเป็นอยู่สุขสบาย แต่ในใจก็ยังคงทุกข์ตรมในสภาพของ

ตนอยู่เรื่อยไป