ชีวิตมีค่า...คุณอนันต์ เล่ม 3
“มีมหาโจรคนหนึ่งมีชื่อว่า ฮวาอวิ๋นหลง เริ่มชีวิตเป็นโจรตั้งแต่อายุ ๑๘ ชอบก่อคดีข่มขืนชำเราแล้วฆ่าทิ้ง ไม่ยอมทิ้งร่องรอยไว้เลย จึงจับไม่ได้ทั้ง ๙ คดี แต่โจรก็รู้ตัวว่าขืนอยู่ต่อไปไม่ปลอดภัยแน่ จึงเดินทางออกนอกเขตเมืองหลวงเมื่อพ้นเงื้อมมือกฎหมายแล้ว ก็ไม่ต้องระวังตัวต่อไป จะได้ตั้งต้นก่อกรรมใหม่ได้ตามอำเภอใจ หานึกไม่ว่า กรรมเก่าทำมามากแล้ว ต่อนี้ไปควรกลับตัวกลับใจเป็นคนดีเสียที แต่จิตสำนึกของเขาเช่นนี้ไมมี เพราะกิเลสตัณหาอุปาทานนั้นไม่เคยปรานีใคร เกิดกับใครแล้วก็จะมีแต่ความประมาท ไร้สติที่จะพิจารณาอะไรดีอะไรชั่ว แม้จะมีคนตักเตือน ก็หยุดอยู่ได้ชั่วคราว เหตุปัจจัยที่ตนพอใจยึดเป็นอารมณ์ ปรากฏขึ้นเมื่อใด เมื่อนั้น ขันธ์แตก คือไม่มีขันติความอดทนหลงเหลือขันธ์ห้าทำงานที่เป็นอกุศลกรรมทันทีเพราะคุ้นเคยกันดีอยู่แล้วกว่าสติสัมปชัญญะจะกลับมาก็สายไป หมดทางแก้ไข ได้แต่นั่งเสียใจ แต่ขันธ์ห้าไม่เคยเข็ดหลาบ
อนิจจา! ช่างน่าสงสารเสียนี่กระไร
มาจะกล่าวถึงฮวาอวิ๋นหลง เมื่อข้ามเขตอำเภอต่ออำเภอแล้วรู้สึกโล่งอกสบายใจ ตั้งใจจะไปหาเอี๋ยงหมิง เพราะกิตติศัพท์เลื่องลือว่าเป็นคนดีมีเงินด้วย มีคุณธรรมด้วยอาชีพเปาเปียว คือ รับจ้างพิทักษ์ทรัพย์สินหรือคนระหว่างเดินทางจากที่หนึ่งไปยังอีกที่หนึ่งให้ปลอดภัย
เอี๋ยงหมิงเป็นผู้มีวิทยายุทธ์ นิสัยดี เป็นที่ไว้วางใจของประชาชนทั้งใกล้และไกล จึงร่ำรวยและเป็นผู้มีเกียรติในเมืองนี้ ฮวาอวิ๋นหลงไปขอพบครั้งแรก เอี๋ยงหมิงทราบกำพืดเขาดีว่าเป็นคนเจ้าชู้ ข่มขืนแล้วฆ่ามาแล้วถึง ๙ คดีด้วยกันจึงไม่ให้พบ ฮวาอวิ๋นหลงไปครั้งที่สอง ก็ยังไม่ยอมให้พบด้วยความเพียรครั้งที่สามก็ได้พบสมใจ บุคลิกของทั้งสองฝ่ายดีพอดีกันพอพบก็รู้สึกถูกชาตาครั้นคุยกันไม่นานก็ถูกคอยิ่งขึ้น ต่างมีความรู้พอ ๆ กัน มีแนวความคิดคล้าย ๆ กัน
เอี๋ยงหมิงจึงให้พักอยู่ด้วย รุ่งขึ้นก็ออกบัตรเชิญให้พรรคพวกทั้งชมรม ๓๖ คนมาเลี้ยงต้อนรับฮวาอวิ๋นหลงผู้ที่ทำอาชีพเปาเปียวจำเป็นต้องคบหาสมาคมหัวหน้าโจรไว้ยิ่งมากยิ่งดีโจรก็มีสัจจะของโจร ถ้าเป็นพวกเดียวกันแล้วจะไม่ทำร้ายกันมีสุขร่วมเสพมีทุกข์ร่วมด้วยช่วยกัน ฮวาอวิ๋นหลงอยู่กับเอี๋ยงหมิง ถึง ๓ ปี ช่วยงานเปาเปียวด้วย ระหว่างนี้ไม่ได้ไปก่อคดีที่ไหน เพราะมีเอี๋ยงหมิงคอยเตือนสติอยู่เสมอ
วันหนึ่งฮวาอวิ๋นหลงอยากไปเที่ยวเมืองหลวงหลินอานเอี๋ยงหมิงจึงให้เงินไป ๑๐๐ ตำลึง เพื่อจับจ่ายใช้สอยให้เป็นที่สำราญใจ แล้วก็เตือนใจให้มีสติสัมปชัญญะ หมดเรื่องแล้วก็ขอให้รีบกลับ จะได้ไม่เป็นห่วง ฮวาอวิ๋นหลงก็รับคำด้วยความประทับใจที่เอี๋ยงหมิงหวังดีกับตนตลอด ๓ ปีมานี้ร่ำลากันแล้วก็ออกเดินทาง
เทวดาประจำตัว
ภพภูมิของเทพ-เทวดามีทั้งหมด ๖ ชั้นนับจากโลกมนุษย์ขึ้นไป จะอยู่ในสภาวะหรือมีสภาพร่างกายและทุกอย่างเป็นทิพย์ทั้งหมด(อากาศธาตุ) จะไม่มีรูปร่างที่จับต้องได้ด้วยกายหรือมองเห็นได้ด้วยตาเนื้อของมนุษย์ได้ เราจะรู้เห็นและสัมผัสได้โดยทางจิตเท่านั้นและจะต้องเป็นจิตที่ได้รับการฝึกฝนมาแล้วเป็นอย่างดีถึงขั้นที่เรียกว่าได้ " อภิญญาจิต " ภพภูมิของเทพเทวดานั้นมีแต่เสวยและรับแต่ความสุข ความเกษมสำราญแต่เพียงอย่างเดียวไม่มีความทุกข์ยากลำบากอะไร เพราะอยากจะได้หรืออยากจะมีอะไรแค่ทำการนึกคิดเอาก็ได้สมประสงค์สมปรารถนาทุกอย่าง เทพเทวดาก็มีอารมณ์มีความรู้สึกรัก โลภ โกรธ หลง มีครอบครัว มีพ่อแม่ มีลูกมีหลานเหมือนกับมนุษย์ทุกอย่าง เทพเทวดาก็มีทุกข์เหมือนกัน มีตอนที่รู้ว่าบุญใกล้จะหมดแล้วจะต้องลงมาเกิดยังโลกมนุษย์และทุกข์มากๆ ถ้ามาเกิดยังโลกมนุษย์แล้วไม่ได้เกิดเป็นมนุษย์ เพราะการที่ได้มาเกิดเป็นมนุษย์นั้นสมารถทำตัวเอง ศึกษาหลักธรรมแล้วปฏิบัติฝึกจิตของตนเองให้หลุดพ้นเข้าสู่พระนิพพานได้ เทพเทวดาเหล่านี้มาจากไหน? ก็เป็นดวงจิตดวงวิญญาณที่มาจากมนุษย์ที่ตายแล้วและเป็นมนุษย์ที่มีทาน ... รายละเอียด
- วันเข้าพรรษา วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
- 9 สิ่งมงคลสำหรับชีวิต
- วันอาสาฬหบูชา วันสำคัญทางพุทธศาสนา
- พุทธทำนาย ถอดความจากศิลาจารึก
- รวมเคล็ดลับการแก้กรรมแบบต่างๆ
- มนุษย์เกิดมาทำไม? เล่ม1
- ตายแล้วฟื้นแค่ 4 ชั่วโมง เพราะพญายมให้เวลามารับวิถีอนุตตรธรรมธรรมแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น
- วันออกพรรษา วันสำคัญทางพระพุทธศาสนา
- มนุษย์เกิดมาทำไม? เล่ม1 99
- ตายแล้วฟื้นแค่ 4 ชั่วโมง เพราะพญายมให้เวลามารับวิถีอนุตตรธรรมธรรมแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น 78
- เทวดาประจำตัว 58
- เคล็ดการใช้อำนาจบุญแก้กรรมเก่า-ปัญหาชีวิต 48
- บาปกรรมจากการลวกหอยแครง 36
- ภัยพิบัติเกิดจากเวรกรรมของ มนุษยชาติ 31
- บุญเราไม่เคยสร้าง ใครที่ไหนจะมาช่วยเจ้า 31
- 9 สิ่งมงคลสำหรับชีวิต 30
- ชาติก่อนและชาติปัจจุบันของสุกรตัวหนึ่ง 30
- พุทธทำนาย ถอดความจากศิลาจารึก 27



แสดงความคิดเห็น